War of Hearts (Book 1)

Chapter 20

Chapter 20

Locked

"Cali," tawag ni Shaheal sa akin habang naghihintay kami ng sundo. We're still waiting for Sky to pick us up. Nauna na silang umuwi ni Adrian kanina dahil alam din nila na may practice ako. Good thing, Crystal and Shaheal are with me. Iyon nga lang ay hindi ko nagustuhan ang mga ideya at suhestiyon ni Shaheal kanina. But what can I do? Besides, we've already done it. Kakayari lamang ng aming practice at hindi pa rin mawala sa isipan ko ang lahat ng iyon. Pakiramdam ko ay isa isa kong naalala ang mga kinilos ni Jaycee sa aking harapan. How he protected me from that girl's slap, kahit na ang totoo ay hindi ko naman hahayaan na sampalin niya ako. How he catches me on my waist at the mall, how he prepared that lunch and his smirk on his lips. Pakiramdam ko ay isa isa iyong bumabalik sa aking isip.

"What?" I asked. Madilim na at ang guard na lang ang tao dito. Wala na rin ang mga guro. Natigilan ako nang may dumating na sasakyan. Agad kong inaninag iyon at sa unang tingin pa lang ay alam kong hindi iyon sasakyan ni Rovielyn. Bumusina iyon at huminto sa hindi kalayuan sa amin. Ilang sandali pa ay bumungad sa akin si Jaycee na lumalabas mula sa loob ng unibersidad sa kabilang pinto nito. Sumakay ito sa harapan at agad na sinara ang pinto.

"He's still here?" Crystal asked. Huminto ang sasakyan sa aming harapan at bumukas ang bintana sa upuan ni Jaycee. Agad na bumalandra sa akin ang nakatagilid nitong mukha. He didn't even give me an eye at para bang wala itong pakialam. How dare he act like that after giving me confusion in my mind?

"Hi, Cali!" Ismael exclaimed. Nanatili akong walang reaksyon at sandali lamang siyang tinapunan ng tingin, "Do you need a ride?" He asked. Lihim akong siniko ni Shaheal na nakagitna sa amin ni Crystal.

"No. Sky is on his way to pick us up," pahayag ko at binawi ang aking mga mata sa kanya.

"Okay, take care girls!" Aniya at malapad na ngumisi bago muling sumara ang bintana sa pwesto ni Jaycee na hindi man lamang natinag sa kanyang posisyon.

"Can I ask?" Shaheal said after their car left us there.

"You're already asking," Crystal said with her fierce face. Shaheal just rolled her eyes pagkatapos ay napailing na lamang ito kay Crystal.

"What's with you and that cold guy?" Tanong niya at tumaas-taas pa ang kilay. Nakakaloko ako nitong tiningnan at sa mga mata nito ay alam kong may ibang ibig sabihin ang mga mata niya sa akin.

"Jaycee?" Crystal asked at tila ba ay naguguluhan.

"Yeah, don't deny it! I noticed it in your eyes and in his eyes! Para kayong nagtatagu-taguan ng feelings!" Malakas niyang saad at matinis pang tumili. Ngumiwi si Crystal at nagtakip ng kanyang tainga. Bumuga ako ng hangin at napailing na lamang sa kanya. She's really good at this.

"Nothing," ani ko. Mabuti na lamang at dumating na rin si Sky bago pa niya ako paulanan ng iba't ibang katanungan. Bago pa niya ako tanungin ay mabilis agad akong sumakay sa kotse at inayos ang seatbelt.

"What took you so long?" Iritado na tanong ni Crystal kay Sky. Humikab naman ito at nagkibit balikat pa. Sa pag hikab pa lamang nito ay alam ko na ang kanyang dahilan kung bakit siya nagtagal sa pagsundo sa amin dito sa unibersidad ngunit nanatili lamang akong tahimik at binaling sa labas ang aking mga mata.

"Sorry, I overslept. Hindi rin nabasa agad ni Rovielyn ang text ni Shaheal," pahayag niya at muling nag hikab habang nagmamaneho. Pinikit ko lang ang aking mga mata sa buong biyahe. Ngunit ang isip ko ay hindi natatahimik. I can't stay like this. Hindi maaari na siya ang tumatakbo sa aking isip. What he did was right and there's nothing wrong with that distance because that's what I must do. But he always gives confusion in my mind at hindi ko iyon maintindihan. Pakiramdam ko ay pinipigilan niya ang kanyang sarili mula sa akin.

