MCS #2: Between the Two of Us

Kabanata 5

Skylar

Binilisan ko ang pagpapatakbo sa kotse. Dad called me about that damn woman again. Ayoko sa pangit na babaeng 'yon. Sobrang arte niya na akala mo pinanganak na isang prinsesa mas mukha pa nga siyang katulong. Naiinis akong lumbas sa kotse pagdating ko.

"Sir," tinapon ko sa driver ang susi at deretsong pumasok. Why do they have to meddle in my own life.

"Sky is here!" I rolled my eyes when Mom approached me. My mom is in her 50's but she looks younger. She hugged me and kissed my cheeks. "Mabuti at dumating ka."

"What is this all about again? Mom, i'm tired. Bakit ba hindi na lang kayo natulog ng maaga?" nilampasan ko siya at pumasok sa dining. Doon ko nakita ang babaeng nakasuot ng pulang damit. Ewwwww! Her face is full of make up. Ano siya sa tingin niya? Clown?

I saw my Dad look at me while talking to her. "Sky, come here. Meet Annabelle."

"Kaya pala nakakatakot ang itsura niya, Annabelle pala pangalan mo?" sumama ang mukha ni Annabelle sa sinabi ko. I heard Mom slightly laugh.

"Sky!" suway ni Dad. He's also in 50's. Retired American Airforce. Kay Dad ko namana ang mga mata ko. We are both blue eyed but mine is not good. I used contact lenses dahil hindi gano'n ka linaw ang mga mata ko. "My son is just joking, hija. You're so beautiful and intelligent." Arrggghhhh.

"You're lying, Dad. I can see it in your eyes that she's not really beautiful." Pagbibiro ko. Napatakip ang babae ng bibig sa gulat habang nakatingin kay Dad. Seems like it's effective.

Umiling-iling si Dad, "No, no, that's not true." Gusto ko sanang tumawa sa reaksyon ni Dad but not for now. "Sky, what are you saying?!" singhal niya.

"Kunin ang malaking kawali! Iabot niyo nga sa'kin ang matalim at matulis na kutsilyo!" sigaw ko. Napatayo si Annabelle sa upuan niya, tila'y takot na takot.

She can't look at me, "I'm going home. Maybe this is not the right time."

"Bilisan niyo ang matalim na kutsilyo!" lalo ko siyang biniro.

"Oh, no!" sigaw niya habang nagmamadaling naglakad. Hinawakan ko ang braso niya at nginitian.

"Where are you going? We're not done yet." Malumanay kong sambit.

"Let go, i'm going home!" binitawan ko ang kamay niya at hinayaan siya. Nakahinga ako ng maluwag ng wala na siya sa loob ng dinig.

"Sir, saan po ilalagay ang malaking kawali?" biglang dating ng katulong na may dala ng sinisigaw ko kanina.

"Sir Sky, ito na po ang matalim na kutsilyo." Hindi ako makapagsalitang tumingin sa kanila. I was just joking. May nakikinig pala sa'kin. Lumunok ako ng ilang beses bago magsalita.

"Ibalik niyo na lang kung saan niyo kinuha." Yumuko sila at tumalikod. Napabuga ako ng malakas na hangin.

"What do you think you're doing?!" asik ni Dad.

I smile, "What did i do? I did nothing, Dad."

"It's your chance to have a wife, Sky! Tumatanda ka na. I marry your mom when i was 20, you're now 28 and still don't have wife!" nagkibit-balikat lang ako.

I saw Mom smiling at me, i smiled her back, "Gusto namin ng apo, Sky." Mom said.

"Mom, hindi ko pa kayang ibigay 'yan. Bakit ba ako lagi? Sandy is there!" I have sister. She's free whatever she want. Kahit saan na nga pumupunta 'yan. We're not that close. Minsan lang din naman kami nagkikita.

Napasandal si Dad sa upuan niya. "She's still enjoying her job, Sky. She's now in the paris."

"I'm enjoying my work, too, Dad. Why can't you understand that?" nakakainis. They let Sandy do what she want but me? I can't do it.

"Enjoying? Hindi ka na nga pumupunta do'n! Kailangan pa bang mag-adjust ng mga investors para sa'yo?" We owned a famous toy company. I hate being there. I remember my saddest childhood.

"Hindi naman bumababa ang sales, kaya please, Dad, stop this! I'm tired."

"Enough, darling. We can't force him." Mom said.

Napabaling ako sa bulsa ko ng bigla itong manginig, my phone is ringing. Nakita kong unregistered number ang tumatawag. Sino ba 'to? Ipinagsawalang bahala ko na muna.

"Can i go home now?" tanong ko sa kanila.

"It's your home, Sky." Dad answered.

"It's not, i gotta go, Mom." Tumango siya at ngumiti. I kissed her cheeks, "Take care."

Pagkalabas ng bahay ay sinagot ko na agad ang tawag. "Who's this?" I asked while opening my car door.

