Rebirth Of Gifflet

Chapter 56

I was breathing fast when I woke up. A dream. I don't know if that was bad or not but why am I panting? Mabilis ang paghinga ko at hinayaan ko munang maging normal ang pagtaas baba ng balikat ko.

What's that dream for? Naiiling-iling ako at kumalma muna bago tinignan ang katabi ko. Adrienne was still sleeping.

Tumingin ako sa table kung saan may nakalagay roong orasan at nakitang alas kwatro pa lang. Ilang oras lang ang tulog ko.

Hindi naging maayos ang tulog ko mula noong nagsimula akong managinip ng mga gano'n. What's that for?

Napahilot ako sa sentido ko at napapikit ng mariin. f**k. Hindi lang ito ang mga napaginipan ko. It includes shooting ang killing someone. Nababaliw na ba ako? This is new.

I've never dreamed something like this. Ngayon lang na tila mga alaalang gustong ipaalala sa'kin. I'm confused.

Dahan-dahan akong umalis ng kama at inayos ang kumot sa katawan ni Adrienne. I stared at her for minutes to calm myself a little.

I went to the bathroom after and took a bath. When I was about to get my towel, dahan-dahang bumukas ang pinto ng bathroom. Since I didn't close the door of the shower area, kitang-kita ako ni Adrienne.

Napangiti ako nang makita siyang nakasimangot. Hindi niya gusto kapag naliligo na ako na hindi sinasabi sa kanya.

"Why didn't you wake me? Sabay sana tayong naligo," nakanguso niyang sabi at bakas ang pagtatampo sa mga mata niya. Gusto na niyang kasabay akong maligo ngayon, huh?

Pumasok siya sa loob at sinara ang pinto. Walang hiya niya akong pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa. Hubad-hubad pa rin ako at hindi natakpan ng tuwalya ang katawan.

Natawa ako sa ginawa niyang paghagod ng tingin sa'kin. "Come on, you can still join me. Take your clothes off."

Nakangiti siyang sumunod at talagang naghubad sa harap ko bago ako sinamahan. I pulled her instantly and kissed her aggressively but theirs an act of care.

Being a horny man I am, hindi pwedeng walang mangyari sa amin. I did her in the bathroom not just once but many times.

Natulog ulit tuloy siya pagkatapos. Napagod sa ginawa namin kanina.

I let her sleep and I went downstairs to cook us breakfast. We're both late but it's okay. Our works can wait us.

Habang nagluluto ay hindi na ako nagtaka nang may tumawag. Hindi ko na tinignan ang caller at sinagot ang tawag.

"Hindi porket ikaw ang boss, magpapalate ka ng animal ka!" napalayo ako sa cellphone ko sa lakas nang pagkakasabi ni Ley doon. This ass.

"Ang lakas ng boses mo, Ley! Mauna ka na kaya sa ospital, kung makapagsalita ka hindi ka rin late a," rinig kong sabi ni Beam sa kabilang linya. Ang kapal din ng mukha ng lalaking ito. Wala rin pala sa ospital ang gago.

"Is that Tito Gifflet po?" boses ni Kyrie. It's not shocking though. Laging maagang pumupunta si Ley sa bahay ni Beam para bisitahin ang anak ni Aris. Wala namang problema si Beam doon kahit ang agang nang-iistorbo si Ley sa kanila.

Buti at hindi ako ang naiistorbo. I don't like disturbance. Lalo na kapag may giangawa kami ni Adrienne. Hindi madaling mabitin. It's f*****g painful.

Ayaw ko pa namang nabibitin.

"Yes, little Kyrie, want to talk to him?" mahinahong tanong ni Ley na rinig na rinig ko. Ni-loud speaker ko ang phone ko at binaba sa lamesa para maihain ang mga niluto ko.

"Nah... he's scary po," bulong ni Kyrie sa kabilang linya na rinig ko naman. I smirked when I heard that.

Kaya pala hindi siya masyadong lumalapit sa'kin. Though I can see that she's not really that scared to me.

"Good morning," I said and smiled when I saw Adrienne. She looks sleepy. She walked towards the table and sat on a high chair.

"Morning," antok niyang bati. I walked towards her and claimed her lips. She didn't give me a good morning kiss.

