Transmitted to the Mafia Wife's Body

Pagpasok ko sa University ay sumalubong kaagad ang matatalim nilang tingin saamin, ang iba ay pinagbabato ako ng pinunit na papel at ibinato saaking mukha. Sanay na naman ako sa ganitong asta nila saakin, minsa nga ay hindi ako makaihi sa Cr kase bawal daw ako don kaya walang akong magawa kundi lumabas sa University at umihi sa public restroom. Habang naglalakad ako ay tinignan ko ang oras and it's already 10 na pala, late na ako kaya dinalian ko ang kilos ko na umakyat sa hagdan since 4rth floor ang room namin. Habang paakyat ako ay natigilan ako ng hinarangan ako ng V-gang, yan ang tawag sakanila ng karamihan since they're all volleyball player. "Saan ka pupunta?" tanong saakin ni Blue, siya ang leader at palaging nag-uumpisa ng golo sa University. Hindi siya kailan man pinaalis ng Dean dahil siya lang naman ang apo ng may-ari nitong University kaya tinitiis na lamang ng ibang student at Professor ang mag kalokohan na ginagawa ng kaniyang grupo. "Amm, pupunta napo ako sa class ko. P-wede bang makiraan?" nauutal kong pakiusap sa kaniya. Kahit takot na takot na ako ay nilakasan kolang ang loob ko at hindi nagpadala sa nararamdaman ko. "Yeah, sure." sagot niya kaya dali dali akong naglakad. Dadaan na sana ako sa gita ng bigla niyang hampasin ang dala kong libro kaya nahulog ito. "Oh, sorry. Hindi kase kita napansin," kahit alam ko na sinadya niya yun ay tumango naman ako. Lumuhod ako para pulutin ang mga libro ko ng narinig ko ang bulong ni Dave. "Walang tao par, gawin muna kaagad." bulong nito sa kaibigan. Hindi ko naiintindihan ang sinabi niya pero alam ko na may mangyayari na masama saakin at inaasahan kona yun. Naramdaman ko na ipinatong ni Blue ang kanang paa niya sa kaliwang balikat ko, bago niya gawin ang plano niya ay may sinabi ito. "I'm sorry pero may nag-utos lang saakin nito." he said bago niya tuluyan akong sipain. Naramdaman ko ang sakit ng aking katawan at ulo ng pagulong-gulong ako sa hagdan, huminto ang katawan kong tumama na ang likod ko sa pader at sakto rin na nakaharap ako sa kanila habang nakahandosay ang katawan ko. Nakita ko na tuwang-tuwa pa sila sa ginawa nila saakin, ramdam ko na hindi kona kayang magtagal pa at hindi ko narin maigalaw ang katawan ko. Blue, Dave, Vince at Jasel. Ang apat na lalaki na huling nakita ko bago ako nilamon ng dilim. Kahit na wala akong nakikita maliban sa kadiliman ay narinig ko ang takot ng kanilang boses. Takot sa kanilang ginawa. "My God Blue, hindi na siya gumagalaw." tarantang sabi ni Dava sa kaibigan. Narinig ko ang kanilang paghakbang at hinawakan ako, pinipilit na gisingin ngunit huli na ang lahat. Third Person Pov "Sh-she's dead, you killed her Blue." nanginginig na sabi ni Vince. "Wala akong kinalaman dito, pinatay mo siya Blue." turan din ni Dave. Nataranta silang apat at hindi alam kung ano ang gagawin, walang nakakita sa kanila ngunit alam nila na ang nasa itaas ang may alam sa buong pangyayari. May naisip si Blue na ideya, siya ang may kasalanan kung bakit namatay ang babae kaya palihim nila itong binitbit. Dumaan sila sa likod ng University na kailan man ay hindi pinayagan ang mga student na lumabas dahil sa likod nito ay gubat. May dalang pala si Jasel at Vince habang si Blue at Dave naman ay pinilit ang katawan ng dalaga na ikasya sa isang itim na malita. Ng nakahukay na sila ng malalim