Mabuti na lamang at kagabi pa ako umalis sa kwarto ni Xander dahil maagang dumating si Chelsea. Hinintay ko muna siyang makatulog bago ako umalis.
Alam kong sa paglabas ko ng kwarto niya, iyon na ang huling pagkakataon na makakapasok ako roon. Masaya ako dahil sa ikalawang pagkakataon, nakapiling kong muli ang taong mahal ko. Kahit pa kasalanan iyong ginawa ko o naming dalawa, hinding-hindi ko pagsisihan 'yon ngunit kahit na ganoon nakakaramdam pa rin ako ng konsensya. Ngunit, hindi ko na iyon mababawi sapagkat tapos na.
Kasalukuyang inaayusan ko si Xavier ng kanyang uniporme nang pumasok si Chelsea sa kwarto nito.
"Gosh! Magbibihis ka na lang ng bata ang tagal mo pa." Naiinis nitong wika sa akin.
"Pasensya na Ma'am." Paumahin ko rito. Malungkot na naman ang mukha ni Xavier nang tuming
