Ruthless Deception

Chapter 10

I felt guilty of what he have said. I'm very much aware that I don't have pure heart anymore. Marami na ako napatay na mga tao sa kamay ko. Marami na ako pinahirapan na tao at lahat sila ay nahirapan sa kamay ko. Kaya nang ihatid ako ni Lynch ay tahimik lang ako. Ngayon lang ako makarinig na may magandang puso ko.

Ginawa ko lang naman 'yun dahil trabaho ko. Doktor ako at kailangan ko talaga tulungan yung babae. Sinandal ko yung ulo ko sa headrest dahil napagod din ako sa araw na ito. Mabuti nalang ay hindi nagtatanong sa akin si Lynch kung bakit tahimik ako. Para kasi may bumabangabag sa akin lalo na nung nakatingin ako sa mata niya.

Fucking s**t.

"We're finally here," he announced. Nilingon niya na ako ngayon at may sumilay nanaman na ngiti sa kaniyang labi. "Pinaganda mo yung araw ko ngayon, Gwen."

"Wala lang 'yun," I replied. Huminga ako nang malalim at tinanggal ko na yung seatbelt sa akin. "Baba na ako. Mag-ingat ka, okay?"

Tumango siya. "Sure. Wala ba ako kiss?"

"Kiss?" I frowned. Binasa niya yung labi niya nang mapansin ko na napadpad ang kaniyang tingin sa labi ko. Bakit ba ako bigla kinabahan? Marami naman na ako nahalikan na lalaki, e!

"Please? Ngayon lang para mas masaya pa lalo araw ko."

I sighed. "Alright. It's just a kiss..."

Akmang lalapit sana ako nung siya na mismo ang lumapit sa akin para dampian ng matamis na halik sa labi. Halos manigas ako sa kinatatayuan ko. Nagrarambulan ang mga paru-paro sa tiyan ko. Pakiramdam ko ay nag-iinit nanaman yung pisnge ko sa kahihiyan.

"Goodnight, sweetheart," he said, in a velvety tone. "Usap tayo mamaya, okay?"

"Okay..." mabilis na ako bumaba sa sasakyan niya. Hindi ko na nagawa lingunin siya nang pumasok na kaagad ako.

Nakahinga lang ako ng maluwag nang makapasok na ako sa elevator. Napasandal ako sa gilid at pakiramdam ko ay nanlambot ang binti ko sa ginawa ni Lynch. Halik lang naman 'yun pero pinahina niya ako. Mabilis ako umiling dahil mali itong ginagawa ko. Nakakainis! Dapat sumunod ako sa plano ko. Hindi pwede mangyari ang mga bagay na ito.

Dire-diretsyo lang ako hanggang sa makapasok sa condo unit ko. Mabilis ko hinubad yung sapatos. Tumunog yung phone ko at tiningnan 'yun. Nakahinga ako nang maluwag dahil hindi si Lynch iyon. Seryoso ako binabasa ang text message sa akin ni Damon.

From: Damon

9 am at hideout tomorrow.

Napaisip ako kung ano ngayon ang misyon namin. Napangisi ako at tiningnan ang sarili sa salamin. Ginugulo lang naman ni Lynch yung isipan ko dapat hindi ko pinapabayaan ito. Kailangan ko makahanap ng mapapakinabangan para hindi ako humantong sa pagsisisihan ko. Lalo na't kunekta sila ni Chloe at ayaw ko talaga mangyari 'yun.

Kinaumagahan ay nag-ayos na agad ako para pumunta sa hideout namin. Sinuot ko yung wayfarers ko habang pumapasok sa elevator. Pero may biglang pumasok at kumunot noo ko na mapansin na pamilyar ang mukha ng babae na iyon. Sinulyapan niya ako ngayon at iginawad na isang ngiti. Nakatitig na siya ngayon sa akin ulit.

"Are you really provoking me?" I asked, exasperatedly.

Ningisihan niya ako habang pinagku-krus ang braso sa dibdib. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa.

"Do you want me to provoke you, then?" she fired back.

I gritted my teeth. "Shut the f**k up."

Kinuha ko yung pistol na nasa likod ko at kinasa iyon. Ngayon ay tinutok ko sa sentinido niya. Hindi ko man lang nakita na takot sa kaniyang mukha. Mas lalo pa siya natuwa at dinikit pa lalo ang nguso ng baril sa sentinido niya.

"I'm not your enemy," she said, smirking. "If you want to kill me now, you can pull the trigger."

"Who are you?"

She c****d her head to the side. "I'm no one. But the time will come that you'll need my help."

