The CEO's Maid

Episode 05

Episode 05

NANG MAKAPASOK ng kwarto si Donabella ay agad nyang kinuha ang kan'yang cellphone. She turned the power on and started typing message for her superior. She has to make a smart move. Alam n'yang lalala pa ang pagdududa ni Redford Evans sa pagkatao n'ya kaya bago pa ito makakalap ng impormasyon tungkol sa kan'ya ay uunahan na n'ya ito.

'Manipulate my background information in any database. Make it look like i'm a brat who ran away from home. Redford Evans is suspicious.'

She then hit the send button and waited for her superior to reply.

Gosh! Surely, Redford Evans is a manipulative and smart bastard but hell, she's smarter than him.

Nahiga si Donabella sa kan'yang kama at pumikit. Bumalik sa kan'yang isipan ang naganap sa pagitan nila ni Redford Evans. Napakalambot ng labi ng lalaki. Mabango ang hininga at matamis ang labi.

Unconsciously, Donabella rolled her lips over her tongue. Mariin n'yang pinagdikit ang magkahiwalay na hita dahil sa kakaibang init na naramdaman n'ya. Lumunok siya, never in her entire life that she felt something like this, kahit sa boyfriend n'ya ay hindi s'ya na-arouse ng ganito—wait, what the hell? She's aroused?

No! No! She frantically shook her head in disbelief. No this can't be! Nasosobrahan na yata s'ya sa paglilinis ng bahay kaya kung anu-ano nalang ang naiisip n'ya.

“Gosh, i must be crazy.” she whispered under her breath and shut her eyes closed.

Thinking about Redford Evans won't do any good to her. Kailangan na n'yang simulan ang totoong pakay n'ya dito bago pa magbago ang nararamdaman n'ya. This is bad. Naaapektuhan s'ya kay Redford Evans at hindi magandang senyales ito.

Mariin nyang ipinikit ang mga mata at pinilit ang sarili na matulog.

***

DONABELLA woke up earlier than the usal. Alas kuwatro palang ay nakaligo na s'ya. Lumabas s'ya ng kwarto at dumiretso sa kusina upang magtimpla ng kape. Hindi na s'ya nag-abala pang buksan ang ilaw dahil kaya naman n'yang gumalaw sa dilim.

Matapos n'yang magtimpla ng kape ay lumabas s'ya ng bahay. Naglakad-lakad s'ya habang tumitingin sa paligid. She sipped on her coffee and bit her lips as memories of Redford's lips came back rushing in her head again. She desperately shook her head. This is really really bad!

She was about to go back inside when she saw a silhouette approaching. Nasisiguro n'yang lalaki ang nagmamay-ari ng matangkad na bulto na nakasuot ng hoodie jacket. Donabella pressed her lips together as she recognized the man who's now walking towards her.

She was right, the man is actually Redford Evans. Mukhang nagjogging ito base sa hitsura nito ngayon. Teka, alas kuwatro palang ng umaga ah. Ang aga naman yata nitong magjogging?

“Move.” his baritone voice echoed in her head.

Her forehead creased. “Why would i?”

Redford Evans’ lips parted and shock is very evident in his eyes. Saka lamang napagtanto ni Donabella ang ginawa n'ya. She just talked back to her boss! Great!

“You're giving me the reason to kick you out, Donabella Roberts. Sino ka ba talaga?” igting ang panga na tanong ng lalaki.

Donabella swallowed hard. Anong gagawin n'ya? Hahalikan n'ya ba ulit ang lalaki?

“Kiss me again and you'll end up in my bed. Writhing and moaning beneath me.” he added.

Halos mapugto ang hininga ng dalaga sa sinabi nito. Namilog ang kan'yang mga mata. Tama ba ang narinig n'ya? Binantaan s'ya nito ng ganoon. Akala nya ay dakilang conservative at masungit ang negosyante, may alam din pala itong kabulastugan.

“What, woman? Hindi mo ba ako hahalikan? Natatakot ka na ba?” matalim ang tingin na tanong ni Redford Evans.

Natigilan si Donabella. Hinahamon ba s'ya ng lalaki? Para ano? Para makuha ang katawan n'ya? Hindi n'ya akalaing may itinatagong ganitong ugali si Redford Evans.

Redford took a single step forward. Donabella remained glued on her spot as she keeps on staring back at him. Nakakaintimidate ang lalaki at pakiramdam n'ya ay mangangatog ang kan'yang tuhod. Bakit? Sa anong dahilan? Kailanman ay wala pang nakapagparamdam ng ganito sa kan'ya. Tanging si Redford Evans lamang.

“I will ask you again, lady. Who are you? What is your real intention?” Redford dangerously asked again.

Umatras ng isang beses si Donabella. Wala s'yang choice. Ayaw n'yang halikan ulit ang lalaki dahil bukod sa iba na ang epekto nito sa kan'ya ay baka totohanin nito ang banta sa kan'ya.