Matapos ang pag sagot ni Sky kay Crystal at hindi wala naman ng ni isa sa amin ang nagsalita pa. Lahat kami ay nanatili ng tahimik sa loob ng sasakyan. Wala ni isa sa amin ang bumasag ng katahimikan. Pakiramdam ko ay may iba't iba rin kaming iniisip. Hanggang sa dumating kami ay wala sa amin ang nagsasalita.

"Hey, kumain na kayo doon," ani Rovielyn nang naabutan namin siya sa sala at nanonood. Bumuga ako ng hangin at dumiretso lamang sa aking kwarto.

Nang gabing iyon ay namahinga ako at maaga natulog. I even forgot to eat dinner last night at nakatulugan ko na agad. Kinabukasan ay maaga rin akong gumayak at nagbihis. Pagbaba ko sa sala ay wala pang tao ngunit mula sa kusina ay dinig na dinig ko na ang pagluluto mula doon. Nag martsa lamang ako papunta doon at bumungad sa akin si Rovielyn na abala sa pagluluto at naka pantulog pa rin.

"Hi," walang emosyon kong saad at nang nakita ko na nakahanda na ang mga tasa ay ako na agad ang nagsimula na magtimpla ng kape. Wala pang mainit na tubig kaya agad akong kumuha sa lalagyan at hinawakan iyon upang mabilis iyong uminit. Wala pang isang minuto ay umuusok na ang tubig, senyales na mainit na iyon.

"You're using your power again," aniya at mahinang tumawa. Lumapit ito sa akin habang abala ako sa paggawa ng kape sa mga tasa, "Alam kong kilala mo na ang isa sa mga kalaban, Calida," bumuga siya ng hangin at agad akong natigilan sa akma kong paglalagay ng kape sa isang tasa. Itinaas ko ang mga mata ko sa kanya at hinintay itong magsalita muli, "I read your mind," aniya at nagkibit balikat bago bumalik sa pagluluto.

Hinarap ko siya habang nakatalikod siya sa akin.

"Don't tell it to them yet," pahayag ko.

"Why, Calida?" Nagtataka niyang tanong habang abala pa rin sa pagluluto.

"That girl is reckless and she's not that strong to be afraid of," pahayag ko at bumalik sa pagtitimpla ng mga kape.

"But she's still evil, Cali," aniya at bumalik sa akin. Huminto ako at mariin na pumikit bago ako nagpakawala ng hangin at binalingan siyang muli.

"I know what to do, Rovielyn. We will not make a move not until they make their first move inside the University," napailing ako at nagsimula ng haluin ang mga kape, "For now, all we have to do is to pretend that we are normal people. Alam kong they are observing properly, we just have to hide until it's our turn to reveal ourselves," niligpit ko ang mga ginamit ko sa pagtitimpla ng kape matapos iyon.

"And what if they make a move inside the University?" She asked. Mabilis ko siyang tinapunan ng tingin.

"Then we will make a move and use our first card," kinuha ko agad ang mga plato na hinanda na niya at ako na mismo ang naghain sa lamesa para sa aming umagahan. Sumunod naman siya sa akin at dinala rin ang mga baso.

"I trust you, Calida. Queen Athena trained you perfectly and I don't doubt that," she said and gave me a thin smile on her lips before she left and went back to the kitchen. Naiwan ako doon at bumuga na lamang ako ng hangin. That moment, reality slapped me again. Muling bumalik sa aking isip kung ano na nga ba ang kanilang kalagayan sa aming mundo. My parents, are they fine? Ilang buhay na ang nawawala? Gaano karami na ang sugatan? Mahigpit kong hinawakan ang isang plato. Mariin akong pumikit habang sa aking isip ay bumabalik ang huling alaala namin sa aming mundo.

