Kabanata 7
714 Words
Kabanata 7.
Nilibot ko ang mata ko sa buong coffee shop. Wala na si Renzo.
"Babae! ano ba ginawa mo sa Cr at sobrang tagal mo?!" Nagulat ako ng biglang sumulpot si Micha sa kaliwa ko.
Bumuntong hininga na lang ako at tumingin rito.
"Uwi na tayo?" Tanong ko rito. Nawala ako bigla sa mood. Kasalanan to ni Renzo!
"Ayos ka lang ba? bumalik ba Asthma mo?" Nag aalalang tanong nito.
Inalalayan nya ko hanggang maka balik kami sa table.
"Hey! Pasundo na ba kita sa Dad mo? Are you okay?" Binigyan nya ko ng tubig at kinuha nya ang phone ko.
Mukha ngang inaatake ako ng Asthma ko,Sumisikip ang dibdib ko tas para akong nahihilo na ewan. s**t!
"Hello,Tito? Uhm.. Yes po si Micha po ito...Pasundo po si--" Tumingin sakin si Micha at tsaka bumaling ulit sa telepono.
"Si Vern po,Mukhang my Asthma nanaman po eh...haha!..opo..sige po..." Mabilis na ang paghinga ko,di na ko maka hinga ng maayos!
"Uy! hala! omg! wait!" Tinabihan na ko ni Micha at pinaypayan nya ko. Dad! i need you! s**t!
Nakita kong pumasok na dito si Dad at inalalayan ako papuntang kotse.
Nilakasan ni Micha ang aircon ng kotse tas pinapaypayan nya pa ko.
"Bat nag ka ganyan?" Tanong ni Dad habang nagmamaneho papuntang ospital. I hate ospital!
"I dont know,Tito. Pero Kasi kanina nag lakad sya sa tirikan na araw tas nag Ice coffee sya and----" Hinawakan ko ang kamay nya kaya napatigil sya sa pag sasalita.
Nilagay ako sa Wheel chair at dinala sa emergency room.
Nebulizer agad ang bumungad sakin. Wala sa paningin ko si Dad,Baka nag sasagot ng form. Tanging si Micha lang ang nandito habang nakatingin sakin. Nag aalala ang mga mata nito.
"Naglakad ka ba sa labas?" Tanong ng doctor,kaya tumango ako.
"Bawal ka mag lakad-lakad ngayon dahil mainit sa labas..Posible talagang mag ka asthma ka.." Paliwanag ng doctor.
Pina kalma ko muna ang sarili ko tsaka humilig ako sa higaan nitong ospital.
Bigla namang dumating si Dad at sinabing di na raw muna ako papasok hangga't di pa nawawala ang Asthma ko. Buti naman at ayokong makita ang pag mumukha ng Renzo na yun.
"How are you?" Tanong ni Mommy ng makarating kami sa bahay. Si Micha ay hinatid na ni Dad. Sa kabiĺang street lang naman kasi namin si Micha.
Okay nanaman na ako pero mabigat pa rin ang bawat paghinga ko. inshort im not.
Nalaman kong my Vacation si Mommy kasama ang mga ka opisina nya. Nung una ayaw sumama ni Mommy dahil gusto nya raw ako alagaan pero hindi ako pumayag,Yun na lang ang pagkakataon mag saya si Mommy,kaya ayun.
Si Dad naman ay busy sa trabaho. Hapon ang pasok nito at madaling araw na ang uwi kung minsan ay inuumaga na rin.
Sa ilang araw na mag stay ako rito sa bahay ay wala akong kasama kundi ang kapatid kong naka kulong lagi sa kwarto.
Kung ano-ano kasi ginagawa nun na experiment kaya nakakatakot rin pumasok sa loob ng kwarto nun.
One time pumasok ako sa kwarto nya then biglang my isang baldeng slime ang bumagsak sa ulo ko. at kasalanan nya iyo. hays.
Pinilig ko ang ulo ko sa balikat ni Mommy. Ilang araw na kong laging pagod o feeling pagod lang. Hay ewan!
"Baby.." Hindi ko binuksan ang mga mata ko pero alam kong si Mommy iyon.
Naka tulog na ko sa sofa at gabi na yata.
"Kailangan mo nang mag nebulizer bago ka matulog ulit. Malalim nanaman ang paghinga mo..." Mahinhin lamang ang boses ni Mommy kaya sinunod ko na lang sya.
halos nilalabanan ko ang antok habang tine-take ang nebul.
"Pahinga ka muna,Tawagan mo ko kapag my kailangan ka.." I dont know why im teary eyes right now. hindi ito ang unang pagkakataon na aalis si Mommy pero naiiyak talaga ako.
Bwisit! Walang mag aalaga sakin for the first time!
Narinig kong sumarado na ang pinto nv kwarto ko kaya umagos na ng tuluyan ang mga luha ko.
Ilang araw ba akong ganito? Mom is on Vacation. Tanggap ko yon dahil kailangan nya yun sa trabaho. Dad is on Office. Ayos lang din yun dahhil nag tratrabaho si Dad para sa akin--saamin. Pero hays! Sana pala ay kay Lola na lang ako nag pa iwan para kahit papano'y my mag aalaga sakin.
- Writer
