THE CEO's STRIPPER (Tagalog/Filipino) (FREE)

CHAPTER 10

Chapter 10: THE AFTERMATH

A bright rays of sunlight woke me up as a familiar scent invaded my nose. Bahagyang napangiti ako ng makaramdam ng kakumportablehan sa aking kinahihigaan ngunit agad ding napakunot ng noo nang makaramdam ng sakit nang subukan kong gumalaw.

I feel like a lot of my body hurts. Inalala ko ang mga bagay na ginawa ko kahapon na nagdulot ng sakit sa buong katawan ko at agad ding nagsisi ng manariwa sa aking isipan ang buong pangyayari kagabi. s**t! I feel like a big truck has run over me because of the pain I feel between my thighs.

I tried to move, but I'm sore... I'm really really sore.

Hindi ko alam kung kanino ba ako mahihiya, kung kay Mr. Radcliffe ba o sa sarili ko. Kinapa ko ang aking sarili kung may pagsisi ba ako sa naging desisyon ko ngunit wala. Magaan ang pakiramdam ko bukod sa p*******t ng pagitan ng aking mga hita.

Halos manigas ang buong katawan ko sa pagkabigla sa malaking brasong biglang pumaikot sa aking baywang mula sa aking likuran upang ikulong ako sa isang mainit na yakap.

"Good Morning, Baby," I felt his warm breaths against my neck as he whispered those words with huskiness on his voice. I closed my eyes for a second to compose myself before I turned to face him.

"M-Magandang umaga din," saad ko.

Napalunok ako ng tuluyan na akong makaharap sa lalaki. Bahagyang nangatal ang labi ko ng salubunguin ng kanyang namumungay na mata ang sa akin. Magulo ang buhok niya dahil sa pagtulog pero ayos lang iyon dahil sa tingin ko ay lalo lang itong nakadagdag sa ka-guwapuhan niya.

"Are you sore?" tanong niya habang kinukusot ang mga mata at pagkatapos ay nag-inat naman siya ng kanyang mga braso.

I gulped as I watch how his muscles flex.

"Y-yes," sagot ko bago umiwas ng tingin.

"Does it hurt a lot?" His eyes travelled down to my chest.

Uminit ang parteng iyon ng katawan ko ng tumagal ang pagtitig niya doon. Nakaramdam ako ng bahagyang pagkailang na mukhang hindi niya pansin kaya't tumikhim ako.

"I am the who did this?" He touched a particular part above my chest which made me gasped.

Bumaba din ang tingin ko doon at ganoon na lamang ang gulat ko ng makakita ng pasa doon. Halos namumula ang buong dibdib ko dahil sa naging marahas na paghalik at pagsipsip ni Mr. Radcliffe sa balat ko kagabi.

"Why do I am even asking you, I did this. I am your first." He intensely stared at my chest as his index finger gently stroked my reddened skin. "I got you first, Baby."

"Ye... Yes." Tumango ako kahit na hindi ako sigurado sa kung ano'ng sinasangayunan ko sa mga sinabi niya. His lips widened into a smile.

"I'm sorry, Baby," he muttered, now caressing my cheeks. "Not for doing it with you. I am sorry because I am too rough and hard to you last night. I should've force myself to be gentle on you even if it is so hard for me to do."

He leaned down to kiss my forehead before dragged down his lips into my neck until he reached my bruised skin and put a kiss on it. I felt my cheeks heating up because of what he did.

"You're so beautiful last night." He pulled up. Marahang tinatanggal niya ang buhok kong nakaharang sa aking mukha. "And you look more than gorgeous today."

His lips formed a smirk when he noticed that flush creeps across my face. My toes curled up as I bit my lower lip.

"Oh, you're blushing. I didn't know my Baby is also cute." He deeply chuckled right from his throat. Para namang nanggigigil na hinalikan niya ang pisngi ko before he pecked a kiss on my lips. "Hungry?"

Pinakiramdaman ko muna ang aking sarili at nang makaramdam ng pagkalam ng sikmura ay tumango ako. Napatitig ako sa maliwanag niyang mga mata na nakamasid sa akin habang nahihiwagaan sa biglang pagbabago ng trato niya sa akin.

