Saglit siyang huminto at hawak nito ang cellphone niya. Ngunit no'ng pumantay na kami sa kan'ya lalo na ako dahil mas malapit ako sa gawi niya.
Hindi niya pa din ako tinapunan ng tingin man lang. Hindi ko din naman siya pinansin, at dahil sa mas malalaki ang hakbamg niya ay maabutan niya pa rin kami sa paglalakad.
Si Chin naman ay parang wala lang pakialam at patuloy lang sa paglalakad.
Ewan ko ba pero ang nang t***k ng puso ko ngayong alam ko g malapig lang siya sa 'kin.
'Bakit kaya wala silang tarlo kahapon?'
Ngunit nabigla ako nang basta niya na lamang akong lagpasan. Sumayad pa ang balikag ko sa braso siya dahil med'yo masikip na ang daanan.
"Excusse me," ang tanging sambit niya na hindi man lang lumingon sa 'kin.
Parang may kung anong boltahe naman ang naramdaman nang sandalin
