Chapter 1.
2657 Words
Chloe POV.
"Ladiest and Gentleman. Please welcome Ms, Chloe Sanchez." sigaw ng emcee.
Kaya naman lumabas na ako ng backstage at dahan dahang naglakad papuntang stage, at agad nag hiyawan ang mga tao.
Hindi ako makapaniwala na ganito pala kadami ang mga humahanga sa akin. Kaya sobrang saya ko. Rinig ko pa ang sigawan at hiyawan nila.
Kaya ang ginawa ko nalang todo ngiti at kaway kaway sa kanila. Habang nilalakad ang white long gown. Na pinaka sikat na fashion designer ang gumawa. Alam kuna naman na sikat ako. Pero di ko expected na ako ang rarampa at susuot sa gown na worth milyon ang katumbas.
Kaya ng makabalik ako sa backstage. Nakita ko ang manager ko at ang mga kasama ko na nag bibihis narin. Kaya ganun nadin ang ginawa ko.
**di pa pala ako nakakapag pakilala hehe, Hi!! readers. I'm CHLOE SANCHEZ VALDERAMA, isang sikat na model at bussinesswoman. 26years old.**
"chloe, grabi sobrang sikat mo gurl" tili ng manager ko, habang nag bibihis ako.
"di ko nga inexpect sweety, na habang tumatagal, dumadami na pala ang humahanga sa akin ngayon" ngiti kong sagot sa kanya.
"ako nga rin gurl, kaya nga habang tumatagal din, padami ng padami ang nag e sponsor sayo, di kuna nga alam kung sino uunahin ko, di naman pwede na rampa kalang ng rampa ,syempre may mga negosyo kadin kayang hina handle" lungkot niyang sunod sunod na sabi. Kaya napangiti ako.
Siya si Allen, manager at bestfriend ko dito sa america. Napap isyu nga kami niyan na suitor ko daw. Di na lang namin pina pansin. Gwapo kasi sana siya kaso Binabae. Ilan lang din kami ang nakaka alam sa kalagayan niya.
"tara na gurl" aya ni Allen sa'kin.
"sandali, kunin ko muna handbag ko" sabi ko.
"sige, hintayin na kita dito" sagot niya.
Kaya agad agad kong kinuha ang handbag ko at bumalik sa kanya. Pag lapit ko sa kanya, nilahad niya agad ang kaliwang kamay niya sa akin, at tinanggap ko naman yun.
Habang palabas na kami ni Allen, nakita ko naman ang mga taong nag kukumpulan na nag hihintay sa amin para lang mag pa picture at magpa autograph. Napangiti na lang ako sa kanila. At dahan dahang lumapit sa kanila. Alanganin pa nga si Allen na palapitin ako kasi baka masaktan ako sa pag kukumpulan nila, pero tiningnan ko lang siya nang its_okey_ look.
"hi" bati ko sa kanila, at lalong nag wawala yung iba. Na di ku ma explain, Na parang kinikilig na di ku alam.
"can you give me a autograph ms, chloe."
"you know what ms, chloe. Your so beautiful"
"can you be my date ms, chloe"
"who is your hairstyle ms, chloe"
"ms, chloe I love you" yan lang naman ang mga tinatanong at sigawan nila , kaya napapangiti nalang ako sa kanila, meron pa nga humihingi ng picture, kaya ang ginawa ko sa knila. Pinalinya ko nalang ng 1 line at binigay ko ang gusto nila.
"ms, chloe you so kind" sabi ng babaeng taga hanga ko. Nginitian ko nalang.
Hanggang sa matapos, inakay na ako bigla ni Allen kasi baka daw may mga parating pa na iba at dun na kmi makapag pahinga sa labas ng backstage. Natawa nalang ako.
Nagpresenta narin siya na hatid niya nadaw ako, kasi alam niya naman daw di na ako makakapag drive kasi pagod dahil sa event.
****
Pagpasok nang bahay. Nadatnan ku si Kenneth, sa kusina na umiinom ng tubig. napalingon agad siya ng may narinig na tunog ng sandal, at agad napakunot ang noo.
"oh chloe, kakauwi mulang? galing sa modeling event" sabi ng kuya ko.
"yes kuya, umaga na talaga natapos, i'm so tired!! I think, i need to sleep na" habang nakangusong nakatingin kay kuya.
"tsk, wag mu nga akong tawaging kuya, if i know, 9 months lang ang tanda ko sayo" sabi ng kuya kong naaasar na naman.
"atleast matanda kapa rin kaysa sa akin" sabi ko naman sa kanya.