"Maligo muna tayo bago kumain," he announced before he got up.

Ngunit dahil sa pagbangon niya ay lumihis mula sa kanyang katawan ang kumot na tanging nagtatago sa aming kahubadan. I blushed and averted my gaze from the middle part of his body which was now exposed to my eyes. He was putting his boxershorts on and he seems not to mind that I can see his hard manhood because of his morning erection.

Wala sa sariling napalunok ako. Dalawang beses ko ng nakita ang bagay sa gitna ng kanyang mga hita ngunit hanggang ngayon ay hindi ko pa din iyon magawang masanay at matingnan ng matagal dahil hindi naman ako araw-araw nakakakita ng ganoon.

"Can you walk?" he asked worriedly while looking at the lower part of my body. May kumot pa ding nagtatago sa katawan ko ngunit sa uri ng tinging ibinibigay niya sa akin ay pakiramdam ko'y nakikita pa din niya ang kabuohan ko.

Nakakaramdam pa din ako ng sakit sa gitnang bahaging iyon ng katawan ko pero sa tingin ko naman ay kaya kong maglakad. I was just about to answer his question when he lifted me up in the form where his left hand is behind my knee and his right hand is in my back. I quickly grabbed the blanket and carry it to cover my body.

"M-Mr. Radcliffe, please, p-put me down," mababa ang tunong saad ko habang nakatingin sa leeg niya. I can't look at his face in our position right now, it feels so awkward for me. I can feel his hard chest touching my bare arms and his perfect sculptured abs against the side of my waist, and it's making me shiver.

Hindi niya ako pinakinggan dahil nagpatuloy pa din siya sa paglalakad habang buhat-buhat ako. Napayuko ako na lang ako ng makapasok kami sa loob ng bathroom.

"Should I wash you?" Mr. Radcliffe asked that caused me to continuously shook my head.

"No! H-hindi na. K-kaya ko naman n-na ang sarili ko," I said stammering.

"But you're still sore. Can you wash yourself?" he asked so I firmly nodded.

"Please, Mr. Radcliffe put me down. This position is making me uncomfortable. I can handle myself, don't worry," I assured him.

Narinig ko ang malalim na pagbuntong hininga niya at nakita ko sa gilid ng aking mga mata ang pagtango niya.

"Okay, and it's better that way. If I take a bath with you, I'll probably not be able to stop myself from claiming you again. You are still sore because of me, I don't want to hurt you again."

Bahagya akong napangiti sa tinuran niya sa pag-asang hindi na ulit magiging masakit ang susunod na pagtatagpo ng mga katawan namin. Marahan niya akong ibinaba mula sa kanyang mga bisig.

"Call me when you need help, I am just next door," he said before he kissed me on my lips.

Pagkalabas ni Mr. Radcliffe ay tumingin ako sa malaking salamin sa loob ng bathroom. Nabitawan ko bigla ang pagkakahawak ko sa kumot sa aking dibdib dahil sa gulat.

Nanlalaki ang mga matang napahawak ako sa buong mukha ko patungo sa aking buhok at hindi makapaniwala sa nakikita kong repleksyon ko sa salamin.

Parang may naganap na digmaan sa ibabaw ng ulo ko sa sobrang gulo ng buhok ko. Napahawak ako sa gilid ng aking labi at napamura na lang sa aking isipan ng makumpirmang may tuyong laway nga ako doon. Paano ako nagagawang halikan ni Mr. Radcliffe sa mukha kong ito? At Paanong sobrang gwapo pa din ni Mr. Radcliffe kahit na magulo ang buhok niya samantalang ako ay mukhang ilang taong hindi naligo? Bakit ba sobrang unfair ng mundo?

---

Muntik na akong mapatalon sa gulat ng bumungad sa akin ang sekretarya ni Mr. Radcliffe na may kasamang dalawang babaeng base sa suot nila'y sa tingin ko'y mga katulong naman ni Mr. Radcliffe na nakatayo malapit sa kama pagkalabas ko mula sa bathroom. I tightly gripped the strap of the bathrobe I was wearing.

