Habol hininga kami ngayon nang siya ay natapos. Hindi talaga s'ya tumigil hanggang sa makuntento siya. Pagkatapos, muli niya ako hinalikan na may malaking ngiti sa labi at saka siya humiga sa aking tabi.
Bumuntong ako nang hininga at mabilis na pinunasan ang mga luha ko. Kasunod nito, ako ay bumangon. Kahit nahihirapang maglakad, pinilit ko pa ring maglakad papunta sa kabilang silid.
"Saan ka pupunta, Minerva?" agad niyang tanong. "Minerva? Sandali lang, mahal ko. Hayaan mong alalayan kita." Hindi ko s'ya pinansin. "Minerva!" Dali-dali ako nagtungo sa silid at agad ko kinandado ang pinto pagkapasok ko rito. Nang ako ay nasa loob, doon na bumigay ang aking nga tuhod. Ako ay bumagsak at sumandal sa pinto. Kasabay nito ang aking pag-iyak.
Ilang saglit lang ay narinig ko ang sunod-sunod niy