"baka gusto mong batuhin kita jan, para tumigil kana" asar na sabi niya.
Yan ang kuya Kenneth ko. Kahit naman ganyan yan, swerte ko talaga na siya naging kapatid ko. Kasi maalaga, maalalahanin at mapagmahal. Kahit pa magkapatid lang kami sa ama. Di naging dahilan yun para mailang o magkagalit kami sa isat isa.
Isa siyang Doctor at kagaya ko, pinapamahalaan din niya ang sarili nilang negosyo. Takenote, mayaman din yung kumag na yun no!!. Mayaman kasi si Tita Ariella na ina niya. Then yung stepdad niya naman, mayaman din dito sa ibang bansa. Kaya doble doble yung kayod ng kuya ko. Makakayod kala mo naman 'poor' hahaha.
Siya lang kasi talaga ang inaasahan pati sa negosyo ng stepdad niya. Kasi di magkaanak si Tito Steve. Kaya lahat ng mana sa kanya mapupunta. Oh diba!! Bongga!! May ibibigay pa nga sana si dad sa kanya kaso ayaw niyang tanggapin, kasi baka daw ikamatay niya na daw, o kitam OA diba.
KENNETH WALTER ang pangalan niya, di kami magkakapareho nang apelyedo kasi dinala niya ang family name ng stepdad niya. Atin atin lang din to. Kami lang nang pamilya ko at pamilya ang nakakaalam na magkapatid kami sa ama. Kasi ayaw ipaalam ni Tito Steve at Tita Ariella, na sinang ayunan naman ni kuya. BACK TO REALITY.
" bat ba ang dali mong maasar kenneth, kung di ko lang alam na lalaki ka baka napagkamalan na kitang may regla" gatong kupa sa kanya, madali lang kasi maasar niyan, kaya ang sarap asarin hahaha.
"hoy chloe, baka gusto mong mapalayas dito sa bahay ko" naku po, hehehe galit na.
"as if naman, matitiis mukong damuho ka, kapag wala ako dito sa bahay" bulong ko.
"anong sabi mo, damuho huh!!" naku, narinig niya pa yun, eh ang hina na nun ah, isip ko.
"wala po, sabi ko matutulog na ako, kasi papasok pa ako mayang 8 ng umaga" sigaw ko sa kanaya habang paakyat na sa kwarto ko. haiissstttt, pagod na pagod na talaga ako.
When i saw my clock, its almost 2:35 in the morning. Kaya need kong umidlip kahit 4 to 5 hours lang, kasi sasabak na naman ako sa tambak tambak na papeles mamaya. haiissstttt. hanggang sa kinatulugan kuna ang pag iisip.
****
KATATAPOS kulang maligo, nagmamadali ako kasi late na naman ako. haiisstt buhay naman oh!!. Antok pa sana ako kaso no choice ako. Need kong pumasok kahit ako pa yung may ari.
Habng palabas naman ako. Nakita ko ang pinakagwapo kong kapatid na nagluluto nang almusal. Infairness, sobrang hot ng kuya ko. Di ko nga alam bakit di pa nag asawa tong kumag na to.
"ano pa tinutunganga mo jan ,halika na" sabi ng kuya ko, na di ko man lang napansin na tapos na palang magluto. As ususl, Gentleman ng kuya ko. Kasi pinaghila pa ako ng upuan.
"kenneth baka naman, pwede mo kong isabay pag pasok mu ng hospital, kasi iniwan ko yung kotse ko kagabi, pagod na kasi akong mag drive" pag mamakaawa effect ko.
"oo naman princess kaw paba" yan na naman po siya.
Habang kumakain, di talaga namin maiwasang tahimik lang, ang daldal kasi niyan.
"kumusta naman ang event kagabi" tanong ni kuya.
"successfull naman" tipid kong sagot sa kanya.
"sino pala naghatid sayo dito kung iniwan mo kotse mo" tanong niya ulit.
"si Allen, mag papasundo nga sana ako sayo, kaso sabi niya hatid niya nalang daw ako, kasi malapit lang naman daw yung sa kanila dito" sagot kudin sa kanya.
Habang pinupunasan ku ng tela yung bibig ko, kasi tapos na akong kumain. Habang si kuya naman patapos narin, kaya agad akong pumasok ng kwarto ko at nag toothbrush ulit ako, At dali daling kinuha mga gamit ko at agad lumabas na ng bahay.
"babae nga naman, ang tagal kumilos" pa rinig ng kuya ko.
"alangan naman di ako mag aayos diba? syempre i'm the boss. Kaya gusto ko naman kaaya ayang akong tingnan sa mata ng mga empleyado ko diba!!" pabalang kong sagot sa kanya.
