Andromeda

Twelve

"Lady Andromeda?" rinig kong tawag sakin ng kung sino galing sa labas ng kwarto ko, kasunod nun ay ang tatlong sunod-sunod na mahihinang katok

"Lady Andromeda?" tawag ulit nito, kaya't tumayo na ako mula sa pagkakahiga sa aking kama at pinagbuksan ito ng pinto, sumalubong naman sakin ang isang babaeng nakasuot ng maid outfit, nagbow ito pagkakita sakin

"What?" I asked at tinaasan pa ito ng kilay

nakita ko naman ang panginginig ng buong katawan nito, what's her problem?

"Pinapatawag p-po kayo ni Lord Cepheus" sabi nito, I rolled my eyes ng marinig ang sinabi nito

"Tell that guy to f*ck off" sabi ko at isasara na sana ang pinto ngunit nagsalita ulit ito na nakapagpahinto saakin

"M-may bisita daw po kayo" bisita? sino naman? so far sure naman akong I don't have any friends, so sinong lapastangan ang bibisita sakin?

walang salisalitang lumabas na ako ng kwarto at nilagpasan yung maid

kailangan ko pa bang magpaalam sakanya? nah I don't think so

mabilis na bumaba ako sa hagdan and I immediately stop on my track at halos lumuwa ang mata ko at naisin nalang na kainin ako ng lupa ng makita ko ang 'bisita' daw na kasalukuyang nakaupo sa sofa sa living room at nakikipagkwentuhan kay Kuya Ceph

"Nandyan na pala ang Baby Sister ko, come here Andi" rinig kong tawag sakin ni Kuya but I didn't even glance at him at nanatili lang akong nakatingin kay Draven na nakatingin din sakin habang napakalawak ng pagkakangisi

Yup, It's Draven, anong ginagawa niya dito? paano niya nalaman kung saan ako nakatira?

"Andi?" rinig kong tawag muli sakin ni Kuya Ceph kaya't agad na binawi ko ang tingin kay Draven at nagdirediretso sakanya

"Anong ginagawa mo dito?" nakataas ang kilay kong tanong sa lalaking kaharap ko ngayon

malawak naman itong ngumiti sabay abot ng bouquet ng flowers at box ng chocolates saakin

"Ano pa nga ba? edi dinadalaw ka" sabi nito ngunit tinapik ko lang ang kamay niyang pilit na inaabot sakin yung flowers at chocolates, napalakas yata ang tapik ko dahil nagsihulugan yung mga hawak niya

nakita kong parang nasaktan siya pero binalewala ko lang iyon at hinawakan siya sa braso saka siya hinatak palabas ng Mansion

"Teka Andi! Saan mo siya dadalhin?" rinig kong pasigaw na tanong ni Ceph dahil medyo nakalayo na ako sakanya

Ito ang ayoko sakanya, he's acting again as if he cares at nadadala na ako sa mga ginagawa niya, I'm starting to think that he really cares on everything that I'm doing at hindi na maganda ito

"Wala kang pake!" sigaw ko pabalik at tuloy-tuloy lang na naglakad

pagkarating sa Gate ng Mansion ay agad namang binuksan nung guard yung gate, mabilis naman akong lumabas habang hatak-hatak parin si Draven

"T-teka? saan ba tayo pupunta?" tanong ni Draven na nagpahinto sakin sa paglalakad atsaka hinarap siya

saan ko nga ba siya dadalhin?

"Away from that hell, wag na wag ka nang babalik sa bahay na iyon, that place is full of Liars baka mahawa ka pa" sabi ko at napayuko nalang dahil hindi ako makatingin ng diretso sakanya

I just feel embarassed, and I hate to admit it but ayokong magdidikit siya kay Ceph or kay Daddy dahil baka katulad ni Mommy, matuto din itong mang-iwan

9 years ago, My Father Left me then 3 years after he left, sumunod yung kuya ko, kinuha siya ni Daddy, makalipas ang 6 na taon bumalik siya, silang dalawa....kinuha nilang muli ang loob namin ni Mommy, but I just can't trust them anymore so hinayaan ko nalang silang bumalik but because I can't bare living with them, I decided to live in a boarding house, then hindi pa nagtatagal simula nung bumalik sila, si Mommy naman yung nang-iwan sakin.....