She gulped. “I'm a rebel daughter and I ran away from home.”

Redford's dangerous and blazing blue eyes flickered with emotion the same time his jaw clenched. “Siguraduhin mong totoo ang sinasabi mo, babae. If I caught you lying and doing something that can harm us, I will make you regret being born.” he walked passed by her after saying that.

Umawang ang labi ni Donabella at napabuga ng hangin. Naiiling n'yang nilingon ang lalaking naglalakad papasok ng bahay saka humigop sa kape n'ya na lumalamig na. Crap!

Naiiling na bumalik s'ya sa loob ng bahay at pumasok sa kusina. Inilagay n'ya sa lababo ang ginamit n'yang tasa.

Palabas na s'ya ng kusina nang may malapad na dibdib na humarang kan'ya. Bahagya n'yang tiningala ang lalaki at sinalubong s'ya ng isang pares ng asul na mga mata.

Unti-unting kumunot ang noo ng lalaki. “What?”

Mabilis na umiling si Donabella saka tumabi. Nilagpasan naman s'ya ni Redford at dumiretso ito sa kitchen counter. Pinanuod n'yang gumawa ng kape ang binata saka naupo sa stool.

The man looked so sexy in his business suit. His fixed hair and prominent jaw screams authority as he carried the cup of tea to his lips and sipped on it.

Donabella knew she was ogling at the man and she couldn't do anything. He's just to beautiful to ignore.

Suminghap ang dalaga nang lingunin s'ya ng nakakunot noong lalaki. “I believe you should be preparing my breakfast by now.”

Oh crap! Donabella mentally slap herself. Oo nga naman. Maid s'ya dito.

Dali-dali s'yang lumapit dito. Mabuti na lamang talaga at marunong s'yang magluto.

Hinarap n'ya ang lalaki. “A-Anong gusto mong iluto ko?”

The unkind handsome man stared at her. “Yourself.”

Umawang ang labi ni Donabella. What? This guy! Ngali-ngali n'yang sampalin ng spatula ang masungit na lalaki.

Redford wanted to smirk after seeing her reaction but he fiercely stop himself. “Don't you know the typical breakfast to prepare?”

Pasimpleng umirap si Donabella. Pasalamat nga ito at tinanong n'ya ito ng gusto nitong kainin.

Iritadong tinalikuran n'ya ang lalaki. She opened the refrigerator and grabbed a ham and egg. Pangumod-ngumod s'ya habang naglalagay ng mantika sa kawali. Inuna n'yang iluto ang ham tapos ay inisunod n'ya ang itlog pero sa kasamaang palad ay pumilantik ang mantika at natilamsikan s'ya sa gilid ng mata.

“Ouch!” marahan n'yang kinusot ang gilid ng mata.

“Tabi.” she was shocked when Redford pulled her arm to turn the stove off saka s'ya nito hinarap.

Kunot pa rin ang noo ng lalaki. Inalis nito ang kamay n'yang pinagkukusot sa nasaktang parte ng mukha saka hinawakan ang kan'yang baba upang bahagyang itaas. Natulala s'ya nang marahang haplusin ng hinlalaki nito ang gilid ng kan'yang mata.

“It's now reddish.” Redford said under his breath.

Donabella was tempted to close her eyes to savor the man's fresh and minty breath.

Nang bitawan s'ya ng lalaki ay saka pa lamang s'ya natauhan. “R-Re—Sir…” Donabella chewed her lower lip. She was about to put herself in critical state again. Crap!

Redford turned his back on her. “You are so clumsy. You shouldn't crack the egg like that.”

Nawalan ng sasabihin si Donabella nang buksan ulit nito ang stove at ito na mismo ang nagluto. Hindi na s'ya nagreklamo. Naupo nalang s'ya sa stool saka marahang kinusot ang gilid ng kan'yang mata. Mahapdi talaga!

Narinig n'ya ang pagsara ng stove. Ilang sandali pa ay naglalagay na ng plato si Redford sa kitchen counter. Naupo ito sa kaharap n'yang stool habang nakatulala naman s'ya dito.

Nagsimulang kumain ang binata habang wala pa rin s'yang kibo.

Nag-angat ito ng tingin. “What? Aren't you hungry?”

Kumurap-kurap s'ya at tumingin sa plato na nasa harapan n'ya. Seryoso ba ito na isasabay s'ya sa pag kain? Bakit?

“Just eat, lady. I don't like the idea of wasting food.” muli pang sabi ng binata sa malamig na boses.

Donabella bit her lower lip and started eating. In her head, she was amazed by how Redford treat her like a normal person, hindi katulad nitong mga nakaraang araw na para lamang s'yang alipin sa magarang palasyo.

While Donabella is busy enjoying the moment, Redford on the other hand is confuse. Just what the heck was that? He just cooked and prepare a breakfast for him and his maid—well, itinuloy lang n'ya ang pagluluto nito but still.