ay binuhat nilang apat ang malita ay nilaglag ito sa hinukay na lupa. "Atin-atin lang itong apat, sa oras na magsumbong kayo sa mga pulis o may pinagsabihan kayo ay hindi ako magdadalawang isip na isunod kayo. Nagkakaintindihan ba tayo?" tanong ni Blue sa mga kaibigan. Kaagad na sumang-ayon ang tatlo at nagtulungang ibaon ang dalawa. Pagkatapos nilang gawin ang karomal-dumal na krimin ay iniwan nila ang pala na kanilang ginamit itinago ito kalapit na damuhan. Simula ng araw na iyon ay humingi ng permiso si Blue sa kaniyang Lolo na lagyan ng lock ang tarangkahan ang likod ng University na kung saan ay papunta sa gubat. Ginawa niyang dahilan na baka may pumasok doon at mapahamak na pwedeng ikasira ng reputation ng kaniyang Unibersidad kaya sumang-ayon naman ang matanda at tinupad ang hiling ng apo. "Sigurado poba kayo na hindi niyo nakita ang babae na ito?" tanong ng mga pulis. Nagtatanong ang mga ito king nakita ba nila si Samantha ngunit sinabi ng mga estudyante na matagal na itong hindi pumapasok. Lumipas ang ilang taon ay mosteryuso parin ang pagkawala ng isang estudyante na nagngangalang Samantha Cruz, nag aalala ang magulang nito ngunit huli na nilang tinanggap na hindi na nila muling makikita ang kanilang anak. Sam Pov Nasa heaven naba ako? Feeling ko nasa langit na ako dahil sobrang lambot at maputi lang din ang nakikita ko ngunit tanga lang pala ang makakaisip non. Nakahiga nga pala ako kaya talagang ceiling na kulay puti ang kaharap ko, narinig ko ang iba't ibang boses na nag-uusap malapit saakin kaya idinilat ko ang mga mata ko kasabay ng pagbangon ko. Nasaan ba ako, akala ko mamamatay na ako pero hindi pa pala. Nakatingin na saakin ang babaeng nakasuot ng suit at may gloves din kaya pagkakamalan mo talaga siyang nakakatakot na tao. "Hon, are you okay?" tanong ng babae saakin. Hon? Bakit niya ako tinatawag na Hon at bakit nandito ako sa hospital? Ang huli kong naaalala ay itinulak ako ni Blue, may tumulong ba saakin? "Nasaan sina Blue? Nakulong naba sila?" tanong ko sa mga lalaking nakaitim. I think mga pulis sila pero bakit hindi sila nakauniporme? "Whose blue? Hon, what happened back then?" tanong ulit ng babae. Bakit ba Hon ang palaging tawag niya sakin? Hindi ko naman siya kilala. Napatingin ako sa salamin na kung saan ay nasa side wall, I saw that this is not my face. Nanlaki ang mata ko sa gulat, anong nangyari sa mukha ko at sino sila. Lalapit na sana ang babae ng itinago ko ang katawan ko hanggang sa leeg ng kumot. "Stay right there!! Wah mokong lapitan." sigaw ko kaya napahinto naman siya at nag aalalang nakatingin saakin. "Do you- do you forget about me?" nauutal na sagot niya. Biglang may lumitaw na batang babae around 3 ata galing sa kaniyang likod. Nakatingin na siya saakin ngayon. "Mama?" tanong nito. Wait, naguguluhan na ako. Sino ba sila at bakit tinatawag akong Mama ng bata. "Hindi ko alam ang sinasabi niyo at wag mokong tinatawag na Mama!!" sigaw ko sa kanila. Biglang umiyak ang bata at nagpabuhat sa babae. Kinarga niya ito at nagdilim ang tingin nito saakin. Sino ba sila? I don't understand what's happening. Mama, i need you. Dahan dahan ulit siyang lumapit kaya bumaba ako sa kama at akmang tatakbo sana palabas ng isinara ng mga lalaking naka itim na suit ang pinto. Paano nato? Baka anong gawin nila saakin. "Mama?" patanong na tawag ng bata habang nakatingin