NAPATIGIL sa paghakbang si Rafael nang pigilan siya ni Raffy sa balikat. Napatingin siya dito. Hindi niya napag-handaan ang pagsuntok nito sa mukha niya, napabagsak siya sa carpeted na sahig ng hallway. Pinunasan niya ang dugo sa gilid ng labi pero hindi siya tumayo, nakatitig lang siya sa sahig. Wala na siyang lakas ng mga oras na iyon. Hindi niya na rin alam kung gumagana pa ba ang isip niya.
“I’m sorry, Raffy,” wika niya. Iyon lang ang masasabi niya. He was really sorry for what he did, but he never regretted loving Ashlee. “I’m very sorry that I love her.”
“I know that,” tugon ni Raffy, may galit na sa tono nito. Napatingin siya dito nang hawakan nito ang kuwelyo ng suot niyang damit. “I know that for a very long time, Rafael!” muli siya nitong inundayan ng suntok. Hinayaan niya lang
