Nang makarating ako sa room ay saktong wala pa ang professor namin kaya tahimik lang akong naupo. Gusto kong maglasing mamaya, maaya mga itong dalawawang 'to.
"Brow, labas tayo mamaya," aya ko sa kanilang dalawa.
"Huh? Saan naman?" takang tanong ni Giovan.
Sa lugar na makakalimot ako pansamantala. Makalimutan ko lang siya kahit saglit lang makapagpahinga 'tong puso ko, baka matuluyan at hindi na tumibok eh," biro kong sabi sa kanilang dalawa.
"Whoa! Mukhang ang dapat ay sa maboteng usapan 'yang mga hugot mo brow ah! 'Wag na tayong lumabas kung saan, do'n na lang tayo sa in'yo para kahit magkanda gapang tayo sa kalasingan ay ayos lang.
Nasa ligtas na lugar pa rin tayo, 'di ba?" sumang-ayon naman ako sa suhistiyon ni Giovan kaya ang napagkasunduan ay sa bahay na lamang kami.
"Sige, uuw
