La Vie en Rose

CH-05: THE NEWS IS OUT

Because of her pregnancy, everything changes in just a snap. They have to put some extra effort for her meal, since she is growing a tiny little human in her body. Aidan does the cooking and some other chores in their household to make sure that she's having the rest that she needed. They're also on the talks of having maternity leave para makaiwas siya sa stress sa trabaho. Iyon nga lamang ay hindi niya kaagad sinang-ayunan ang asawa. Iniisip niya ang sandamakmak na gastusin kapag lumabas na ang kanilang munting anghel. Ayaw niyang dumating ang araw na kung kailan nakapanganak na siya ay saka sila matataranta sa kakagawa ng paraan para hindi kapusin. They have savings but she is a thinker. Mas mabuti na ang handa sa lahat ng bagay para sigurado siya na hindi sila magkakaroon ng suliranin sa hinaharap.

"Hi, Pa! How's life?" masiglang bungad niya sa ama. Tinawagan kasi niya ito para imbitahan sa bahay nilang mag-asawa.

"Everything is fine, anak. Seems like nami-miss mo kami ng mama mo, is that right?" pabirong sagot nito.

"You're really good at guessing, Pa. And yes, nami-miss ko po kayo, kaya naisip namin ni Aidan na imbitahan kayo rito sa bahay. Can you guys come over this weekend?" aniya.

"This weekend? Hindi ko alam kung free kami this weekend, anak. What's wrong?" biglang may pag-aalala sa tono ng salita nito. "May nangyari ba?"

"Nothing is wrong po, Pa... Gusto lang sana namin kayong imbitahanng mag-asawa dito sa bahay, makasama this weekend. Alam mo na just like the old days?"

"Sige, anak, pupunta kami!" narinig niyang wika ng ina sa background.

"Wala ba tayong lakad sa weekend, Monica?"narinig niyang tanong ng ama.

"Ely, kahit may lakad man tayo ay tiyak akong hindi tayo tutuloy. Ngayon lang nag-aya ang anak mo na bumisita tayo sa kanila, tatanggi ka pa ba?" ani ng ina.

"Alright, ladies! You guys, won this time..." tila sumusukong wika ng ama na ikinahalakhak niya.

"We'll be there anak, don't worry..." muling wika ng ina.

"Thank you, Ma! I love you both, see you soon!" masiglang aniya bago pinutol ang pag-uusap nilang mag-anak. Sa kabilang banda naman ay kausap din ni Aidan ang mga magulang nito.

Sila sana ang pupunta sa mga magulang kaso masyadong exaggerated si Aidan sa pag-iingat sa pagbubuntis niya. Anito ay magpahinga na lang daw siya ng maayos para masiguradong hindi siya mapapahamak. Palibhasa ay first time nila kaya hindi pa sila gaanong maalam. Sasamantalahin din nila ang pagbisita ng mga magulang para manghingi ng mga payo ukol sa pagbubuntis.

"Okay na, pupunta na rin sila dito." masiglang untag sa kanya ng asawa. "Magluluto raw si Inay ng mga kakanin para may pasalubong."

"Kahit huwag na sana, mapapagod pa sila..." aniya.

"Hayaan mo na, kaligayahan na nila 'yon. Isa pa, alam ko namang paborito mo rin ang mga kakaning gawa ng Inay."

"Hindi ko naman itatanggi, Masarap naman kasi talaga..." nakangising sagot niya sa asawa sabay yakap rito. "I'm sure sobrang saya nila kapag nalaman na nila na magkaka-apo na sila."

"Thank you for giving me this kind of life, sweetheart. I hope years from now ay ganito pa rin tayo. Promise me not to change even for a single bit." masuyong pakiusap niya sa asawa habang nakatitig sa mga mata nito.

"I won't, promise. I'll stay as what I am right now. And if I unknowingly changed, please make me remember this very day that I swear to God not to hurt you in any way or form."

"Thank you so much, sweetheart! I love you with every bit of me..." naluluhang sambit niya.

"Hey, no crying please! according to what I've read, if a pregnant mom cries, the baby in her tummy cries too! No more tears, thart, please!" natatarantang awat ni Aidan sa namimintong luha niya.

"Tears of joy lang 'to... my heart is full because of you and of course dahil sa ating little one..." aniya sabay haplos sa kanyang tiyan.

