''Hi love!''magiliw at masayang tinig na bati ni ARA sa asawang nakahimlay sa kanyang puntod''nagustuhan mo ba ang aking kasuotan ngayon?''tanong pa nya na animoy kaharap at nakatingin ito sknya''i really dress up cause humarap ako dun sa lalaki na nangmata at nangmaliit sakin nabangga ko kasi ang kanyang mamahalin at bagong sasakyan.at you know what?effective naman ang ginawa ko dahil biglang nag iba ang pakikitungo nya sakin bigla cyang bumait at naging gentleman.hes very nice to me hindi na nga ako pinagbayad sa nagawa Kong damage sa sasakyan nya!''napapangiti at masaya nyang kwento habang inaalala ang nangyari''do I look Fabolous and pretty?''malambing nya pang tanong sa puntod ng asawa''perhaps that guy did found that I'm very pretty,he really acted differently while where talking ....ohh I'm sorry I shouldnt be saying this infront of you'' bigla nyang Turan sa asawa ng mapagtanto kung ano ang kanyang mga sinasabi sa harap ng puntod ng kanyang asawa''hindi kita pinagseselos ha?sinasabi ko lang kung ano ang nangyari pero di rin ibig sabihin na nagpaganda talaga ako para sa lalaking yun yuck!!you know naman very well na I don't like spoiled brat rich guy di ba?alam mong gusto ko ay yung mga tulad mong simple lang...love makakahanap pa kaya ako ng kagaya mo?''she heaved sigh all of a sudden biglang nanikip ang knyang dibdib at parang may bumara sa knyang lalamunan ''ikaw kasi bat mo naman ako biglang iniwan pero alam ko namang kahit nasaan man ako ay na dun ka rin para bantayan ako kasama parin kita at ang isipin yun ay nakakatulong sakin para ipagpatuloy ko ang Buhay ko.''matapos ang mahabang pakikipag usap sa yumaong asawa ay nagpaalam na cya''paalam na Muna love babalik ako''.
''hay heto na pala si Mr president''kantyaw ni lance nang dumating ang matalik na kaibigan na si Eugene sa bar nakanilang tinatambayan at kung saan din sila nagkayayaan na mag inuman.''akala namin di ka na naman sisipot''wika ni baron nang pumwestong umupo si Eugene sa tabi nila'' so hows life bro?''
''haist as usual sobrang daming trabaho pa rin sa opisina!''napapailing na kanyang Turan matapos tanggapin ang basong naglalaman ng mamahaling alak na inabot ng isa pa nilang kaibigan.na si jerwin.''pare!mukhang naging sobra kana yatang workaholic napapabayaan mo na ang kasiyahan at personal mong Buhay hnggang ngayon Wala ka paring nagiging nobya mula ng maghiwalay kayo ni jazz?''natahimik ang lahat at pinukol ng nakamamatay na titig si lance.masyado silang maingat na buksan ang paksa patungkol sa naging ex fiance nito.naging masalimuot kasi ang pinagdaanan nito sa naging relasyon sa ex.college palang sila sa ateneo de manila noon nang maging magkarelasyon sila for five years naging perpekto ang naging relasyon nila kaya nga niyaya nya na itong magpakasal hnggang sa bigla nalang cya nitong iwan para sa ibang lalaki.magmula noon ay hindi na Siya muling sumubok magkaroon ng seryosong relasyon at sa halip ay pinagtuunan nalang ng pansin ang kanilang mga negosyo.''o wag na kayong mag alala I'm no longer affected by her.its been a very long time para alalahanin pa Siya matagal na Kong naka moved on sa ginawa nya''mahabang paliwanag nya sa mga ito bago nilagok ang alak sa baso.''sigurado kaba jan?eh bakit Wala kapang ipinapalit saknya hanggang ngayon kung talagang nakamove on kana.hindi kapa rin nagkakanobya''paghahamon at puna ni baron sknya.
