Halos manigas ako sa kinatatayuan ko ng makita ang isang batang lalaking tuwang-tuwang tumatakbong pasalubong sa gawi namin. Ang mukhan niyang malawak na nakangiti, pamilyar na pamilyar sa akin. Ang pagtawag niya ng Mama sa aking asawa.
"Be careful son! Don't run just walk." Nahinhindik kung turan pasigaw, baka madapa siya. May isang dipa ang layo niya sa akin ng huminto siya, nangingislap sa tuwa ang kanyang mga mata. Lagus-lagusan din ang kanyang tingin.
"Mama is he's your surprise gift for my birthday? Ha Mama? Is he po? He is here now? Is he no longer busy with his work? Did you pick him up po Mama so you got late?" Sunod-sunod niyang tanong nakapaskil na ang malawak na ngiti sa mga labi niya. Ako ang kinakausap niya ngunit sa ibang direksyon siya nakatingin kaya kaagad kung sinundan
