THE PLEASURE HEART

Malakas na tunog ng orasan ang umalingawngaw sa buong kwarto ni Sanya. Tumutunog na ang kanyang alarm clock hudyat na dapat na siyang gumising at bumangon, Ngunit tila walang respond ang dalaga. Maya maya nararamdaman niyang may humahatak ng kumot na naka pulot sa katawan niya. ".Sanya anong oras na?, Gumising ka ,na papasok kapa "Naghanda na ko ng almusal natin.."" Pang gigising ng binatang si Ivan habang nag tototbras ito. " Hayyy.. inaantok pa ko" "Reklamo ng dalaga, Ngunit pilit siyang pinapatayo ng kanyang kaibigan na si Ivan kaya Wala siyang nagawa kundi bumangon at umupo sa harap ng lamesa ngunit nakapikit pa ang mga mata nito." Nilapitan siya ni Ivan para pitikin ang kaniyang noo para sa ganun ay mahimasmasan na ito. " Arayy.., ang sakit nun ahh." Nakasimangot na hinaing nito at sumubo ng Isang pirasong hotdog. Magkasama ng lumaki si sanya at Ivan sa loob ng Bahay Ampunan Maaga na Sila naulila sa kanilang mga magulang. Nang Sila ay makalabas sa Bahay Ampunan ay nagsama din sila sa isang Bahay dahil magkapatid na turingan nila sa isa't isa, kaya kampanti Sila na magkasama palagi." Sabay na pumapasok ang dalawa ngunit magka iba Ang kanilang trabaho si Sanya ay Isang hotel staff samantala si Ivan ay Isang delivery man. Habang naglalakad Ang dalawa sa kalsada papasok sa kani kanilang trabaho ay Masaya Sila nag kukwentohan. " Ano gusto mo lutuin kong ulam natin mamaya? Seryosong tanong nito sa dalaga. " Syempre alam mo na 'yung paborito kong chicken curry. Hindi kapa ba nag sasawa dun?" aniya ni Ivan " Bakit naman ako magsasawa sa luto mo eii napaka sarap mo kaya mag luto." Napangiti nalang ang binatang si Ivan at hinimas ang ulo ng dalaga. Nagpatuloy silang dalawa sa kanilang pag lalakad. Habang nag kukwentohan ang dalawa, napansin ni Ivan ang isang kotse na tila nawawala sa linya ng kalsada. Agad niyang iniwas Ang dalaga dahil patungo ang kotse sa kinaroroonan nito. Tinulak ni Ivan ang dalaga, dahilan para mapaupo ito. Isang malakas na kalabog ang narinig ni Sanya Unti-unti niyang nilingon si Ivan ngunit nakita niya itong may dugo sa ulo at wala ng malay nang naka handusay sa kalsada." Sandaling naging tahimik ang lahat Unti- unti dumami ang mga nakalibot na tao sa kanila, Tumulo ang mga luha ni Sanya. Agad niyang nilapitan ang kaibigan na si Ivan Umiyak ng umiyak ang dalaga gang sa madala ang binata sa ospital. Nag antay si Sanya ng balita mula sa doctor na nag assist Kay Ivan. Makalipas ang isang oras lumabas na ang doctor bakas sa mukha nito ang lungkot. Malungkot niyang ibinalita sa dalaga na hindi na nila ang nailigtas ang buhay ng binata.napaupo na lang ang dalaga sa sahig, Hindi niya matanggap ang pagkawala nito." Subrang bilis ng mga pangyayari hindi siya makapaniwala. Habang tinititigan nito si Ivan na wala ng buhay bumalik ang lahat ng masasayang alala nila simula nung nasa Bahay Ampunan palang sila.Bigla niya naalala ang pangako niya sa kaniyang kaibigan na kung mamatay man ito gugustuhin parin ni Ivan na maging isa siyang bayani Kahit sa huli nitong sandali. Masakit man para Kay Sanya na tuparin ang kahilingan nito ay nag desisyon siya na Idonate ang puso at mga mata ng Binata. Isang mahigpit na yakap nalang ang magagawa ng dalaga para Kay Ivan hindi niya alam paano ba siya makakapag umpisahan ulit.Paano siya gigising sa umaga na wala si ivan, wala ng hihila ng kumot niya sa tuwing tinatamad siyang bumangon, wala na din pipitik ng noo niya. subrang hirap tanggapin ang mga pangyayari lubusan na siyang iniwan ng mga mahal niya sa buhay. Muli na maman nakaramdam ng pagsisi ang dalaga sinisisi nya ang sarili sa lahat ng nangyayari sa kanya. Pakiramdam niya napaka malas niyang tao halos ng mahal niya ay kinukuha sa kanya. kahit lumipas na ang maraming taon nanatili parin bangongot ang lahat. Nagpatuloy si sanya sa kaniyang buhay ang mga araw na noon ay special sa kanya ay naging Isang ordinaryo nalang. Naging malungkot ang takbo ng buhay niya, Sa bawat mga araw na dumaan ay hindi sapat para bigyan niya ng pag asa ang sarili niya. Ilan beses nang tinangkang magpakamatay ni Sanya ngunit lagi siyang bigo. Kahit sa panaginip niya ay binabalikan sya ng mga pangit niyang alala. Gabi gabi nalang siya binabangot walang tigil ang pag iyak niya. " Lagi mo tatandaan nasa tabi mo lang ako Sanya Hindi kita pababayaan." " Pangako mo :Yan, Ivan,walang iwanan ikaw ang magiging super hero ko " Oo Naman darating ako sa Oras ng kailangan mo ng tulong ko." Naalala ni Sanya lahat ng mga pinangako ni Ivan ngunit hindi na ito matutupad dahil nawala na din ito sa kanya. Nang mamatay ang mga magulang ni Sanya sa kamay ng isang tao na di pa nakilala ay naging makasalimoot ang naging buhay niya. naging batang palaboy siya walang araw na nagugutom siya ngunit Wala siya magawa. Nang mapadpad siya sa Bahay Ampunan dun niya nakilala si Ivan. Hindi siya pala-kaibigan noon lahat ng bata sa Bahay Ampunan ay ayaw sa kanya dahil ayaw niya makisama dito. Bukod si ivan lamang ang naglakas loob na kausapin siya at kulitin Araw-araw. Hindi niya akalain na pati ito ay kukunin sa kanya pakiramdam niya pinagkaitan siya ng Diyos. Pinipilit niyang maging positibo sa buhay pinilit niya mag move on sa lahat ng nangyari sa kaniya. Sa pag lipas ng Limang taon, Isa nang concierge si Sanya sa isang sikat na Hotel sa manila. Nakapag trabaho siya ng mahusay kaya napaunlad niya ang kaniyang position sa trabaho. Nag fucos siya sa araw -araw na responsibilidad niya sa buhay. naging active din siya sa pagtulong sa mga bata sa Bahay Ampunan. Buwan buwan siya na bisita sa Bahay Ampunan para bigyan ng mga regalo ang mga Bata. Nagpaka busy siya sa lahat ng bagay madalas niya din puntahan ang bundok na kung San pinangarap nilang akyatin magkasama ni ivan. kahit mag isa na lang siya umakyat sa bundok ay masaya parin siya dahil masaya niyang tinatanaw si ivan sa ibabaw ng bundok. CONTINUE