"It's me, Chelsea." Who's Chelsea? Wala naman akong kilalang Chelsea.

Inabot ng driver ang susi ko kaya kinuha ko muna ito. "I don't know you, Miss. Wrong call ka ata." I was about to end the call but she said something. "What?!"

"Sabi ko, ako 'yong babeng pinauwi mo last 2 week!" bigla kong naalala ang nangyari. Siya 'yon? I forgot her name. "Can we continue it? In my condo."

"Ahhh.... Faster! Faster!" like what she have said. I thrust fast back and fort. I'm not enjoying it, damn! She moaned again and again. Pinagpawisan ako pero hindi ako nasasarapan. "Malapit na ako!" she shouted. I stopped pushing and get off her. "Malapit na ako! Saan ka pupunta? Hey!" dumeretso ako sa cr para maligo. Nilinis ko ang buong katawan. Lumabas ako na nakatapis ng tuwalya.

"What do you think you're doing? We're not done yet!" sigaw niya. Hindi ko siya pinansin at nagpatuloy sa pagbihis. "Sky!"

"Shut up! I'm tired." Hindi ko nga maalala kong nilabasan ako. I'm not in my mood.

"What the hell!" Tinapon ko ang tuwalya suot ko kanina bago lumabas. Small condo. I feel like i can't breathe here. Huminga ako ng malalim saka nagpatuloy sa paglalakad.

Pagdating sa building ay bigla akong nakaramdam ng antok. It's 12 midnight. Wala ng mga tao probably sleeping by now. Pasara na ang elevator ng makarinig ako ng yabag ng mga paa, parang may tumatakbo. Pinindot ko ang close para bilisan ang pagsara.

"Sky! Help!" nagulat ako ng makita si Vane na tumatakbo. Hinawakan ko ang pinto para hindi ito magsara. Pagpasok niya ay mabilis niyang itong pinasara. Rinig na rinig ko ang paghingal niya.

"Calm down, Vane! Anong nangyayari sa'yo?" pagkasara ng elevator ay napasabunot siya sa sarili habang palakad-lakad sa loob. "Vane!"

"Tangina, pare! Hinabol ako ng mga lalaki!" sumandal siya habang nakatingala.

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. "Sino?"

"Pare, kapatid ng babaeng nakatalik ko. I don't know that she's virgin!" napatampal ako ng mukha. Malaking problema 'yan.

"Bakit hindi mo siya tinanong?!"

"Man! I'm f**k up! Ang lalaki pa naman ng katawan no'n! They are like bouncers." His face looks really problematic. Hindi ko din alam kung ano ang gagawin ko.

I tap his shoulder, "Office at bahay ka muna. Baka bigla ka nilang pagsusuntukin. Paano ba nila nalaman?"

"I don't know. They must be following the woman, their sister!" tumunog ang elevator kaya lumabas na kami.

"Mag-ingat ka, pakisabihan ang iba nating kaibigan. 'Wag ka munang pumunta sa club."

"Ngayon lang ako kinabahan ng ganito." Sabi niya.

"Let's go to Red baka gising pa 'yon."

"It's midnight, ano ba ang kailangan niyo? Hindi ba puweding ipagbukas na lang?"

"Vane is in danger," panimula ko. Parang nawala ang antok ko sa nangyayaring ito.

"What?!"

"Man,"

"What did you do this time?" dumeretso ako sa fridge para kumuha ng beer. I get 2 bottle. I gave Vane one. Hindi puwedi si Red.

"She's virgin and i don't know. Hindi niya sinabi."

"Ewan niyo na 'yang kati niyo sa katawan. Sabi ko na sa inyo eh! 'yan ang makakapagpahamak sa inyo." Umupo lang ako habang umiinom ng beer. I looked at Vane, he's f**k up.

"Hinahabol ako ng mga kapatid niya, Red. Baka sa kanila pa ako mamamatay."

"It's time to change, Vane. Say sorry," napairap lang ako sa suhestyon ni Red.

"Bakit siya magsosorry? Gusto naman ata ng babae 'yon." Sabat ko.

"Yes, in the first place she's the one who approached me."

"Baka lasing lang siya! Hindi mo ba alam na kapag lasing ang mga babae nawawala sila sa ulirat nila?" pangangaral ni Red. " Hindi na nila control ang katawan nila."

"Oh my gosh! Red, anong gagawin ko?" bahagya akong tumawa habang pinagmamasdan siya. Anong ginagawa niya? Para siyang babae.

"Umayos ka! That's it! 'Yan lang naman ang problema sa inyo!" kaya ba parang wala na akong gana? Ito na ba ang sign para magbago? Kaya ko ba? Baguhin ang sarili ko?

"Oo na! Hindi na ako magbabar! Walang party! Walang girls!"