"tsk" irap niya sa akin, nku konti nalang talaga ,maniniwala na akong bakla si kenneth. Dinaig pa akong umirap eh.
****
Hanggang sa di ku namalayan na nakarating na pala kmi. Pero di pa ako nakaka labas ng sasakyan kasi nagiging OA na naman si kenneth. haiisssttt.
"nandito na tayo, paalala ko sayo chloe, wag na wag ka magpapalipas ng uras ng pagkain. Wag ka din mag pagod nang sobra, kung di kayang matapos ngayon, may bukas pa naman eh. Baka magkasakit kana naman at ako na naman ang gigiyerahin ni Tita Amanda kapag nagkataon. Kaya please lang princess, inaalala kita lagi. Wag masyadong workaholic. Wala pa namang nag bebenta ng katawan ng tao sa palengke, kahit pa naman meron ayaw kuring bumili. Kasi baka embis na sexy yung kapatid ko naging tambuhala hahaha, kaya you need to takecare of your self sweety" palambing na sabi niya. OA talaga nito. Pero i'm happy na may kuya akong ganito, maalalahanin, kaya nga mahal na mahal ko yan eh.
"opo, sige na bababa na ako. I love you. ingat kadin sa work mo" sagot ko na lang sa kanya , at hinalikan ko na lang siya sa pisngi.
"okey, I love you too sweety, yung paalala ko wag na wag mong kalimutan" haisst, kulit nito.
"opo" sagot ko na lang sa kanya at bumaba na.
Habang nass harap na ako nang sarili kong kumpanya, di ko pa rin maiwasang di mamangha sa laki, umabot lang naman to nang 68 floor. 8 years na ang nakalipas na, sobrang dami ko nang achievement na natanggap. Namamayagpag nadin ang negosyo namin dito sa ibang bansa. Yeah, i admit. Mayaman na kami sa pinas pa lang. Sikat na rin ang pangalan namin kahit sa larangang negosyo.
In short, ang VALDERAMA COMPANY ay siyang nangunguna sa lahat ng larangang negosyo sa pinas na ang papa ko ang namamahala. Habang yung ibang branch naman na nandito sa ibang bansa ay ako ang namamahala, at kasabay naman nun ang pag momodelo ko. Oo isa akong sikat na modelo din.
Pero sa pag kakaalam ng mga tao dito, modelo lang ang trabaho ko, iba kasi ang ginamit ko na pangalan sa modeling. CHLOE SANCHEZ in short apelyedo ng mama ko. Di ko lang talaga dinala ang apelyedo nang papa ko kasi ginagamit ko lang yun sa bussiness. Katunayan, parehong sikat yung pangalan ko. CHLOE SANCHEZ napaka sikat na model. Kahit saang bansa, inaagawan ng industriya, at kung usapang CHLOE VALDERAMA napaka sikat na bussiness woman tycon dito sa labas ng bansa. In 8 years na namalagi ako dito sa AMERICA.
Dami kong sina kripisyo maabot ko lang to. Sa edad na 26 years old, daming nag kaka interest o huma hanga sa akin, kisyo batang bata ko pa daw, tapos ganito na narating ko. Dami ding nag tatanong kong ano daw ba ang sekreto ko bakit ang dali lang sa akin naabot to. sagot ko simple lang, 'kung gusto daming paraan, kung ayaw daming dahilan' in short gusto kong ipagmalaki ako ng pamilya ko kaya nagsumikap ako, inaral ko lahat about bussiness, mga technics, mga dapat gawin, basta marami, kaya ganito ako.
Habang iniisip ko yung mga sina kripisyo ko, di ko namalayan na, nandito pa rin pala ako sa labas ng kumpanya, haisstt ano ba to. Late na nga ako, nag day dreaming pa, di natuluyang nang late talaga. Buhay naman oh, isip isip ko. Kaya pumasok na ako. Habang nag lalakad ako papasok. Daming bumabati sa akin at nag bulong bulongan, na kina ngiti ko lang sa kanila.
"good morning po ma'am" bati ng mga empleyado ko, na binibigyan ko lang nang ngiti.
"ang ganda talaga niya" empleyado 1.
"kaya nga, maganda na mabait pa" empleyado 2.
"alam mo ang tagal ko na dito, pero never pa talaga akong narinig na may pinagalitan siya kapag may nagkakamali" empleyado 3.
"me too. Kaya nga 6 years nadin ako dito. Kaya Di ko talaga iiwanan tong trabaho na to, kasi sobrang bait pa ni boss" empleyado 4.