Mariin siyang hinalikan ng asawa sa labi bago siya nito binuhat na para lamang papel at mabibilis ang mga hakbang na nagtungo sa kanilang silid.

"Aidan, where are you taking me?" kunwa'y tanong niya.

"Have you ever heard the word love hormone?" nakangising sagot ng asawa.

"Oxytocin, you mean?"

"Yes! We're going to release that now!"

"At broad delight?" namimilog ang mga matang sagot niya. "Are you gone mad?"

"So what?"

"Ano ka intsik?" pabirong sagot niya.

"If this makes me an intsik, then, I am! Rawr!" ani ng asawa kasabay ng pagkagat ng mahina sa kanyang tainga.

"Ayy! Aidan, stop it!" saway niya sa asawa dahil sa kiliting nararamdaman sa kanyang katawan. Ngunit mas lalo pang naging mas agresibo ang asawa dahil sa reaksiyon niya, the next thing she knew, her husband had fully undressed her. Revealing her naked body made her a little bit ashamed even though he already saw her that way a hundred times. She covered her breast with her two hands but Aidan gently remove it.

"It's beautiful, why bother to cover it?" anito. "And it's mine, only mine..."

She couldn't help but moan when her husband starts to devour her body as if she was the most delicious food ever existed in the world.

"I beg your pardon?" nanlalaki ang mga matang tanong ni Ely.

Sabado ng gabi iyon at katatapos pa lang nilang maghapunan nang sabihin nilang mag-asawa ang magandang balita tungkol sa pagbubuntis niya.

"You heard it right, Pa... we're pregnant!" malaki ang ngiting sagot ni Aidan habang nakayakap sa likod ng asawa.

"Magkaka apo na kami?" ani naman ni Dan habang nakakatitig sa anak.

Natatawa silang mag-asawa sa reaksiyon ng kani-kanilang mga ama na wari bang hindi ito mga makapaniwala sa nalaman.

"Nang ganoon kabilis? Hindi ba ito prank?" ani Monica.

"Pregnancy is a serious matter, Monica. I think these two are dead serious, we're old na talaga dahil magkaka-apo na tayo!" ani Ely sa kabiyak.

Dahil sa hindi makapaniwala ang kanilang mga magulang ay ibinigay nila ang kanyang result ng check-up niya. Saka pa lang naniwala ang mga ito at nagtatalon sa tuwa.

"We're really having a little one, oh my God! I'm so happy!" ani Ely.

"Naku, balae, kailangan na nating paghandaan iyan!" ani naman Carmen.

"Oo nga, excited na rin ako. Mga anak, kung may kailangan kayo ay huwag mahihiyang magsabi sa amin. Narito lang kami at nakaalalay sa inyong dalawa at siyempre sa aming magiging apo," ani Monica.

"Opo, Ma... lagi kaming tatawag sa inyo kapag may kailangan kami..." aniya sa ina.

Kagaya ng inaasahan ay nabalot ng tuwa ang kanilang special announcement. They both have the most amazing parents to begin with, kaya wala sila parehas pangamba. They're both lucky to have each other. And for that reason, her heart is always at ease.

Maliit lang ang bahay nila kaya naman sa salas sila natulog na mag-asawa. Sa kwarto naman natulog ang matatanda. Ayaw sana ng mga ito pero wala ring nagawa nang ipilit nila na sa salas sila matutulog. Katwiran niya ay mapresko sa salas at nakakaramdam siya ng ginhawa kapag doon sila natulog.

"Thart, tulog ka na ba?" Bulong ni Aidan. Malalim na ang gabi at nahuhuli na rin niya ang antok ng kalabitin siya ng esposo.

"Hmmm? What's wrong?" Mahinang tugon niya.

"I'm hard." Maiksing sagot nito.

Sa inaantok niyang diwa ay naisip niya na baka nilamig ang asawa sa salas kaya ganoon ang reaksyon ng katawan nito. May mga lalaki talaga na ganoon lalo na sa madaling araw at hindi nila ito kontrolado.

"Baka magising sila Mama..." Mahinang tugon niya.

"Hindi 'yan, mag-iingat ako... Sige na please!" Hiling pagsusumamo nito.

Idinilat niya ang mga mata para tingnan ang asawa. Mula sa ilaw sa labas ay naaninag niya ang pagsusumamo sa mukha nito.

Hinawakan ni Aidan ang mga kamay niya at ipinatong sa suot nitong boxer short. And damn! He is really hard!

