CHAPTER 37: WALKING LANDIAN
Ang hapon ay unti-unting sumasapit sa dapithapon, at ang langit ay nag-aapoy sa mapusyaw na kahel at rosas. Ang paligid ay puno ng ingay—mga batang naghahabulan, magkasintahang bumubulong ng matatamis na pangako, at mga pamilyang nagtatapos ng kanilang araw. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, parang silang dalawa lang ang naroon. Magkasabay na naglalakad sina Bhem at Jack, hindi naman kailangang magkalapit, pero tila sinasadya nilang hindi lumayo sa isa't isa. Hawak-Kamay na Hindi Pinaplano Sa gitna ng tawiran, isang grupo ng mga nagmamadaling tao ang biglang dumaan, dahilan para mapalapit si Bhem kay Jack. "Hoy—!" Bago pa siya makaiwas, marahan pero matatag na hinawakan ni Jack ang kamay niya. "Para hindi ka mawala," anito, malamig ang tono pero may bahagyang diin. Walang anumang emos
- Writer
