Sa field nila naisipan maglakad-lakad dahil makulimlim ang panahon sa araw na iyon. Panay rin ang kwento ni Shaira tungkol sa buhay nito at nakikinig lang siya, tumango-tango. Hindi man siya nagsasalita, hindi rin naman niya pinapakita na hindi siya interesado sa mga kwento nito. Hindi niya lang talaga trip sumagot.
Pero napatigil sila nang makasalubong nila si Jaxon. Nakatingin ito sa kanya. Nang magtatagpo ang landas nila, umiwas siya ng tingin at lalampasan sana ito pero humarang ito sa dadaanan niya.
“What again? Wala akong oras sa mga pambubwisit mo, Jaxon!” Panimula niya.
“Tss. Ang sungit mo namang anghel. Wala pa nga akong sinasabi nagsusungit ka na,” tugon nito. Napairap siya sa sagot nito at akmang lalampasan ulit nang maglahad ito ng bulaklak na gumamela sa harapan niya. Na