Adrian's mother's death. The way she got stabbed with a long sword. We are safe here, but not them. Not them with the evils planning to destroy them. Pakiramdam ko ay napakabagal ng oras. Bawat araw na nagtatapos ay wala kaming ideya kung ano na ang nagaganap doon. But I know it's getting bloody, it's getting more dangerous.

"Good mor---F*CK, CALI! YOU'RE BURNING THE TABLE!" Napapitlag ako nang malakas na sumigaw si Adrian at agad akong nilayo sa lamesa. Doon ko lamang napagtanto na nag-aapoy na ang buong lamesa mula sa mga kamay ko na nababalot na ng apoy at gumuguhit sa aking balat.

"What's happening?!" Crystal asked as they all went down. Before Adrian use his power to get rid of the fire that would just make the table messier, mabilis akong lumapit at dinikit ang aking isang kamay sa lamesa. Unti-unting lumapit sa aking mga kamay ang apoy at bumabalik sa aking palad. Nang nawala ang apoy ay bumuga ng hangin si Sky.

"You're burning again," komento ni Sky at gulat pa akong tinuro. Tila ba ay naging kalmado sila matapos maglaho at bumalik sa akin ng apoy. Bumuga ako ng hangin at mariin na pumikit upang ikalma ang aking sarili hanggang sa unti-unting naglaho ang apoy sa aking katawan. Pati ang aking marka ay wala na rin ilaw.

"You're overthinking again," utas ni Crystal at diretso akong pinagmamasdan. Nanatili akong tahimik at naupo sa isang upuan. Hinawi ko ang aking buhok at sinandal ang aking ulo sa likuran ng upuan. They know me well.

"Are you okay, Cali?" Shaheal asked. Nagtama ang mga mata namin ni Adrian. Batid ko na binabasa nito ang aking mga mata. Crystal and Adrian know me.

"Don't overthink, Calida. We'll finish everything here and go back to our world," pahayag ni Rovielyn na kakadating lamang at nilapag ang mga pagkain sa lamesa. Kung sana nga ay ganoon talaga kadali iyon. Sana nga ay kung paano kadaling mag salita ay ganun lang din kadaling gawin ang bagay na iyon.

"I think my lost sister is one of the evils that are here," lahat kami ay natigilan at tinapunan ng tingin si Crystal. Nilalaro nito ang mga kubyertos niyang hawak at sa mga mata nito na naroon ay malalim ang iniisip nito.

"What do you mean?" Adrian asked quickly.

"Lost sister?" Nagtataka na tanong ni Sky ngunit wala ni isa sa amin ang pumansin sa kanya at lahat kami ay nanatili ang mga mata kay Crystal.

"Crystal," tawag ko sa kanya nang hindi pa rin siya nagsalita agad. Bumuga siya ng hangin bago nito sinalubong ang aming mga mata.

"The girl who can see the past," as she said that, I know who's her lost sister already. That girl, she's one of the evils, "It's her, my lost sister. I was a kid when she vanished and got missing. I don't know how she ended up being there, but I know that I can see the future and she can see the past. She's the only girl who can see the past, and I know evil did something," pahayag nito. Nanunubig ang kanyang mga mata. Iyon ang sugat na hanggang ngayon ay hindi gumagaling sa kanyang dibdib. Ang nakaraan na hindi niya malimutan at hindi mapaglaho ang galit na nararamdaman sa kanyang dibdib.

I knew it. Her sister won't just be gone for no reason. Evils are behind it. They planned it.

"That means she's supposed to be with us and not them?" Shaheal asked, habang pinoproseso nito ang kanyang mga narinig.

"They brainwashed her," pahayag ko. Lahat sila ay napunta ang atensyon sa akin ngunit nanatili ang mga mata ko kay Crystal, "When your sister went missing, alam ko na sila lang ang nasa likod ng bigla niyang paglalaho," dagdag ko.

"If she's not brainwashed, she might be hypnotized by their queen," nilingon ko si Rovielyn at sa kawalan ito nakatitig, "Their Queen's power is hypnotizing," marahan akong tumango. My mother told me that before.

"It's easy to avoid," ani Sky at mahinang tumawa.

