“Sheila?” gulat na sabi ni Anton noong makita niya ang babaeng nakatalikod sa kanya at papasok sana sa kanyang kwarto. Kilalang kilala niya ito dahil kahit nakapikit siya ay nakikita niya ito. Ngunit paano ito nakapunta rito? Ang alam niya ay nasa Samar ito. Napahigpit ang hawak niya sa bote ng alak na kanyang dala noong unti-unti itong lumingon. Parang makinang binuhay ang dibdib noong tuluyan na niyang nakita ang mukha ni Sheila.
“A-Anton,” maluha-luhang sabi ni Sheila.
“Am I hallucinating?” hindi pa rin makapaniwalang sabi ni Anton.
Napangiti si Sheila kahit na napupuno na ng luha ang kanyang mga mata. Umiling-iling siya. “Hindi, Anton. Ako talaga ‘to,” aniya at naglakad na papalapit dito. Patalon siyang yumakap sa binata upang maabot ang leeg nito. Mabuti na lang at naging mabilis a