Lahat ng mapapalapit sakanila, iiwanan din ako bandang dulo at ayokong matulad si Draven kay Mommy

mas mabuting ako yung mang-iwan kaysa ako ang iwanan, pagod na akong iwanan

hindi ko namalayang napakuyom na pala ang mga kamao ko at nagsimulang magpatakan ang mga luha ko

naramdaman kong biglang may humawak sa kamay ko kaya't agad na nag-angat ako ng tingin sakanya

his eyes are directly looking at mine full of emotions na hindi ko mabasa-basa

pinunasan niya ang mga luha ko at ngumiti sakin ng pagkatamis-tamis, yung ngiting masasabi kong totoo

"A girl should never let anyone see her cry, because their tears are precious... they might use it as your weakness and steal something from you, like your heart" makahulugan niyang saad at kinurot ang magkabilang pisngi ko kaya't inis na tinapik ko iyon at sinamaan siya ng tingin

tinawanan niya lang ako saka niya ako hinawakan sa kamay at hinatak sa kung saan

"I know a place to cheer you up!" masaya nitong turan

"Teka! k********g ito! bitawan mo nga ako, uuwi na ko" sabi ko at pilit na inaagaw ang kamay kong mahigpit niyang hawak-hawak

"said by the one who pulled me first" he sarcastically said

aba sumasagot pa siya!

"wala akong pake bitawan mo nga ako!" bulyaw ko dito pero hindi parin niya ako pinapansin at pinagpatuloy lang ang paghatak sakin

nang medyo nakalayo na kami sa bahay ay agad na niya akong binitawan at kinuha yung phone niya

tatakbo na sana ako pabalik sa mansion nang biglang may humawak sa braso ko at pinigilan ko

"Not so fast Lady Andromeda" nang-aasar nitong saad, sinamaan ko nalang siya ng tingin saka inirapan, ayaw ko man ngunit wala akong magawa kung hindi maki-ayon nalang sakanya

gamit ang kaliwang kamay ay hawak-hawak niya ang kanang braso ko, at sa kanan niya namang kamay ay may kung ano siyang tinitipa sa phone niya

wala pang limang minuto ay may humaharurot na Ducati ang huminto sa tapat namin....

"Magandang Tanghali po Ma'am at Sir, ito na po yung susi Sir" agad na bati ng lalaking nasa mid-thirties na naka-suit and tie nang maalis nito ang suot na helmet at makababa ng motor

"Thank you Luis, ikaw na ang bahalang mag-uwi ng kotse ko, nakapark iyon sa loob ng Mansion ng mga Verillo, just show your I.D. and tell them na inutusan kitang kunin yung kotse ko papapasukin ka dun" sabi naman ni Draven at kinuha yung Helmet at susi dun sa lalaking tinawag niyang Luis

humarap naman sakin si Draven at sinuot sakin yung helmet na hawak niya

"Isa lang yung helmet na nadala ni Luis at dahil gentleman ako, ikaw na ang magsuot" I rolled my eyes dahil sa sinabi niya, pinupuri na naman niya yung sarili niya

mabilis na sumakay na siya sa motor at lumingon sakin saka tinap yung space sa likod niya

"Sakay na!" nakangiti niyang saad

napabuntong hininga nalang ako

may choice pa ba ako?

mabigat ang mga hakbang na naglakad ako palapit sakanya at sumakay nalang sa likod ng motor dahil hindi rin naman niya ako pakakawalan kahit na anong takas ko

"Kumapit ka, make sure you won't fall" babala ni Draven bago mabilis na pinaharurot yung minamaneho niyang Ducati

dahil sa gulat ay napayakap ako sakanya at hindi ko matanggal iyon dahil ang bilis parin ng takbo ng motor at natatakot akong mahulog

