"KUMAIN ka na."
Hindi ko pinansin si Archer at nagpatuloy lang sa ginagawa. Patuloy ang kamay ko sa pagguhit ng kung ano sa hawak kong notebook.
"Kirsten."
Sinubukan kong balewalain ulit siya, ngunit talagang nakuha na niya ang atensiyon ko nang hawakan niya ang palapulsuhan ko. Natigil ako sa ginagawa.
Marahas na buntong hininga ang pinakawalan ko at puno ng iritasyon na hinarap na siya. Napabuntong hininga siya sa inakto ko. Kitang-kita ko ang pamomoblema sa kanya.
"Kumain ka na," pag-uulit niya sa sinabi kanina.
Matigas akong umiling. "Ayaw ko."
"Kirsten, naman. Huwag nang matigas ang ulo. Kumain ka na."
Tuluyan nang bumakas sa mukha ko ang matinding iritasyon dahil sa pagiging makulit niya.
"Ano ba, Archer? Hindi ka ba marunong makaintindi na ayaw ko? Kung gusto mo, ikaw na la