"Her hypnotizing is not just hypnotizing," seryoso kong pahayag at binalingan siya. Mabilis siyang natigilan, "Her hypnotizing can make a person crazy until that person dies," his lips parted after I said those. Their queen is greedy and has a pure evil heart, ganoon din ang kanilang hari. They brainwashed their people and made them do evil things that they should not. Madumi silang makipaglaro o makipaglaban. That's why we've learned not to trust anyone because evils are tricky. They are playing their cards dirty with one goal, and that is to kill you.

"Hanggang kailan mo balak ilihim na ang kutob mong 'yan sa amin, Crystal?" Matabang na pahayag ni Adrian kay Crystal at mapaklang tumawa, "You never talk about that to us kahit noong nasa mundo natin tayo. We always tried to ask you about it, but you chose not to tell us about how you feel,"

"Adrian," ani ko at sinusubukan na pigilan ito. Ngunit hindi natinag si Adrian at mapaklang nakatingin kay Crystal. Bakas sa kanyang mga mata ang sakit doon.

"You said that we're friends, but you never open about that. And now, you're gonna tell us that you think she's one of them?"

"Enough," ani ko at mariin na pumikit. Nararamdaman ko ang tensyon sa pagitan nila at wala naman ni isa sa kanila ang pumipigil sa kanila.

"No, Calida!" Nagulat ako nang tumayo ito at malakas pang kinalabog ang lamesa. Naramdaman ko ang pag-iinit ng buo kong katawan nang mabilis din akong tumayo.

"Adrian, Cali, ano ba naman?" Ani Rovielyn.

"Cut it out, Adrian!" Singhal ko sa kanya.

"I really don't understand you, Crystal. I don't understand why you're being li--"

"Because you don't know how it feels, Adrian!" Bumagsak ang mga nagbabadyang luha mula sa kanyang mga mata nang tumayo ito at hinarap si Adrian. Binabalot ng sakit at pait ang kanyang mga mata. Those are the eyes I saw, the day her sister went missing. She was still a kid, we were still kids and I saw her teary eyes looking nowhere at the forest while sitting on the grass. I don't know what happened, we don't know how her sister went missing, "You f*cking don't know how it feels like to watch your sister taken away from the evils and you're not even powerful yet to fight and protect her because I'm just the eye of the future and I don't even know how to protect myself from them! I'm weak," nanghihina niyang pahayag at isa isa kaming tiningnan, "I'm weaker among all of you," mapakla itong ngumiti sa amin. Million of knives stabbed my chest when I saw her crying in so much pain. I could feel the pain in her eyes while eyeing us, "You can easily say those things because you the water to protect you," aniya at sandaling binalingan si Adrian bago binalik ang mga mata sa amin, "You have the wind, the fire, pero ako at ang kapatid ko? We're just the f*cking eye at kahit ano pa ang armas na pag-aralan namin, we could be easily kill!"

"I'm just the healer, Crystal," utas ni Shaheal at malungkot ang mga mata, "In case you forgot that," aniya at mapakla na ngumiti.

"I can only read minds," sunod na komento ni Rovielyn at matipid na ngumiti sa kabila ng mga nagbabadyang luha sa kanyang mga mata.

"What about me, Crystal?" Adrian stated and smiled bitterly, "Do you also know how it feels to watch your mother dying in the hands of evil?" Mapait itong ngumiti kasabay ng pagpatak ng kanyang mga luha. Mariin kong pinikit ang aking mga mata habang naririnig iyon mula sa kanila at habang pinapanood silang nasasaktan lahat. Tila ba ay natigilan si Crystal, "I watched her being stabbed with that long sword from evil and that evil was even smiling from ear to ear while killing her. And you know what's more painful? I was just there, and I can't do anything to save her because I have to choose my kingdom. I have to save the kingdom instead of saving my own mother's life. Do you think it's easy? Akala mo ba ay madaling magpunta dito habang kakamatay lang ng sarili kong ina?"

"Stop it now," ani ko at pilit na kinakalma ang aking sarili. Pinahid ko ang aking mga luha at bumuga ng hangin bago ko sila isa isang tiningnan kasama ang determinasyon sa aking mga mata, "Even if you're the eye of the future," ani ko at tinapunan ng tingin si Crystal, "Even if you're the healer and a mind reader, you will never be weak as long as I'm alive," matigas kong saad sa kanilang lahat, "No one of you will die, mark my words." Pahayag ko at nag martsa papunta sa sala.