Nawala lang sa pandinig ko yung bulongan nila ng makapasok na ako ng elevator. Napapa ngiti na lang ako sa kanila. Deserve ko naman na tratuhin ku sila ng ganun kasi mababait din sila at matiyaga din sa trabaho. Na nasa isip ko. Hanggang sa bumukas na yung elevator at nag lakad na ako palabas. Naabutan ku naman ang P.A/sekretarya/bestfriend ko na bising busy sa trabaho. Di pa nga ako napansin eh.
"ehem" tikhim ko. para makuha ang atensyon niya sa akin, at di naman ako nag kamali kasi lumingon naman. Nginitian ku naman siya.
"good morning ma'am" ngiti niyang bati sa akin.
"good morning too, Iya. What is my schedule for today?" tanong ko sa kanya.
"ahm, you have a meeting with one of our investor ma'am at 10:30am" magalang niyang sagot.
"if i know, gusto lang talaga akong makilala kaya gustong idaan sa invest, tskk" pasaring ko sa kanya. Kahit naman siya kasi alam niya rin yun. di kasi ako nakikipag kita kahit nakanino kung di rin lang naman involved ang bussiness dito.
"di narin naman bago satin yun eh, ayaw mu pa nun, baka nextmonth mag expand na naman tung bussiness mo kasi sobrang daming pundo hahaha" kantyaw niya.
"duhh, di ku na nga mahandle lahat ng trabaho ko dito, dadagdag pa ako sa sakit sa ulo.",ako
"e paki remind nalang ulit yung mga sched ko kasi babawasan ko muna yung trabaho ko"sabi ko.
"sige po ma'am" at bigla nadin akong pumasok loob, Sumalubong din sa akin ang tambak tambak na mga papeles na need permahan at reviewhin. Grabi sobrang dami na huh!! na stockan na naman ako, haisstt, makapag simula na nga.
----
Di ko namalayan yung uras na 6 na pala ng gabi, haisst buhay naman oh, Sa sobrang daming trabaho. diko na napansin na gabi na. Makauwi na nga.
----
Kararating kulang ng bahay. Nadatnan kurin ang kapatid ko na nakaupo sa sofa na nanonood ng tv, habang nag hihintay sa akin. Swerte ko talaga.
"nandito kana pala"sabi niya.
"hindi ako to kenneth, nasa office pa ako nagta trabaho" pilosopo kong sagot sa kanya, kaya masama ang tingin sa akin na kinangiti ko. then nag peacesign habang hinalikan siya sa pisngi.
"halika na, kakain na tayo" sabi niya nalang, habang naglakad na papuntang kusina.
"magbibihis muna ako saglit lang" sagot ko, at umakyat na.
"sige. "
---
Habang kumakain kami.
"tumawag nga pala si daddy, sabihan kadaw na tumawag sa kanya kapag nakauwi kana" kenneth
"bakit daw" takang tanong ko. kasi kadalasan naman si mommy ang tumatawag sa akin eh, ano kayang meron.
"di ku alam, tawagan mu na lang para alam mo" pilosopo niyang sagot.
"sige, pag katapos kung kumain" sang ayun ku nalang din.
---
Nasa loob na ako ng kwarto ko nakahiga nang maalala ko na tatawagan ku pa pala si daddy, kaya kinuha ku agad yung cellphone ko at nag dialled. Tatlong ring lang naman sinagot niya na agad.
"hello sweety, i miss you" palambing kong sabi.
"i miss you too, baby. kumusta ang trabaho jan" daddy.
"it's going good Dad, ano pala yung sasabihin mu sweety" ako.
"baby kailangan mo ng bumalik dito sa pinas 'asap'" Daddy
"why dad" nakasimangot kung sagot sa kanya. Habang natahimik ang sa kabilang linya.
"it's emergency baby, i need you here please" sabi niya sa kabilang linya.
" pero why Dad, wala pa akong plano umuwi jan " ako.
"it's about our company baby." sagot niya sa akin sa kabilang linya.
"okey Dad, but give me one week dad, aayusin kulang mga kailangan kung katapusin dito" sagot ko nalang,
"okey baby, thank you and happy trip." at binaba na agad ang tawag.
Iniisip ko na lang kung kaya ko na nga bang bumalik ng pinas, siguro oras na din, matagal na din ang 8 years na pamamalagi ko dito. Kailangan ko na talagang bumalik.
**Hinihingi ko po ang inyong pag unawa at mahabang pasensya. Dahil sa maraming Grammatical errors, and wrong spelling. Paumanhin kasi baguhan pa lang po ako.**
- Writer
