CHAPTER 32
--
“Hindi ka ba muna magpapahinga?” tanong ko nang makita ko siyang nagbibihis.
Katatapos niya lang maligo kahit sinabi niya kanina na hindi niya pa gusto bumangon dahil daw sumasakit ang ulo niya. Hindi naman ganoon karami ang ininom niya kagabi pero dahil siguro sa pag bagsak niya galing sa mataas na kabinet, sumakit ang katawan niya.
“Tingin mo may oras pa akong magpahinga?” masungit niyang tanong.
“Nagtatanong nga ako, ‘di ba?”
Umirap siya at binuhat si Zeven para haplusin ang balahibo nito bago binalik sa kama.
“D*amn it. My arm really hurts,’’ bulong niya habang hinihilot na naman ang braso. Kanina niya pa ginagawa ‘yon at kanina pa ako natatawa dahil bumabalik sa isip ko kung paano siya lumipad mula sa kabinet pabagsak sa sahig.
“Inom pa,