"Ah, hi Ms. Dela Torre, good morning," bati sa akin ng sekretarya ni Mr. Radcliffe. "Boss ordered me to buy clothes and shoes. Mr. Radcliffe did not mention to me the specific size so I bought many different types of sizes. It is up to you to choose what you will wear. Kung saan ka mas kumportable."

Dumako ang paningin ko sa mga nakahandang damit, undies at brassiere sa ibabaw ng kama at sa ibaba naman ay kahon ng mga sapatos na magkakaiba ang sukat mula sa mga pinaka-sikat na mga brands sa buong mundo.

"T-Thank you."

Nakaramdam ako ng matinding hiya ng makitang maayos na ang kaninang magulong kama. The bed cover and the blanket have also been changed. Surely the two servants behind her cleaned it up, and they must have also seen the red stain on the bed as a symbol of the loss of my virginity. Ano na kaya'ng iniiisip nila sa akin ngayon?

"Pinasasabi din po ni Sir David na bumaba na rin kayo agad pakatapos niyong magbihis. Naka-handa na po ang pagkain sa ibaba," sabi naman ng babae sa kanan.

Tumango ako at nahihiyang nagbigay sa kanila ng ngiti. They also smiled back at me and nodded before they left the room.

I glanced at all the clothes and underwear lying on the bed as well as the shoes. Most of them come from famous brands like Hermes, Prada, Gucci, Versace, Brian Atwood, Miu Miu, Manolo Blahnik and many more. Surely they are all expensive. Paano naman ang mga damit at sapatos na hindi kasya sa akin? Itatapon na lang ba ang mga ito?

I sighed. Hindi ko na dapat ito iniisip pa.

I went to the side of the bed and started choosing what to wear. I chose a pair of underwear that suits my size and Gucci white above the knee dress. Simple lang ito at sakto sa curves ng katawan ko, medyo may kanipisan lang ang pagkakasadya pero pinaka-maayos at normal naman sa lahat. Ang iba kasing damit ay sobrang ikli, sobrang haba, sobrang revealing, at ang iba naman ay maraming details. Tiyak na makakaagaw ito ng atensyon kung isusuot ko sa loob ng University. Sa paa naman ay pinili kong suotin 'yong Jimmy Choo flats.

Pagkatapos kong magbihis at mag-ayos ng sarili ay lumabas na ako ng silid. Sumalubong sa akin ang Sekretarya ni Mr. Radcliffe at ang isa sa mga maids na naabutan ko kanina sa loob kuwarto.

"Dito po tayo," magalang na saad ng Maid bago naunang maglakad sa amin ng isa pang babae.

I was about to follow her when Mr. Radcliffe's secretary held my hand to stop me. Nagtatakang tumingin ako sa kanya dahil sa ginawa niya.

"I just want to apologize for what happened when you went to Radcliffe Builders. I really thought you were one of those women who just wanted to get Mr. Radcliffe's attention, I didn't know you really knew him. I'm really sorry," she sincerely apologized to me.

Napasinghap ako ng kuhanin niya ang isang kamay ko at sinalubong ang paningin ko gamit ang nangungusap niyang mga mata.

"H-hindi. Okay lang sa akin ang nangyari. You don't even have to apologize to me because I know you are just doing your job. Gusto ko din palang humingi ng pasensya dahil sa pang-aabala ko ng araw na iyon," I also apologized.

I saw how her mouth curved into a wide smile. Mabilis ba binitawan niya na ang kamay ko at itinago ang kanya sa likuran.

"I'm Clarissa Navarro." She lifted her hand again from her back to offer me a hand shake. "Risa na lang."

Natawa ako at nakangiting tinanggap ko iyon. Ang totoo, hindi ko talaga inaasahan ang bagay na ito. "Aisha Mae Dela Torre. AM na lang."

"So, AM, puwedeng 'wag mo ng banggitin ang ginawa ko sa 'yong pagsusungit kay Boss? Baka kasi bawasan niya suweldo ko." She laughed awkwardly that made me chuckled.