''oo nga ibat ibang babae pa rin ang nakakasama mo at Wala ka paring siniseryoso sa mga yun''dagdag pa ni jerwin.''hindi ko palang guys naghahanap yung taong magpapatibok sa puso ko at muling kukuha sa atensyon ko yun lang yon''sagot naman ni Eugene na nkahalata na dahil sa tuwing magkikita sila cya na lang ang paboritong topic ng mga ito.''hmmm pano mo ba malalaman kung nahanap mo na ang babaeng para sayo?''kunot noong ''usisa ni jerwin sknya.''nalaman at naramdaman ko na nga''ang hindi nya namalayan nasambit nya sa harap ng mga ito nang bumalik sa alala nya ang imahe ng maganda at mala dyosang Mukha ni ARA ng pumunta ito sa kanyang opisina upang bayaran sana.''anong sinabi mo pre?nalaman mo na?so ang ibig mo bang sabihin there is special girl na sa Buhay mo ngayon?''panghuhuli ni lance sa kaibigan.''ikaw talaga Eugene kahit kailan ka talaga masyado kang malihim at pribado!baka pwede mo naman ishare samin kung sino ang binibining gumugulo sa tahimik mong mundo''kantyaw ni jerwin ''jusko kalalaki nyong mga tao napakamamaritess nyo!''napapailing na puna nito sa mga kaibigan na pilit cyang pinapaaming magsalita tungkol sa babae.
''ano bang nakain mo na di maganda at pumayag ka sa Alok ko sayong lumabas ngayong gabi?nahihiwagaan talaga ko''bungad ni berna saknya bago sila umupo sa bakanteng pwesto sa gilid ng bar.''tignan mo to ang gulo kausap dati rati kinukulit mo Kong lumabas ayoko pilit ka ng pilit ngayon naman na pinagbigyan na kita sa pangungulit mo tanong ka naman ng tanong kung bakit ako sumama rito''reklamo nya sa kauusisa ni berna saknya kanina pa kasi to paulit ulit.''i just cant help but wonder kung bakit sa tinagal tagal napapayag na rin kita''pagdadahilan nito sa sinabi nya.''pero legit I'm very very happy and glad na sa Wakas sumama kana sa akin ''kailangan dalasan natin ito ha?you should learn how to be happy again''dagdag pa nito sknya nang biglang kumaway sa nakitang kakilala''ara this is Yumi a classmate of mine back in college,,hmm pag mamay ari nya ang bar na ito.pagpapakilala nito sa Korean looking na babae na lumapit sa kanilang mesa.''yumi this is ARA my best friend since we were young.sya yung sinasabi ko sayong pianist who studied at the ateneo music napakagaling nyang magpiano at kumakanta rin cya yun nga lang madalang mo syang maririnig kumanta kasi ang minaster lang talaga nya ay ang pagpapiano.''
ARA rolled her eyes the way her best friend introduce her and build her up.kahit ng aktibo pa sya sa pagpapiano ay ayaw nyang nakakaagaw cya ng atensyon.hindi cya kumportable sa ganon.''naku ARA! pwede bang magrequest sayo''sa tono palang nito mukhang alam na nya kung ano ang gustong mangyari nito''hmmm what is it?''tanong pa rin nya.