"Is that Mommy Ad po?" I heard Kyrie asked from the other line. Parang nawala ang antok niya at dali-daling kinuha ang phone ko na malapit sa kanya.

"Why didn't you tell me you're calling her?"

"That's Ley, baby..."

Hindi na siya nagsalita at ang kabilang linya ang kinausap niya. Nakangiti na lang akong napapailing.

"Oh, my baby... how are you, honey? Have you slept well?" malambing niyang tanong sa kabilang linya. Inayos ko ang kakainin namin sa lamesa.

"Let's eat. Makakausap mo rin siya mamaya," I said. Halos hindi na niya kasi tinitignan ang mga pagkain sa pagkaaliw kausap si Kyrie.

Nag-usap muna sila saglit bago nagpaalam si Adrienne. We ate after that and I waited for her to get ready. Ihahatid ko pa siya sa trabaho niya para sa attendance nila.

I asked their boss if my wife could work at home and just made excuse for that. Hinayaan naman nila dahil maayos at magaling magtrabaho ang asawa ko.

That makes me proud. Ang galing ng asawa ko. Para sa'kin ay hindi mababaw ang ganoong bagay. She's the best after all.

"Ready?" I asked when I saw her walking down the stairs. I smiled when I saw her with a light blue dress that's below her knees. It suits her.

Alam kong kapag ang mga exposing na damit ang isusuot niya ay mas maraming atensyon ang mahahakot niya kaya hindi ko siya pinapayagang magdamit ng mga ganoon.

Ayaw kong may iba ang titingin sa katawan niya. Dapat ako lang. That sounds so territorial but I really don't care. Hindi ko siya hahayaang mabastos lang ng mga tigang na lalaki diyan.

Halos magkakapareho ang isip ng mga lalaki sa isang bagay. Kapag nakakita ng babaeng maikli ang damit, pinagnanasaan na sa mga isip nila. Hindi ko sinasabing lahat pero karamihan.

She smiled widely and she even turned around to show her dress more. "What do you think? It's cute right?"

"Not beautiful." Agad nawala ang ngiti niya at ngumuso. Natawa ako sa akto niya. "You're gorgeous."

Bumalik ang malawak niyang ngiti at nangningning ang mga mata niya. She excitedly went to me. "Really? You're not joking me?"

"Of course, baby. You're so hot. I might take you here right now." I chuckled when she wink at me like agreeing. "Nah. We're going to be late. Let's go."

Napasimangot siya pero nagpahila rin naman sa'kin. This little witch, she doesn't know what she's doing. Baka hindi na kami makalabas dito sa bahay kapag hinayaan niya akong gawin ang gusto ko.

I drive all the way to the company she's working and walked with her. Sinamahan ko siya dahil wala akong tiwala sa mga taong nasa paligid.

Hindi pa man sila gumagawa ng hakbang pero alam kong kumukuha lang sila ng magandang tiyempo. Hindi magiging madali ang lahat ng ito kaya kailangan naming mag-ingat.

Marami ang madadamay sa gagawin namin. Aris' daughter, Beam's pregnant wife, Ley's comatose girlfriend and my wife. Ang daming inosente ang madadamay kaya kailangan naming mag-ingat ay maging matalino sa mga bagay.

Walang may gustong madamay ang mga kahinaan namin kaya nag-iingat din ang tatlo. They know what's coming soon kaya naghahanda na sila.

Aris never wanted a kid before because it will be his weakness but here he is, had a kid. Ito ang iniiwasan lahat ng mga taong kagaya ni Aris. He was an illegal hitman and it's dangerous to have a weakness.

They do hook ups, they play around and anything but not just one thing. Having a weakness. Maraming kagaya niya ang ayaw magkaroon ng karelasyon dahil ayaw nilang mandamay at lalo na ang anak.

I know Aris' story behind but I respect him. Hindi madali ang pinagdaanan niya at gusto ko nang matapos ang lahat ng ito.

I wanted them to have a peaceful life. Si Aris na gusto nang makawala sa bangungot ng buhay niya at mga taong nasa paligid na gustong pumatay sa kanya. Alam ko kung gaano siya kadesperadong mamuhay ng mayapa ang that's why I'm doing this.

