NANG maayos ang lahat ng dadalhin ay nagligo na din si Mekylla. Si Hieven ay masama pa din ang mukha hanggang sa naglalakad na sila patungo paborito niyang lugar ay ganoon pa din ito. Madilim ang mukha nito, ang mga kilay ay salubong na akala mo ay may kaaway.
“Hon?” Hinawakan niya ang kamay nito na kinatigil nito sa paglalakad.
Ganoon pa din ang mukha nito ng balingan siya. Napalunok naman siya. Hindi kasi siya sanay na tahimik ito.
“What?”
Napanguso siya. Naiinis na din siya. Bakit ba ito galit sa kanya? Wala siyang kasalanan. Malay ba naman niyang nasa labas ang kababata. Kung alam lang niya eh ‘di sana nagbihis siya bago lumabas.
“Bakit ka sa 'kin galit? Wala akong ginawa, ah!”
“I'm not mad at you!”
Sinamaan niya ito ng tingin saka pabalang na binitawan ang kamay nito. “Then