''kasi hindi makakarating yung singer namin, kanina pa nga ako namomroblema at naiistress Wala kasing kakanta ngayong gabi''paglalahad nito sa suliranin''baka naman you can render kahit 3 songs lang..ok lang ba?''tanong nito sknya''ahmm hindi kasi ako kumakanta talaga pagpapiano lang ang hilig ko''sabi nya.seeing the desperate look on yumi's face,bigla cyang nakaramdam ng awa kaya napapayag na sya sa hiling nito.''hmm sige na nga basta 3 songs lang ha''
''ok just 3 songs!''pangako nito sknya walang patid na saya at pasasalamat dahil napapayag cya.marunong naman cyang kumanta katunayan maganda naman ang boses nya ngunit di nya lang talaga kinareer.nagpasalamat ulit ito sa knyang pagsalba''whew!Akala ko ipapahiya mo ko sa kaibigan ko eh,Akala ko tuluyan mo cyang tatanggihan''nakahinga ng maluwag si berna sa pagpayag ni ara''ikaw talaga parati mo nalang akong inilalagay sa bingit ng alanganin''reklamo ni ARA.''my god ARA sayang naman kasi yang talento mo kung di mo gagamitin at aamagin lang no!''balik nito.ilang sandali pa at sumenyas na sakanila si Yumi upang iparating na handa na ang gagamitin nya sa pagtugtog.getting up in her chair and walking towards the location kung nasaan nakapwesto ang piano ,she suddenly felt nervous.mahigit ilang taon na kasi syang di tumutugtog sa harap ng maraming tao.kaya naman di nya maiwasan ang kabahan,manibago at mangapa.as the emcee was introducing her ,she was still scanning her mind for a song na kanyang tutugtugin.in her mind she settle of her one song that closest to her heart.
pana-panahon ang pagkakataon
maibabalik ba ang kahapon
natatandaan mo pa ba
nang tayong dal'way unang nagkita?
panahon ng kamusmusan
sa piling ng mga mga bulaklak at halaman
doon tayong nagsimulang
mangarap at tumula
dahil sa labis na pagkadala sa kanta di napigilan ni ARA ang pagpatak ng luha sa kanyang pisngi nang malapit ng matapos ang kanyang awitin.its just speaks so much pain ramdam na ramdam nya ang sakit sa kanyang dibdib na dala dala parin nya ng mahabang panahon.ngunit hindi nya hinayaan ang kanyang sarili na magpadala ng sobra sa kanyang emosyon.pilit nyang nilalabanan ang nadaramang sakit habang inaappreciate nya ang masigabong palakpakan ng mga manunuod seeing the happiness in their face doon nya naalala na nakakamiss din pala ang pagtugtog sa harap ng maraming tao.habang gumagala ang kanyang mata sa buong lugar ay napadapo ang kanyang paningin sa Isang lalaki napaka pamilyar nito sknya.si ''Eugene sarmiento yun ah''pagkilala nya sa binata.hindi nya malaman kung bakit bigla ulit cyang kinabahan at lalo pang nadagdagan ng pressure at pag kaconscious sa paningin ng binata.
but being a professional that she is.tinanggal nya ang Agam agam at nagfocus na ulit sa kanyang pagpeperform.''ahm I'm gonna sing po ulit another song I hope po nA magustuhan nyo.''ngiting saad nya.
''pare!sobrang Ganda ng boses.she has an angelic voice sarap sa tenga.''komento ni lance sa mga kaibigan who visibly very impressed with ara's performance.
''hindi lang maganda ang boses!napakaganda din ng Mukha parang dyosa na bumaba sa lupa!''dagdag pa ni jerwin.''napakaswerte naman ng nobyo nyan siguro parating masarap ang tulog at gising non''biro naman ni baron,''hmm I know that lady''natigil ang biruan ng tatlo nang marinig nila ang sinabi ni eugene.''as in?you know her?pag ulit ni lance saknya.''yeah she is ARA Rodrigues..''maikli nyang sagot at hindi pa rin nya inaalis ang pagkakatitig dito.katulad nalang kung pano nya ito tignan sa kanyang opisina.the more he heard her singing and playing piano lalo syang natutulala dito.parang unti unting may binubuksan na pinto ito sa puso nya..''paano mo Siya nakilala pare?''curious na usisa ni lance saknya.ngunit hindi na nya nasagot ang tanong nito dahil biglang tumawag ang kanyang kapatid na si eun.''im sorry guys I have to go my family dinner kasi kami.nakapangako ako sa mommy ko na sasaluhan ko sila.paliwanag ni Eugene sa mga kaibigan tumayo na sya sa kanyang kinauupuan na may pang hihinayang.''hmm hindi bale alam Kong magkikita pa tayo sa mga susunod na araw''wika nya sa sarili habang nakatingin Kay ara.