"AAHHHHHHHHH, BAGALAN MO NGA! AYAW KO PANG MAMATAY!" sigaw ko dahil baka hindi ako marinig ni Draven sa lakas ng paghampas ng hangin

"AYOKOOO NGA! MAS MABILIS MAS MAGANDA! SUMIGAW KA LANG ANDROMEDA! SHOUT! ISIGAW MO LAHAT! NO ONE CAN HEAR YOU!" sigaw niya kaya't napakunot ang noo ko

anong ibig niyang sabihin?

hininto niya ang motor sa tabi at nilingon ako

"You've been hiding that pain for so long, it's better kung ilalabas mo yan, mas masakit kapag kinimkim mo" seryoso niyang saad na nakapagpahinto sakin

"Isigaw mo lahat, lahat ng sakit. I assure you, nakakagaan ito sa pakiramdam" nakangiti niya pang turan bago pinaharurot muli ang motor

isigaw ko lahat?

"SUMIGAW KA ANDROMEDA!"

"ISIGAW MO!"

"WALANG MAKAKARINIG SAYO!"

walang makakarinig sakin?

"SHOUT ANDROMEDA!" sigaw ni Draven and as if on cue biglang nagbalik lahat ng sakit, lahat ng alaala ng nakaraan

how everyone left me, how everyone break their promises, how lonely I am, how I cried hard and beg for them to stay....but they didnt.

"F*CK IT!!!! F*CK MY LIFE!!!!" sigaw ko

"GANYAN NGA ANDROMEDA! ISIGAW MO LANG!" pageencourage sakin ni Draven dahilan para ipagpatuloy ko pa ang pagsigaw

"ANG GAGAGO NIYONG LAHAAAAAAT! T*NG INA NIYOOOO! WALA KAYONG IBANG GINAWA KUNG HINDI IWAN AKO?! ANO BANG MALI SAKIN? ANO BANG KASALANAN KO SAINYO? DID I DESERVE THIS?! BAKIT AKOO? ALL I DID WAS TO TRUST ALL OF YOU NA BANDANG HULI SINIRA NIYO, YOU LEFT ME ALL ALONE TAPOS BABALIK KAYO PARA MAKIALAM SA BUHAY KO??? F*CK YOU!" puno ng hinanakit kong sigaw

hindi ko naman napigilan pa ang unti-unting pagpatak ng mga luha ko, gayon pa man ay pinagpatuloy ko parin ang pagsigaw

"PERO KAHIT GANOON! KAHIT ILANG BESES NIYO KONG PAULIT-ULIT IWANAN, PAULIT-ULIT NA SAKTAN, GUSTO KO PARING TUMAKBO SAINYO AT YAKAPIN KAYO, GUSTO KONG SABIHIN SAINYO KUNG GAANO KO KAYO KAMISS! BAKIT KAHIT ANONG GAWIN NIYO SAKIN AY HANDA KO PARIN KAYONG PATAWARIN?" hindi ko na napigilan pa at napahagulgol na ako

"I want to forgive you all pero natatakot na ako, I am afraid to be left alone again, pagod na pagod na ako" bulong ko sa sarili

naramdaman ko namang huminto yung sinasakyan namin, kaya't nag-angat ako ng tingin, napakunot-noo ako nang bumaba si Draven sa motor saka nakangiting hinarap ako

"You're very brave" sabi nito at pinunasan ang mga luha ko sa pisngi

"Tahan na, Huwag ka nang umiyak. how about Ice cream? can that stop you from crying? treat ko?" I can't help but to smile, Ice cream? ano ako bata?

"That's what I'm talking about, smile! I told you, you look gorgeous with it"

"Sira ka!" tatawa-tawa kong saad at hinampas siya sa balikat

"I can be your friend Andromeda, tell me everything and I will never get tired of listening to you" he sincerely said na dahilan ng pagbilis ng t***k ng puso ko

and it scares me to death, dahil unti-unti ko nang nalalaman kung ano itong nararamdaman ko

this guy is a player, a cassanova and yet I am starting to fall for him

anong gagawin ko?