CHAPTER 44.2
BRONE’s POV Nagpatuloy ang kulitan namin ni Ace, the heavy atmosphere that envelope our surroundings already dissipated leaving us with so much enjoyment with one another. Nag-asaran kami nang nag-asaran, binalikan namin mga kalokohan namin noon pati na rin ang mga kasutilang ginawa namin sa mga elders ng aming lahi. “Bakit mo pala ako natagpuan na rito ako napadpad matapos ang m******e na nangyari sa dimensyon natin?” Natahimik siya sandali dahil sa biglaang kong pagtatanong nun, napatingin siya sa malayo wari ay nag-iisip ng tamang isasagot niya. Maya-maya pa ay ngumiti siya ng payak sa akin. “Nakalimutan mo na atang hawak ko ang oras, kayang-kaya kitang galugarin kahit saan ka mang parte ng kalawakan hangga’t may gumagalaw na oras sa lugar mo.” “Parang ‘di naman, as far as I can
- Writer