Redford glanced at her without moving his head a single angle. Nakita n'yang magana itong kumakain.

He clenched his jaw as his eyes darted to her lips. That plump and pinkish lips that ravaged his lips twice. Damn! He's dying to taste those lips again. Sayang at hindi nito pinatulan ang hamon n'ya kanina—wait, what?

Redford breath roughly and sipped on his coffee. Nag-angat s'ya ng tingin at matamang pinagmasdan ang dalaga sa kan'yang harapan.

Donabella Roberts is undeniably gorgeous. She's a living and walking temptation who happened to wake his long lost desire for a woman. Hindi n'ya maintindihan ang sarili. Weeks ago, he doesn't give a damn about women and then after this certain woman kissed him, he changed. Like a freaking lightning!

***

DONABELLA is sweeping the floor of Kysler Evans’ room. She was silently and simply looking at every corner of the room hoping to find something that could be use against Redford Evans. Nahuhulaan na n'ya ang dahilan ng assignment na ibinigay sa kan'ya at gusto n'yang tapusin na kaagad ang misyon.

She was drowing in her thoughts when Manang barged in the room. “Bella, mayroon ka pa bang gagawin pagkatapos dito?”

Tumigil s'ya sa pagwawalis ng sahig. “Wala na po bukod sa pagtulong sa inyo mamaya na maghanda ng pananghalian.”

Tumango ang matanda. “Ako na lamang ang magluluto tutal ay tayong tatlo lang naman ang kakain dito ngayon. Dalhin mo nalang ito kay sir Redford, itinawag n'ya kasi ngayon-ngayon lang.” saka nito iniabot sa kan'ya ang isang itim na flashdrive.

“Ako po ang pinagdadala n'ya?” takang tanong n'ya habang itinuturo ang sarili.

“Hindi, ineng. Si sir Jayford sana, kaso ay wala naman s'ya dito, kaaalis-alis palang. Presentation daw ito at kailangan na nya mamaya.”

Walang nagawa si Donabella kundi tumango at kunin ang flashdrive. Maaring may makuha din s'yang impormasyon kung pupunta s'ya sa opisina nito.

She quickly changed into jeans and comfortable shirt saka s'ya lumabas ng bahay. Ipinagmaneho s'ya ng matandang driver ng mga Evans.

Mabilis silang nakarating sa matayog na gusali na may pangalan sa itaas na Evan Ford Airlines. Nang makapasok s'ya sa loob ay lumapit ako sa receptionist. “Hello, i'm here for Mr. Evans. May pinadadala kasi s'ya.”

Ngumiti sa kan'ya ang babae. “Ikaw po ba si Miss Roberts?”

Agad s'yang tumango. “Yes.”

Itinuro nito ang elevator. “Sa top floor po, ma'am. He's waiting for you in his office.”

Tinanguan at pinasalamatan n'ya ang babae. Agad s'yang sumakay aa elevator at pinindot ang button ng top floor. She was silently whistling inside the elevator until it's door opened. Tahimik s'yang lumabas at naglakad sa pasilyo, sinalubong s'ya ng isang babaeng may hawak na folder.

“I'm Mr. Evans' secretary. Naghihintay s'ya sa office.” sabi ng babae saka s'ya tinalikuran at naglakad.

Donabella mentally laughed. Wow! Mukhang matagal na dito ang sekretarya ni Redford Evans, nahawa na sa kasungitan ng lalaki.

Nang buksan ng sekretarya ang isang pinto ay sinenyasan s'ya nito na pumasok. Nang makapasok s'ya ay agad din nitong isinara ang pinto at iniwan s'ya sa loob.

Tiningnan n'ya ang lalaking nakaupo sa swivel chair. May suot itong salamin sa mata habang abala sa ginagawa nito sa laptop.

“Dala mo ba ang flashdrive?” tanong nito nang hindi s'ya tinitingnan.

Kinuha n'ya ang flashdrive sa bulsa ng pantalon n'ya saka inilapag sa mesa nito. “Ito na po. Aalis na ako.”

Akmang tatalikod na s'ya nang magsalita ito. “Stay.”

Awtomatiko s'yang pumihit at tiningnan ang lalaki. Nag-angat ito ng tingin sa kanya at pinakatitigan s'ya gamit ang seryoso nitong mga mata. Isinarado rin nito ang laptop na kaharap.

Donabella pursed her lips. “May trabaho po ako sa bahay…n'yo.”

Redford intertwined his fingers and stared at her intently. “I'm suspicious of you, woman, and as much as possible, I want to keep my eyes on you. So stay in my sight.”

Crap! Donabella cursed in her head. This man is smart! Oh hell! Paano na n'ya magagawa ang assignment n'ya gayong bantay sarado s'ya sa lalaki?

TO BE CONTINUED…