Ruthless Deception

Chapter 19

Napagdesisyon ko na bumalik ulit sa opisina ni Lynch. Naalala ko kung ano ang nangyari kanina sa restroom. Mabuti nalang ay kaya ko kontrolin ang emosyon ko. Tsaka ayaw ko rin na kung anu-ano ang pinagsasabi sa likod ko. Pagkapasok ko sa opisina ay napauwang ang labi ko dahil may tatlong lalaki na nakaupo sa sofa. Napatigil sila sa pag-uusap nang makita nila ako.

"What are you doing all in Lynch's office?" I asked.

Isang lalaki na tumayo at tiningnan ako. Hindi nakatakas sa mata ko kung paano niya ako tingnan mula ulo hanggang paa. I stood in front of him with a poise.

"Oh, you're his secretary?"

I arched my eyebrow. "I beg your pardon?"

"You seem pretty tough as his secretary, huh."

"I'm not his secretary. I'm his fiance and look at my fingers, gentlemen." I raised my hand and showed them the ring. Ngayon ay mukhang nagulat sila. "And I'm very offended that you thought I'm his secretary."

"You're Gwen?" the other man asked. Tumayo na rin yung tatlo at hinarap ako. Nilahad niya sa akin yung kamay niya pero matagal ko muna 'yun tinititigan bago tanggapin. "I'm sorry if we offended you. I'm Nemesis."

"Me too, Miss. I'm Demetrio anyways."

Tiningnan ko yung isang lalaki. Mukhang suplado siya at magkasalubong ang kilay habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako sa kaniya at nilahad ko ang kamay ko. Napaarko ang kilay niya dahil sa ginawa ko.

"Gwen Dawson... your friend's fiance," I introduced. "I already accepted your apologies. What's your name?"

"I didn't say anything to owe you an apology," the man said in icy tone. But in the end, he shook my hand. "Sancho."

I smiled. "Nice to meet you, Sancho."

"Likewise." tinalikuran niya na ako bumalik siya sa pagkakaupo niya. Nilingon ko ngayon na nakangisi sa akin na si Demetrio.

"He's the uptight man," si Demetrio.

"But he's a nice dude," si Nemesis.

"I can hear you fools," si Sancho.

Napahagikhik ako sa kanilang dalawa. Hindi naman nagtagal at dumating na nga si Lynch. Pumasok na siya sa kaniyang opisina at nilapitan kaagad siya ni Demetrio at Nemesis.

"Hey man! It's been a while!" Nemesis began. "We've already met your woman. She's very beautiful. Nice taste."

Nilingon ako ni Lynch at hinapit niya yung bewang ko palapit sa kaniya. Kumapit ako sa braso ni Lynch. Akala ko hindi ako magugustuhan ng kaibigan niya. Sa totoo lang... medyo madaldal sila Nemesis at Demetrio. Habang hinihintay namin si Lynch ay kinakausap nila ako. Habang si Sancho ay tahimik lang talaga sa gilid.

"I've already rented an italian restaurant for all of us. We can continue our conversation there," ani Demetrio.

"Let's go. We haven't seen you in 5 months," si Nemesis. "Maniwala ka sa akin na namiss ka rin ni Sancho kahit hindi niya 'yun aminin."

Sancho rolled his eyes. "Yeah, whatever. Let's just go because I'm famish."

Nauna na lumabas si Sancho. Nagkatinginan pa muna silang tatlo. Napangisi ako at dumaan sa gitna nila. Nakakaawa naman si Sancho dahil hindi pa ata kumakain ng lunch. Naririnig ko na nag-uusap silang tatlo sa likod ko. Sancho was holding the elevator for us. Hindi niya nga magawang dapuan ako ng tingin, e.

Nang makapasok silang tatlo sa elevator, kinuha ni Lynch 'yung kamay ko at pinagsiklop niya yung daliri namin dalawa. Palihim ako napangiti habang nakayuko. Medyo hindi pa ako sanay na ganito kaming dalawa lalo na't kasama ko yung kaibigan niya.

"When is the wedding?" Nemesis asked. "You know that I've thought Demetrio will be the first man who'll get married in our group."

"Anything is impossible..." Lynch responded. He took a glimpse of me and he gave me a wink. "And I'm totally in love with this woman beside me."

"Yuck. I never thought you can be this cheesy," Demetrio said, while making faces at Lynch.

Pagkababa namin sa ground floor, binabati kami ng mga staff pati na rin ang guwardiya. May itim na sasakyan na pumarada sa harapan ko at pinagbuksan ako ni Lynch. Magkatabi kami ni Lynch. Napapansin ko talaga na si Sancho ang pinakatahimik sa kanilang magkakaibigan. Hindi ko man lang siya nakitaan na sumabat sa usapan nilang tatlo.

After a several minutes, we finally arrived at the italian restaurant. Pagkababa namin ay pumasok na kami sa loob. May isang waiter na nakaabang sa amin.