After that drama scene we had, nagpatuloy kami sa pagpasok sa unibersidad na parang walang nangyari. Iyon nga lang ay hindi ko masilayan ang ngiti sa mga labi nila Adrian at Sky na dati rati ay laging nagtatawanan. Sa buong klase namin, pakiramdam ko ay nakalutang ang aking isip at wala sa mundong ito. I temporarily forgot about Jaycee, at bumalik na ako sa focus ko sa dahilan kung bakit kami narito. After the class, tulad ng napag-usapan kahapon ay nag-ensayo kami para sa pageant. Sinamahan ulit ako nila Shaheal at Crystal. Matapos iyon ay umuwi rin kami agad sa bahay. Adrian and Crystal are still not talking to each other. Ramdam ko na pareho silang naiilang sa isa't isa at hindi nila alam kung paano muli mag-uusap.

"So, you'll need a gown and sport attire? Naghahanap na ako ng makeup artist mo at pati stylist," pahayag ni Rovielyn habang nasa kusina kaming tatlo nila Shaheal.

"Sa isang araw na ang pageant, you have to be ready. Kailangan niya ng heels, hindi pa siya nagsasanay na suot ang heels," ani Shaheal habang kumakain ng sitsirya at pinaglalaruan ang upuan.

"Are you even ready for the pageant?" Rovielyn asked. Nagkibit balikat lang ako sa kanila.

Kinabukasan ay ganoon ulit ang pangyayari. Ilang beses na nagkakasalubong ang mga mata namin ni Jaycee ngunit mabilis ko rin naman na binabawi ang mga mata ko mula sa kanya. We really set a distance between us and I think that's for the better. I don't need to know his reasons, ang importante ay alam ko ang rason ko kung bakit ko rin ginusto iyon.

"Cleaners, maiwan!" Sigaw ni Ms. Cruz. Wala kaming practice ngayon dahil may biglaan daw na lakad si Ms. Cruz. It's a good thing for me.

"Wait, Cali!" Hinarang ako ng isa naming kaklase mula sa pinto. Nagtataka naman sila Sky at Adrian na nakalabas na ng harangin ako nito dala ang pang walis, "Cleaners ka, maiwan ka rin!" Aniya at inabot sa akin ang walis. My lips parted and eyed Adrian and Sky na mukhang nagulat din. Ilang sandali pa ay nagkamot ng ulo si Sky at napangiwi sa akin.

"She's right, cleaners ka nga ngayon," aniya at napailing. Doon ko napagtanto na gumawa nga pala ng schedule ng mga maglilinis ng klase sa araw araw namin na pagpasok. Mariin akong pumikit at bumuga ng hangin.

"You can go home, sure naman akong hihintayin ako nila Shaheal," pahayag ko dahil hindi ko nasabi sa kanila na wala kaming practice kay Ms. Cruz ngayon.

"Okay," ani Adrian at nauna na sa pag-alis. Bumuga ako ng hangin at binalik ang aking mga mata sa loob ng klase. Cleaners daw pero tatlo lang kaming nandito para maglinis.

"Maglinis ka," napalingon ako sa aking gilid at bumungad sa akin si Jaycee na nilagpasan din ako habang hawak ang walis. Napailing ako at hindi na lang iyon pinansin. I don't really know how to do this, but I'm always watching when Shaheal and Rovielyn are doing this at home. Bumuga ulit ako ng hangin bago ako nagsimulang magwalis ng sahig. I can't believe I'm doing this thing here.

"I'm going home, naayos ko na ang upuan!" Sigaw ng isa naming kasama at mabilis na lumabas ng klase. Natigilan ako nang napansin ko na kinukuha na rin ng babae na humarang sa akin kanina ang kanyang bag at mukhang aalis na rin.

"Where are you going?" I asked, habang hawak ko pa rin ang walis.

"Uuwi na ako, nakapagpunas na ako dyan. Yariin niyo na ang pagwawalis para makauwi na kayo," pahayag nito at sinukbit ang bag niya sa kanyang likuran. Kumunot ang noo ko at binalingan si Jaycee na akala mo ay walang naririnig at patuloy lang na nagwawalis.