Hindi lang sa pansarili kong paghihiganti pero sa lahat.

Si Ley na hanggang ngayon ay wala pang lead kung sino ang may gawa ng aksidente nila. That wasn't an accident, it was intentional. Planado at gustong mawala silang dalawa. But they failed, they just succeed involving a life without knowing.

Alam kong si Beam ay walang kinalaman sa lahat ng ito pero hinila ko siya rito. I shouldn't have pulled him here but it was too late. Buntis ang asawa niya at kapag nawala ang asawa niya bago manganak, dalawa ang mawawala sa kanya.

"Thank you," my wife thanked the woman who gave her her work. Naglakad na siya palapit sa'kin habang hawak ang mga papeles at plates. "Let's go?"

I smiled at her before wrapping my arm around her waist. We walked back to my car and drive all the way at Beam's house.

Habang nagmamaneho ako ay nag-oobserba ako sa paligid at hindi nga ako nagkamali nang makitang may sumusunod sa amin. Good thing it's only one car.

Madali ko kang itong nailigaw at mabuti na lang ay walang napansin si Adrienne. She's busy eating snacks while listening music.

"Don't eat too much sweets," paalala ko dahil puro matatamis ang kinakain niya. Laging ako ang pumupuna sa mga kinakain niya dahil mahilig siya sa mga hindi masustansiyang mga pagkain.

"That's not unexpected from a doctor husband," natawa ako sa sinabi niya. Tama nga naman since I am a doctor. "I saw how strict Beam when it comes to his wife."

"She's pregnant after all. Kailangang mag-ingat pa rin kahit hindi maselan ang pagbubuntis niya. He can't risk their first child," sabi ko at tinignan ang mukha niya kung may inggit ba o lungkot doon dahil hindi ko pa maibigay ang anak sa kanya.

Gustong-gusto na niyang magkaanak. Gano'n din naman ako pero hindi pa talaga ngayon. Ayaw kong may isa na naman akong kahinaan na iisipin hanggat hindi ito natatapos.

Wala naman akong nakitang kahit ano sa mukha niya kundi kasiyahan. Na parang masaya siya para kay Beam at ang pamilya niya. I'm happy for him too but behind that, I'm hurt for Ley. Gano'n din naman si Beam kay Ley, e. Hindi lang kaming dalawa pero nandiyan din si Aris na alam ang nangyari.

"Yeah. You're likely him. Hindi pa ako buntis pero napakastrikto mo na sa akin," nakangusong sabi niya. I waited for the gate of Beam's house to open before driving in.

Hindi ko napigilang pisilin ang pisngi ni Adrienne. She's so cute, dagdag pa ang malalim niyang dimples. Kay Tita Jane niya namana.

Napadaing siya at nagreklamo. "Gifflet, you don't just pinch my cute cheek like that."

Tumawa lang ako sa kanya at nauna nang lumabas ng sasakyan bago siya pinagbuksan ng pintuan. She took all her things and I helped her to hold those.

We enter the house since Beam said we're welcome inside. He even said to us to feel at home. Si Ley na feeling bahay lahag ng napupuntahan. Sa ospital, sa bahay ko at pati rito. Even Aris' house in the island.

Makapal lang talaga ang mukha niya. Wala namang problema sa amin ni Beam dahil alam naming dalawa na roon lang niya inaabala ang sarili niya ang mga nararamdaman niya.

Buti at nandito pa kaming kasama niya, kung hindi ewan ko na lang. Araw-araw siyang nagigising at sa girlfriend niya dumidiretso. We know how hard this is for him.

But we still decided to not tell him. It will break him more. He had been through a lot.

We all been through a lot. Aris who had a hell whole life. Ley who was suffering from pain and what happened from the past.

I don't want to admit but Beam was quite mysterious to me. I can't investigate him because someone's blocking my actions. Na para bang ayaw ng taong iyon malaman ko ang gusto kong malaman.

That's when I decided to stop investigating his personal. Sasabihin niya rin kung handa na siya and I respect that.

Lahat naman kami may tinatago. I do have secrets too that I couldn't tell them.

Pati ang asawa ni Beam wala akong mahanap. I'm starting to think who are they. I can't feel that they were traitors. I know they're allies.

...