Ericka’s Point of view
Nakita ko sa mukha ni Ethan ang pagkalito dahil sa kaniyang sinabi.
“Teka lang, naalala mo na ako?” nagtatakang tanong niya sa akin. Ngumiti lang ako sa kaniya sabay binigyan siya ng mahigpit na yakap. Sahil sa aking ginawa niyakap din niya ako ng mahigpit na para bang ayaw niya akong pakawalan dahil sa mga nangyari.
“Finally,” bulong niyang sabi sa akin. Hindi ko mapigilan ang hinid maiyak sa mga oras na ito dahil yung parte na nawala sa akin ay nahanap ko sa kaniya.
“Alam ko na maalala mo ulit ako Ericka kaya hindi ako sumuko na tulungan ka na maalala ako,” saad niya sa akin, “diba ‘yun yung isa sa mga pangako natin sa isa’t isa na hindi tayo magkakalimutan,” wika niya. Napatango-tango lang ako dahil sa kaniyang sinambit. Hinawakan naman niya ang muk