"Shhhh... Kailangan bang sumigaw? Natutulog na si Whisper. Hindi mo gugustuhing magalit 'yon!"

"Tutulong ako kapag nasa binggit ka na ng kamatayan basta magbago ka na."

"Pinapakaba mo naman ako eh! I'm not dying."

"Those man will kill you, Vane." Pananakot ko.

"Shut up, Sky! Hindi ka nakakatulong." Naiinis na baling niya. Tumawa ako at inubos ang beer. Kailangan ko nang matulog dahil maaga pa ako bukas.

"Uuwi na ako. May duty ako."

"Sky, wait! Sa condo mo muna ako matutulog." Sinamaan ko siya ng tingin.

"Ganiyan ka ka takot?"

"Not really, baka bigla ako bangungutin at walang gigising sa'kin." Ewan ko na lang ah? Pinayagan ko siyang doon matulog. Wala naman akong ibang kasama sa condo. Mas magiging panatag siya kapag may kasama. Hindi talaga 'to nag-iingat.

Pagkagising ng umaga ay agad akong naligo. Hindi gano'n kahaba ang tulog pero hindi naman na ako inaantok. As usual i did all things that i needed to do. I wear my contact lense and get out from my room with car key in my hands.

"Hey, Vane! Aalis na ako. Hindi ka magtatrabaho?" I asked. I saw him sitting while sipping his coffee.

"Magdaday-off muna ako. Natrauma yata ako kagabi, man! Sira na talaga ang mundo ko." Tumawa ako at tinapik siya.

"Kalimutan mo na 'yon, hindi ka naman pinagbantaan hindi ba?" umiling siya. "Just don't do that again." Kumindat ako. "I gotta go, bibili na lang ako ng kape."

"Bye, man! Take care." Tumango amo at lumabas ng condo.

Dumaan muna ako sa Starbucks para bumili ng kape. "One cappuccino please." Sabi ko.

"Right away, sir." Tumingin-tingin ako sa paligid. Ganito ka aga madami na palang pumupunta dito.

Napataas ako ng isang kilay ng makitang may babaeng kumaway sa'kin. I don't like blonde, the last time i approached them they dumb me. That was when we're in Florida. Ngumiti siya habang naglalakad patungo sa'kin.

"Hi, i'm Katey." Inabot niya ang kamay niya sa'kin.

We shake hands, "I'm Sky." Sagot ko.

"You mind if we drink coffee together?" she sweetly smiled at me. I'm not interested.

"What's your name, sir?" tanong ng barista.

"Just put sky please."

"I'm sorry, what's your name again? I'm sorry, i have to fetch a kid." Sabi ko sabay kuha ng pera sa pitaka.

"Katey,"

"Sir, eto na po. 403 pesos po." I gave her 500 pesos.

"Keep the change." Kinuha ko na ang kape. "I gotta go, Katie. Nice to meet you."

The coffee taste good. Umupo muna ako sandali sa kotse para makainom ng maayos. Inubos ko ang kape bago umalis sa harap ng Starbucks.

Medyo traffic ngayon ah? I turned on the radio. Oh?

[Now playing: Even my dad does sometimes by: Ed Sheeran]

[It's alright to cry

Even my dad does sometimes,

So don't wipe your eyes,

Tears remind you you're alive,

It's alright to die.]

This song is really a sad song. I sometimes sang this if i feel blue.

[Cause death's the only thing you haven't tried,

Just for tonight, hold on.]

I beeped my car. Bigla kasing sumulpot ang motor.

[So live life like you're giving up,

'Cause you act like you are,

Go ahead and just live it up,

Go on and tear me apart.]

I saw Amara's wearing her uniform outside their apartment. Pinatay ko ang radio sa kotse at nagpark sa gilid. Amara's smile lightened her face up. Lumabas ako sa kotse. She run towards me.

"Daddy!" I still can't understand whys she's calling me daddy. We have same hair, yeah and blue eyes. This kid makes me crazy. She hugged me tight. I saw her mom locking the door. She smiled at me. She's beautiful as ever. Napakaway ako sa kaniya habang nakangiti. Nang marealize ang ginagawa ko at tumalikod ako at hinila si Amara. Hindi ko dapat ginawa 'yon! Anong ba ang ginagawa ko?

"Sky!"

Nataranta akong napalingon. "Ah- hi, go----good morning." Bakit nauutal ako? No way! Kumunot ang noo niyang tumingin sa'kin.

"Okay ka lang ba?"

Shet! Ano ba ang ginagawa ko? What's happening to me? "Ah, yes, yes. I'm okay!"

"Okay, aalis na ako. Ingatan mo si Amara. Bye!" kumaway siya at humalik kay Amara. .

"Bye, mom!"

"Let's go, dad!" Amara hold my hand. I open the door for her sakay umikot sa kotse para mag-drive.

____________________________________________

Fb: Eniger Mercadejas

Ig: Gixxserss

Wa: Gixxserss