Bumukas na yung elevator at lumabas na siya ng normal na akala mo'y hindi ko siya tinututukan ng baril. May halong kaba na dumaloy sa dibdib ko. Alam ko na kilala niya ako pero hindi ko malaman kung sino ba siya. Bumuntong hininga ako at lumabas na. Kailangan ko na makapunta sa hideout ngayon din baka magalit si Damon. Ayaw niya pa naman na may nahuhuli, kaya badtrip siya kay Johann.

Umangkas na ako sa big bike ko at nakita ko nanaman yung babae. Nakasandal siya sa pader habang nakangisi sa akin. Nakuha niya pa kumaway sa akin. Nanliit mata ko habang tinitingnan siya. Sinuot ko na yung helmet ko at binuhay na yung makina. Dadating din ang oras na makikilala ko siya at malalaman ko rin kung ano misyon niya.

Pagkarating ko sa hideout namin ay napansin ko nandoon na ang mga sasakyan nila. Kumpleto na sila rito at mukhang ako nalang ang hinihintay. Naglakad na ako papasok at narinig ko na agad ang maingay na boses ni Shadow.

"Damn! It feels good when you wake up in the morning and you're surrounded by two pretty girls!" si Shadow habang inaakbayan niya si Haiper na wala sa mood. Napailing nalang ako at umupo na sa sofa. 

"Where's Patron?" I asked. 

"He's upstairs. Talking to his triplets," si Haiper at bahagya niya tinanggal yung kamay ni Shadow. "What took you so long?"

"You look good today," si Shadow habang tinataas-baba niya yung kilay niya. "Oo nga... bakit late ka naman ngayon? Kapag may meeting tayo ay palagi ka nauuna."

I sighed. "There's someone who knows me. She freaks me out earlier."

Nagseryoso ang mukha nila. Kahit loko-loko si Shadow ay pagdating sa kaligtasan namin ay nagiging seryoso siya. Umayos na nang upo si Shadow habang hinihintay ako na ituloy yung kwento ko. Hindi naman ako natatakot sa babae pero pakiramdam ko ay kilalang-kilala niya ako. Parang 'di siya takot kung patayin ko man siya. Napapaisip ako kung bakit naman ako sa kaniya hihingi ng tulong?

"Who is she?" Shadow asked. "Do she know you? Tell me all the details. Para alam ko ang gagawin ko."

I waved my hand. "No need. I can handle myself. Wala ka ba tiwala sa akin?"

"I always care for your safety, Cypher. Nasa akin nakasasalay ang kaligtasan niyo."

I smiled. "I know how to fight. Mas magaling pa ako sa inyo."

Nakita na namin na bumaba na si Patron kasama sa tabi niya si Sarge. Tumayo na kami nang tuwid nila Haiper at hinarap na namin sila. Walang bakas na masaya sa mukha ni Patron at bigla siya napatingin sa akin.

"What's the rendezvous is all about?" I probed. Nasa akin na ngayon ang atensyon nila. Kinuha ko yung dagger na nasa round table at pinaglalaruan ko 'yon.

"We have new mission today," Patron declared. "Joseph del Vera is a drug syndicate. But in the other hands, he abducted teenagers and sell them to the freaks. That's why I gather all of you to take him down and save all those women."

"What does he look like?" si Haiper.

May hinagis na isang folder si Sarge sa round table. Tahimik naman kinuha 'yun ni Haiper habang tahimik na binabasa ang impormasyon ni Joseph del Vera. Mukhang malaking tao ang makakalaban namin ngayon. May parte rin sa sa akin na naawa sa mga ginagawa niya sa mga batang babae. Parang walang puso talaga.

"Kailan natin sisimulan ang paghanap kay Mr. del Vera? Hindi siya basta-basta na tao. Mukhang bigatin ang isang ito at tinitiyak ko na mahihirapan tayo," si Shadow.

Umangat ang sulok ng labi ni Patron. "Right question, Shadow. Kailan nga ba? Talagang mahihirapan tayo mahanap si Joseph del Vera dahil malaki ang hawak niya na lalaki. Kailangan muna natin hanapin ang alaga niya."

My forehead creased. "Alaga? What do you mean?"

"His puppet. The person whose sending him a drug," Patron added. "With that, we need another person to hide our identity. Therefore I'm going to announce to you that I have new recruit member of this gang."

Biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa akin do'n si Lourd na nakasuot ng salamin. Kulay itim ang kaniyanh suotan at sobrang seryoso ng mukha niya. Nakauwang ang labi ko habang pinagmamasdan siya.