"You seems quiet," Lynch whispered.

I bit my bottom lips. "Nahihiya ako sa mga kaibigan mo. Tsaka hinahayaan lang kita dahil mukhang miss mo na sila masyado."

"What do you think about them?"

"Demetrio and Nemesis is very approachable. Pero si Sancho ba ay tahimik lang talaga?"

"He's always like that. But he's a cool man."

Dumating na kami sa table namin at pinaghila ako ni Lynch ng upuan. Katabi ko sa gilid si Sancho. Walang emosyon yung mukha niya. Napapansin ko minsan nagsasalubong yung makapal niyang kilay.

"Gusto kita makilala, Gwen. Dahil magiging asawa mo rin si Lynch," si Nemesis. "Lynch mentioned that you're an obstetrician doctor?"

I nodded. "Yes, I am."

"Do you have any siblings?"

"No. I'm only child."

"What is this? A f*****g interview?" Demetrio interjected. Napahalakhak sila Lynch at Demetrio kay Nemesis. Napailing nalang ako sa kakulitan nila. "Don't get me wrong... he looks like he's interviewing Gwen about her life."

"Shut up, jackass," Nemesis hissed. "Matagal na ba kayo magkakilala ni Lynch? Aaminin ko ay nagulat ako sa sinabi sa akin ni Lynch na ikakasal na siya. He's been single for 5 months."

I cleared my throat and keep my posture. Dumating na yung inorder namin. I took the goblet of red wine. So tama nga si Ellisa? Naiinis ako dahil mukhang mas kilala pa ni Ellisa si Lynch. Alam kong kailan lang naman kami nagkakilala ni Lynch. Almost a month to be specific.

"Do you want a honest answer?" I asked, while my lips twisted. Nagkabit balikat nalang si Lynch sa tabi habang kumakain.

"Oh... I already like your woman! She's fiesty!" si Demetrio.

"Yeah, so how did you met?" si Nemesis.

"We met at the bar. And I found out that my parents arranged me with him. Our engagement is about business," I answered. Medyo naging seryoso yung mukha ni Nemesis habang tumatango hudyat nakikinig siya sa kwento ko. "Regardless, he fell in love with him. And I think I feel the same way."

"Do you promise not to hurt my friend?" Sancho snapped.

Napatingin kami lahat sa kaniya habang siya nagpupunas ng napkins sa labi. Sumandal siya sa inuupuan niya at tiningnan niya ako. Nilalaro niya yung labi niya habang mapupungay ang tingin niya sa akin.

I chortled. "There's no reason for me to hurt him."

"I'm observing you, Gwen."

Nagseryoso bigla ang ekspresyon ko. Nagsimula na ako kabahan sa mga sinasabi niya. Impossible na may alam ito. Pero sana hindi kasi may plano pa ako. Hindi ko pwede ilantad sa kanila ang ginawa ko pagpatay kay Chloe.

"Okay. What's your thought about me, then?"

He c****d his head. "You're not an open book. I always read what is other people's mind. If what is running through their head... but you're so hard to read for me."

"Because I have a painful past and I've learned how to be tough."

"Hmm..." Sancho crooned. "And I could see the way you're so alert to anyone's movement is very... mysterious."

"Gutom ka lang ata Sancho," si Nemesis.

Sancho snorted. "I'm just concern as his friend. I've seen him miserable and broken. I don't want to see him that way again."

"I-I understand," I said while nodding. Tumunga ako ng red wine. Hindi ko na kaya yung tensyon na nabubuo sa amin ngayon ni Sancho. Alam kong duda siya sa akin. Naramdaman ko na pinatong ni Lynch yung kamay niya sa binti ko. "I won't hurt him. I promise."

I don't know what's gotten to me but it's not my forte to assure them in a certain things. Lynch is one of the reason why I'm becoming the new person. The Gwen I used to know is coming back and I don't want to be miserable ever again.

Lynch leaned in and whispered, "Are you okay? I'm sorry."

I smiled. "It's fine. He's your friend. Dapat lang siya mag-alala sa'yo."

"Still... ayaw ko isipin mo na ayaw sa'yo ng kaibigan ko. Where in fact, Nemesis and Demetrio already liked you."

"Except Sancho."

"You'll get along with him soon."

We began to munch our food. Ang palagi nagk-kwentuhan ay sina Nemesis, Demetrio at Lynch. Napupuno ng tawanan kapag pinag-uusapan nila yung college days nila. Pero kaming dalawa ni Sancho ay tahimik sa lamesa. Walang umiimik isa sa amin.

It's already 4 o'clock in the afternoon when we went out from the restaurant. Kahit tapos na kami kumain ay nagpatuloy lang sila sa pag-uusap. Inaakbayan ni Lynch si Sancho ngayon habang naglalakad sila papunta sa sasakyan. Pero nararamdaman ko yung tingin sa akin ni Sancho.

"I'm so glad we went here to see you. I've been busy in Cebu lately," ani Nemesis.

