Ethan’s Point of View
Nakayuko lang si Ericka habang hawak-hawak ang kaniyang mukha. Nanatili kami ng ganon sa loob ng limang minuto dahil na din sa nangyari kanina. Naiinis pa din ako sa tindera kasi tsansa ko na kay Ericka iyon nawala pa.
Maya-maya ay biglang dumating ang mga pagkain na aming in-order kanina. Inilapag nila ito sa aming lamesa. Agad napatingin si Ericka sa mga pagkain na nakahanda sa lamesa sabay kinuha ang kaniyang pagkain.
Nanatili lang akong nakatingin sa kaniya habang siya ay hindi alam ang gagawin. Napahinga ako ng malalim sabay napatingin sa kaniya.
“Ethan,” “Ericka,” sabay naming sambit. Napangiti ako sa kaniya sabay sinenyasan siya na siya na ang mauna.
“Ano’ng sasabihin mo Ericka?” tanong ko sa kaniya. Napahinga siya ng malalim sabay napayuko.