"Lourd Montepalma our hacker in this mafia gang. You must call him Sawyer," Patron introduced. Tumabi na sa kaniya si Lourd at napansin ko na ngumisi siya sa gawi ko.

"Wow! Welcome to our gang!" si Shadow.

Napansin ko na napailing si Haiper. Pero ako ngumiti at nilapitan siya. Sobrang seryoso niya makatingin sa akin parang binabasa niya ang tumatakbo sa isipan ko. Nilahad ko yung kamay ko para makipagkamayan. Ilang segundo niya muna 'yun tinititigan bago tanggapin.

"Welcome. Feel at home, Sawyer," I said. Until my eyes darted on our hands locked together. I felt his thumb grazing against mine.

"Thank you, Cypher," Lourd replied in a baritone voice. Iniwas niya na yung tingin sa akin at tumikhim. Napansin ko sa gilid ng tingin ko ay nakangising aso si Shadow.

"Now we're finally complete. Sawyer already knows where to start. We must listen to him at all times. He invented a micro chip," si Patron.

"What? It's just a micro chip," si Shadow.

"It is not just a micro-chip. I called it a God's eye. Once I inserted it to my computer, I can hack whatever I want without a trace. I can get a camera through the camera phones, cctv cameras or any devices that might catch our target," Lourd explained. Napakurap si Shadow dahil sa sinabi ni Lourd. "I can get the data in your phone once I put this on my computer. Don't underestimate my works, Shadow."

Shadow rolled his eyes. "Fine you won. What's our plan?"

"His cousin is a member of underground place. He's always there," Lourd continued.

"What's his name?" I inquired.

"Roberto del Vera the owner of weapon shop in the underground."

My lips parted. Kilala ko siya pero hindi kami magkaibigan. Mukhang mahihirapan kami lumapit sa kaniya dahil hindi siya approachable. Sumandal ako sa sofa para makapag-isip ako ng maayos na plano. Tutal ay malapit lang pala yung tinatarget namin.

"Dapat hindi tayo halata na minamanmanan natin siya," Sarge suggested. "Kailangan ay sila Cypher at Sawyer palagi ang tumitingin sa kaniya dahil nandoon sila palagi sa underground. Hindi mag-iisip 'yun na may plano tayo sa kaniya."

"Sarge's right. Both of you are often there. The 4 of us must stay in the dark," si Haiper.

"Damn right..." si Shadow.

"Alright. Ano gusto niyo gawin namin kay Roberto?" I asked.

"We need to find the location of Joseph del Vera," si Patron na seryoso nagsasalita sa harapan namin. "I may suggest that Cypher must flirt with Roberto or Joseph. She can choose."

Hinilig ko ang ulo ko sa headrest. Wala naman kaso sa akin ang pinapautos ni Patron dahil nagagawa ko naman 'yun dati. Sanay na ako gawin kaya hindi ko na kailangan tumutol. Pinapanood ko lang sila habang nag-uusap tungkol sa plano.

"How are you?" Lourd asked. Umupo na siya ngayon sa tabi ko habang may hawak siyang henessy sa kamay niya. "What's the score between you and your fiance."

"Still hiding the truth from him," I replied, nonchalantly.

"So you're going to marry him, huh?"

"Maybe."

"Why? You like him?"

I glanced at him. "No. What are you talking about? I have other agenda in my mind."

"Like what?"

"I'm going to take a revenge. And I will let my parents regret that they made a monster." huminga ako nang malalim at sinalubong ang madilim niyang mata. "You know me... I love how I do everything in a ruthless way."

He smirked. "Ruthless deception, huh?"

I opted not to answer his remark. Alam ko na wala pang ideya sila Damon na may fiance na ako ngayon. Pero naniniwala ako na malalaman din nila. Lumapit sa amin si Shadow at umupo sa gitna namin. Napasimangot ako at mas lalo ako sumiksik sa dulo.

"Do I look like I'm some sort of virus? Bakit ba kayo lumalayo sa akin?" ani Shadow. "May napansin ako sa daliri mo, Cypher. Are you engaged?"

"You're noisy," I commented, frowning. "Yes, I'm already engage with Lynch Scott."

"Bakit hindi kami invited?" si Shadow na mukhang nagtataka na.

"You're the only one is not invited," Lourd interjected. Tumayo na siya at bago kami lagpasan ay yumuko siya sa gilid ko. Ningisihan niya ako sa gilid ng mata ko. "Hmm ruthless deception."

Then he went out in our hideout with a cocky grin etched on his lips. He left me dumbfounded while Shadow is asking me what he told me about. Damn.