"Meron ka lang babae ro'n," si Demetrio. Naghalakhakan silang dalawa ni Lynch. "Akala mo hindi ko alam?"

"f**k off! You're always stalking me, jackass!"

"Enough. Makikilala rin natin 'yan kapag nagkwento na si Nemesis kung sino 'yung babae," si Lynch. Hinawakan ni Lynch yung kamay ko at hinagkan niya ang kamao ko. "Mauna na kami. I already called my driver to fetch us here."

"See you again at your wedding day," si Sancho. Sobrang lamig ng boses niya kaya nagtaasan ang mga balahibo sa katawan ko. He darted his menacing eyes at me. I saw how his jaw clenched. "Best wishes to you. See you too, Gwen."

I nodded. "Likewise."

Pinagbuksan na kami ng pintuan at pumasok na ako. Alam ko na sinusundan lang ako ng tingin ni Sancho. Naiinis ako dahil nararamdaman ko kung paano niya bantayin ang bawat galaw ko. Tumabi na sa akin si Lynch.

"Nakakapagod itong araw na ito," he said, huffing.

Pinatong ko yung ulo ko sa balikat niya at pinikit ko yung mga mata ko. Hindi na ako nagsalita dahil inaantok ako. Gusto ko na magpahinga at matulog. Napuyat kasi ako sa ginawa ko kagabi, e.

Pagkamulat ng mata ko ay sumalubong sa akin ang pamilyar na kisame. Hanggang sa napagtanto ko na nasa pad na ako ngayon. Bumangon ako at sinandal ko yung likod ko sa headboard ng kama. f*****g hell... binuhat ako ni Lynch papunta rito sa pad ko?

Binuksan ko kaagad yung phone ko at nakita ko yung message ni Lynch para sa akin.

From: Lynch

You're so beautiful while you're sleeping. I didn't bother to wake you up because it seems like you're very tired. Pahinga ka na, sweetheart.

For some reasons... his message for me warm my heart. It feels so foreign and I still don't want to embrace this kind of feeling. Kaya tumayo nalang ako para maghanda ng makakain ko. Binuksan ko 'yung fridge kung ano pwede lutuin. Napasimangot ako ng wala sa oras dahil wala na pala ako groceries.

Shit.

Kumuha ako ng denim jacket at lumabas na. Naglalakad lang ako sa madilim na kalye. May mga dumadaan naman na sasakyan. Sumisipol ako habang naglalakad papunta sa market.

Bigla nalang may sumandal sa akin sa pader. Hawak-hawak niya ang pulupulsuhan ko at hawak niya ako ngayon sa leeg. Sinusubukan ko umilag pero malakas siya. Nakasuot siyang itim na maskara ngayon.

"L-Let go o-of me..." I muttered.

"You didn't expect that, don't you?"

Nang maramdaman ko na medyo lumuwag ang pagkakahawak niya sa leeg ko, inuntog ko yung ulo ko sa noo niya. Kaya napahiwalay siya sa akin. Mabilis ako naglakad palapit sa kaniya at binigyan siya ng suntok sa pisnge.

Natumba siya pero bigla niya hinatak yung paa ko. Bumagsak ako sa sahig. Napasinghap ako sa sakit dahil sumakit yung likod ko sa ginawa niya. Tumayo na yung lalaki at ako naman ay naalerto. Gumulong ako palayo at tumayo na. Iniinda ko yung sakit pero kailangan ko siya labanan. Masyado siyang magaling at nakakayanan niya ilagan ang mga galaw ko.

"Come closer..." I said.

He did what I've said, I formed my hand into fist. Umabante ako at sinuntok siya sa panga at binigyan siya ng side kick. Narinig ko siya suminghap sa sakit. Nang makita ko siya napayuko, sinipa ko yung ulo niya. Nang makalapit ako sa kaniya, napauwang ang labi ko dahil sinaksak niya yung binti ko ng isang dagger.

"s**t!" I cursed under my heavy breath. Napaurong ako at napapikit sa sakit. Pero nakarinig ako nang pagputok ng baril. Napasandal ako sa railings.

Tangina. Hindi na talaga ako dadaan sa walang tao na lugar. Pero ito lang kasi yung shortcut papunta sa market, e.

Pagtingin ko ay mabilis na kumaripas nang takbo yung lalaki. Nagulat ako na nasa harapan ko na ngayon si Lourd. May halong pag-aalala sa kaniyang mukha ngayon. Mabilis niya ako nilapitan at tinulungan tumayo.

"Your right leg is bleeding. Let me take you to the hospital," he declared.

I shook my head. "Take me to the underground."

"For f*****g sake! You got stab in your legs!"

"Just f*****g bring me there!"

Napabuga siya ng hangin at binuhat niya na ako. Napakapit ako sa leeg niya. Medyo malapit na ngayon ang pagmumukha namin. Naglalakad kami papunta sa kaniyang sasakyan.

"I won't let you get hurt again. I promise," he whispered.