"Please..." Muling pakiusap nito.

From that moment she knows na kailangan niyang pagbigyan ang asawa or else sasakit ang puson nito kinabukasan or iinit ang ulo nilang pareho.

She is wearing a long dress at ang kailangan lang gawin ni Aidan ay ilihis ito.

"Be careful..." Bulong niya sa asawa ng hubarin nito ang pang-ibaba niyang saplot.

"Uhmmm," anito kasunod ng pagsiil nito ng mainit at maalab na halik sa kanya.

Bukod sa nakakalangong sensasyon na nararamdaman niya ay lihim siyang nagdarasal na sana ay hindi sila mahuli ng mga magulang. Kahit pa sabihing mag-asawa sila ay nakakahiya pa rin.

Napakagat labi siya ng mariin ng maramdaman ang paghawak ni Aidan sa kanyang kaselanan habang abala ito ang bibig nito sa kanyang dibdib.

"Aidan..." Singhap niya dahil biglang naglumikot ang kamay nito sa kanyang pribadong katawan bago ito pumwesto sa ibabaw niya.

"I'll be gentle..." Ani ng kabiyak.

"Yes, please..." Mahinang bulong niya habang nakakunyapit ang magkabilaang kamay sa kutson.

Months has passed at nagpapakita na ang kanyang baby bump. She's still working dahil napagkasunduan nila ni Aidan na magli-leave lang siya on her sixth month of pregnancy. Ayaw pa sana ng mister but she insist. Wala na rin itong nagawa dahil hindi rin siya papayag sa gusto nito.

To make sure na okay ang bata sa sinapupunan ay may regular check-up siya sa kanyang OB-GYNE para malaman ang tamang kakainin, ehersisyo at bitamina para sa kanilang mag-ina.

"I can't wait to hold you, anak..." Halos pabulong na wika ni Aidan isang gabi habang magkatabi sila sa kama. Patulog na sila noon at nagpapaantok na lamang.

"May hula ka na ba kung ano ang gender niya?" Nakangiting tanong niya.

"I have a feeling na girl siya, blooming ka kasi thart," anito.

"Iyan rin ang hula nila Jessie at iba kong katrabaho."

"If she's a girl, sundan agad natin para magka boy tayo." Ani Aidan.

"W-what? Agad?" Gulat na tanong niya.

"Yup, para may kalaro siya kaagad."

"Do you know what are you talking about?"

"Of course, I do."

Napangiti na lang siya sa sinabi ng kabiyak. Mukhang desidido nga talaga ang asawa na sundan agad ang panganay nila kung sakali. Pag-iisipan niya kung papayag siya sa gusto nito o pakikiusapan niya na huwag muna agad. She knows that growing a child is not a piece of cake. Kaya kailangan nilang maging mabusisi sa pagpaplano. Pero sa ngayon, ayaw niya munang sabihin sa asawa ang nasa isip niya.

"Anong pangalan ang gusto mo para sa anak natin?" Tanong niya sa kabiyak.

"Penelope kapag babae at Isaac naman kapag lalaki." Ani Aidan.

"Why? Ayaw mo ba na galing sa atin ang pangalan niya?" Takang tanong niya.

"Penelope means loyal and Isaac means laughter. Isn't it great?"

"At alam mo na ang meaning behind that name ha,"

"Of course! Nag research ata ako kay pareng google," tila proud lang sagot ni Aidan na nakapagpahalakhak sa kanya.

"Okay, kung 'yan ang gusto mong pangalan nila, then, so be it. Maganda naman ang napili mo kaya hindi kita pipigilan." Pagpapaubaya niya sa asawa.

"Thank you, thart. I can't wait to be a father. Kung pwede lang na hilahin ang oras para makalabas na siya. Makasama na natin siya, mayakap, mahalikan. Ganito pala ang pakiramdam kapag magiging tatay ka na. Parang kinakabahan ako na excited. Palagi ring malakas ang kabog ng dibdib ko sa kakaisip."

"Huwag kang kakabahan, ano ka ba. We got this! Ngayon ka pa ba kakabahan na ilang kembot na lang lalabas na siya?"

"I know...hindi lang talaga maiwasan."

"Just hold my hands and trust me. Magiging smooth ang delivery ko. Lalo na alam kong nariyan ka para sa'kin," masuyong wika niya sa asawa.

Ilang minuto pa silang nag-usap nang magkayakap bago sila igupo ng antok.