"Hold on,"

"Siya nga pala, 'wag niyo isasara itong pinto kasi sira ito. Kusa raw nag lo-lock. Mauna na ako," aniya at nag martsa ng may ngiti paalis ng klase. Mariin akong pumikit at bumuga ng hangin. Sa dinami-dami ng magiging kasama ko dito ay si Jaycee pa. Nananadya ba sila? Napailing ako at nagpatuloy na lamang sa pagwawalis. Binilisan ko talaga ng pagwawalis sa kabila ng katahimikan na bumabalot sa amin dito sa classroom. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita at gustong-gusto ko na rin naman umalis at lisanin ito.

"No, don't do that!" Nanlalaki ang mga mata ko nang hilahin ni Jaycee ang upuan na nakaharang sa may pinto. Huli na nang pigilan ko ito dahil tuluyan nang sumara ang pinto. Mabilis akong lumapit at agad iyong sinubukan na buksan. Nakailang pihit at alog na ako sa pinto ngunit hindi iyon nabubuksan. Mariin akong pumikit at inis siyang hinarap.

"What?" Nagtataka niyang tanong. Didn't he hear what our classmate said before she left us here?!

"Kakasabi lang kanina na 'wag isasara ang pinto dahil sira!" Singhal ko sa kanya at inis na bumalik sa walis na nabitawan ko kanina. Lumapit ito doon at sinubukan na buksan ang pinto ngunit wala rin iyong silbi. The door is locked, at kahit ano pang pihit mo ay hindi iyon mabuksan. Napahilamos ako sa aking mukha. What should we do now? We're locked here! I can't even use my power, lalo na at hindi ko naman siya dapat pagkatiwalaan. I can just burn that f*cking door if I want to, but now in this situation with him.

"Sorry," aniya at naupo sa isang upuan saka kalmado na pinikit ang kanyang mga mata. Naglakad-lakad ako sa harap ng board habang sinisilip ang bintana. Umaasa ako na darating sila Shaheal at Crystal para sunduin ako. Ngunit ilang oras na ang lumilipas ay walang Shaheal at Crystal ang dumarating. Hindi na ako mapakali. We can't stay here all night.

"Guard! We're still here!" Sigaw ko sa may bintana. Ngunit napakatahimik ng aking nakikita sa bintana. Wala na rin ni isang tao. Bumuga ako ng hangin at naupo. Pakiramdam ko ay nawalan ako ng pag-asa. I'm covered in despair right now. Hindi ko alam kung hanggang anong oras pa kami mananatili rito. Dumidilim na rin ang kalangitan. I don't even know what Sky is doing at home at hindi man lang ako naalala. Dumako ang mga mata ko kay Jaycee at nakapikit lamang ang mga mata nito at tila ba ay hindi man lamang apektado. Bumuga ako ng hangin at dahan dahan na lumapit sa kanya. Nakapikit ito at sa tingin ko ay nakatulog. Kinaway ko ang aking kamay sa mukha nito ngunit hindi ito gumalaw. Bumuga ako ng hangin at napailing.

How can he sleep in this situation? It's his fault why we are locked here and yet he's peacefully sleeping. Natigilan ako at pinagmasdan ang kabuuan ng mukha nito. He's really handsome, pakiramdam ko ay nakakalimutan ko ang distansya naming binuo sa aming dalawa.

"I'm awake," aniya at biglang dumilat ang mga mata at bumaling sa akin. Nagulat ako doon at naramdaman ko agad ang pagkabog ng aking dibdib sa oras na magtama ulit ang aming mga mata.

"It's your fault. Do something, we can't stay here all night," pahayag ko at akma ng tatalikod sa kanya ngunit hinila nito ang aking kamay papaunta sa kanya. I just found myself in his arms, facing his broad chest. My eyes widened, but I could hear the fast beating of my heart. Marahan niyang pinasadahan ang likod ng aking buhok at hindi ako makagalaw sa kanyang bisig.

I gulped, "What are you doing?" I firmly asked beyond the butterflies in my stomach.

"I can't resist you, Cali. I can't even distance myself from you even if I'm trying so hard,"

clarixass