HINDI na nagulat si Diwa nang dumating si Rogue sa oras ng lunch. Ang heartbeat lang niya ang nagulat—nag-react agad.
Ilang segundong titig muna sa mga mata niya ang ginawa nito bago ang pamilyar na ngisi. “Hi.”
Humigpit ang hawak ni Diwa sa door knob. Kung hindi niya gagawin iyon, maglalambitin siya sa leeg nito. Fresh na fresh na naman ang loko. Bagong ligo, naka-shorts, t-shirt at tsinelas lang. Nahuhulaan na niyang hindi ito nagdala ng motorsiklo. Ano na naman kaya ang bagong plano?
“Lunch.” At medyo itinaas ang mga bitbit. Nag-take out na naman ng pagkain. “Kung may gusto ka lang naman na itanong sa akin…” ang sinabi at ngumiti. “Kain tayo—”
“At puwede akong magtanong?”
“Yes.”
Ah, ayaw matanggihan ang bitb
