Huminga ako nang malalim at pumasok na. May mga estudyante na rin dito at kasama na roon ang babaeng pinaka-ayaw naming lahat. Ang babaeng may galit na sa akin na hindi ko alam kung saan galing at kung ano ang pangalan. Hindi pa nga namin kilala ang isa’t-isa pero kung magalit siya sa akin ay parang kilala na namin ang isa’t-isa.
“Doon tayo sa likod.” Sabi ni Morris sa aking tabi at hinila na ako. Hindi ako makaimik dahil sa sobrang ganda ng buong lugar. Ang labis ko lang na ipinagtataka ay kung bakit wala akong makitang black board, tanging dingding lamang ang nasa aming harapan. Ngunit, kahit ganoon, ang aming silid ay gawa sa glass. Hindi ko nga alam kung bakit ganito.
Kung nasa aming kaharian pa lang sana ito ay sigurado akong ubos na ang mga kagamitan sa silid na ito. Ang ilaw sa it
