Chapter 29
Steffy's POV
"kanina ka pa tahimik" yakap ko kay King.
7 pm na siyang dumating kanina, at pansin ko ang pamumutla niya at tila may bumabagabag sa kanya. Ang sabi niya, normal lang sa kanya yun pag sinusumpong siya ng ulcer niya.
Humarap siya sa akin mula sa pagkakatihaya at pinisil ang pisngi ko.
"gusto mo bang umungol ulit?"
"asdfghjkl..."
"HAHAHAHA" punyemas ka King.
-_-
Matapos niyang tumawa, hinapit niya ako palapit sa kanya at mahigpit niya akong niyakap.
Nakasuksok ako sa kanya at ipinatong niya ang ulo ko sa dibdib niya.
He gently stroking my hair using his hand.
"I'm not expecting we've come this far" his angelic voice makes me think I was the luckiest woman alive.
"ako din" ang dami naming pinagdaanan at never in my dreams to became like this. Mag