saakin, hindi ko alam kung bakit siya Mama ng Mama pero i think ako ang tinatawag niya dahil saakin siya nakatingin. Nakasandal na ako sa pader dahil ayo kung lumapit sa kanila naka inutusan na naman sila ni Blue para saktan ako. "Hon, what really happened to you. Why are you keeping your self away from us.... Mostly to Cidny." hindi ko alam pero ramdam ko na malungkot ang kaniyang boses. Ibinaba niya ang bata kaya tumakbo ito at niyakap ang binte ko, ewan pero parang malapit saakin ang bata kahit na ngayon kolang ito nakita. Pinagkamalan na nila ako na ibang tao dahil sa bagong mukha ko? "I'm sorry ma'am pero sino poba kayo at bakit ako nandito?" tanong ko sa kaniya dahil litong lito na ako sa nangyayari. "You we're stab by my enemy 3 days ago so we brought you here. How can you lost your memory if they just stab you?" sagot nito. Ano? Sinaksak ako nong nakaraang araw? Bakit hindi ko matandaan, ang alam ko lang na huling nangyari ay isinipa ako ni Blue at ipinasok sa isang masikip na ewan kung ano yun pero ramdam ko ng mga sandali na iyon ay pinilit nilang magkasya ang katawan ko. "Anong petsya naba ngayon?" "It's September 27, 2023" sagot nito. 2023? Ang petsya na'yon ay kaparehas lang din ngayon but it's 2014. Siyam na taon na kaagad ang nakalipas? Hindi, hindi ito maaari. "No No No, it's not true. Umalis kayo sa dadaanan ko, aalis na ako dito." sigaw ko sa mga lalaki at pinipilit na paalisin sila sa pinto. "Hon....." tawag na naman saakin ng babae. Itinulak ko ang bata dahil hindi ko naman siya kilala ay ayo kuna dito. Natatakot ako sa kanila baka anong gawin nila. What if papatayin din nila ako katulad ng ginawa ni Blue? "That's it....pigilan niyo siya. Jacob, call a doctor," saad ng babae at kaagad akong hinawakan sa aking braso ng dalawang lalaki habang ang isa naman ay tumawag ng doctor. Kinuha niya ang batang babae at pinakarga sa isa pang lalaki, lumapit ito saakin at hinawakan ang tiyan ko. Napahagulgol ako sa sakit dahil meron siyang hinawakan sa tiyan ko na siyang paglitaw ng dugo sa damit ko. "Is it hurt?" she ask. Tumango ako ng ilang besis. "Because it's more painful for what I've feel now, do you think pretending to lost your memory makes me let you go after I've done for you? Not and I will never Clyde." banta nito. When I look at her, parang electric blue ang kaniyang mata na siyang ikinatayo ng mga balahibo ko. Narinig ko ang tunog ng mabilis na hakbang papunta saamin kaya binitawan na niya ang tiyan ko at ang braso ko. Lumayo saakin ang dalawang lalaki habang ang babae naman ay muling kinarga ang bata. "What happened Mrs Kill?" tanong ng doctor. Nakahandusay ang katawan ko sa sahig dahil hindi ko makaya ang sakit ng tiyan ko, talagang sinaksak ako at mukhang malalim yun. "Doc, did she hurt her head?" tanong niya sa doctor. Lumuhod ito at hinawakan ang ulo at magkabila itong tinignan. "No Mrs Kill, hindi naman nasugatan o kung ano man ang kaniyang ulo. Ang malubha lang ay ang lalim ng pagkakasaksak ng iyong Asawa kaya muntik na siyang mamatay." Asawa? Anong asawa, bata pa ako at ayo kung mag-asawa ng kung sino man maliban kay Stephanie. Naguguluhan na talaga ako. Hindi kona magawang iangat ang katawan ko ng biglaan nalang na nilamon ako ng kadiliman. Please.......Anong nangyayari? Bakit nandito na ako sa kasalukuyan? Nasaan na sina Mama at bunso, kailangan ko kayo ngayon.