"Oo naman," I said that made her squaled in happiness. Mababang tumalon-talon siya at ikinawit ang kamay niya sa braso ko.

Pagkatapos niyon ay sabay na kaming naglakad ni Risa habang sinusundan ang pinupuntahang direksyon ng kasambahay sa aming unahan. Sinalubong naman agad ako ni Mr. Radliffe ng makita niya ako sa b****a pa lang ng dining room.

I saw how his forehead furrowed as he looked at my knee. Hindi ko alam kung natutuwa ba siya sa kanyang nakikita o hindi dahil sa madiing paninitig niya sa akin. Confident naman ako sa itsura ko kanina, but now? Parang gusto ko na lang ang magtago.

"Does it still hurts?" he asked. Napansin niya siguro na tila nahihirapan na ako sa paglalakad sapagkat kanina ko pa pinipilit na maglakad ng normal.

May pagaalinlangan man ay tumango pa din ako. "Do... Do I look fine?" Kabadong tanong ko at sinilip ang damit na suot.

Inangat niya ang baba ko gamit ang hintuturo niya upang salubuingin ang mga mata ko. He's intense eyes are now surveying my being.

"Oh, Baby, if you only know what's running inside my mind right now," saad niya na tila naaliw sa tanong ko dahil sa bahagyang pag-angat ng sulok ng kanyang mga labi.

"What?" I asked curiously.

"This."

Isang beses akong napaatras ng bigla niya akong sunggaban ng isang mapangahas na halik. I immediately clung to his shoulder to support myself when he locked my small waist around his big arms.

I can't help but to moan when his tongue played with mine. It was as if he was slowly driving me crazy with each stroke of his tongue against mine. I'm about to ask for more when Mr. Radcliffe stepped away from me.

"I think, we should eat. I may not be able to control myself and just lock you up in my room." He smirked before he holds my hands.

Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil sa pagkapahiya ng tumikhim si Risa na nandoon pa din pala. Namumula ang mga pisngi at tainga niya tulad ng mga maids sa loob ng dining room at hindi makatingin ng deritso sa amin. Gusto kong mapa-face palm dahil nagawa ko pa talagang makipaghalikan kay Mr. Radcliffe sa harap nila. Ano na ba ang nangyayari sa akin?

"Oh, Risa, you're still here," sambit ni Mr. Radcliffe.

Risa tilted her head. "Obviously, Boss. May kailangan ka pa po ba?"

"No, I don't need anything anymore. Thank you for coming here right away, and sorry for disturbing your sleep. If you want, you join us for breakfast."

I was a little amazed at the kind of conversation they had. Hindi ko alam na ganito pala makipag-usap si Mr. Radcliffe sa kanyang mga empleyado dahil ang buong akala ko ay strikto siya at masyadong perfectionist dahil sa galit na ipinakita niya sa akin sa kausap niya kagabi.

Risa quickly shook her head at the invitation before she looked at her wrist watch. "Hindi na, Boss. Bukod sa diet ako ay 7:30 AM na. I still have a lot of paperwork's and reports to take care of for today. Pero kung kayo, Boss, puwedeng-puwede ka pong ma-late. Tapusin niyo muna 'yong 'business' niyo ni Ms. Dela Torre, para magkaroon ako ng maraming oras at para din po malamig ang ulo niyo mamaya sa opisina at wala ng masigawan," nanunuksong saad ni Risa bago siya humagikgik na lalong nakapagpapula ng mga pisngi ko.

"Just leave," Mr. Radcliffe hissed that made her grin even more.

"Aye aye, Boss." Pabirong sumaludo si Risa kay Mr. Radcliffe at kumindat sa akin bago siya tumalikod sa amin.

Mr. Radcliffe just shook his head. Malalim akong napahinga ng pumisil ang isa niyang kamay sa baywang ko na nandodoon pa din namamahinga. Ipinaghila niya ako ng upuan at inalalayan niya akong maka-upo sa harap ng mesa. Panandalian akong napangiwi sa hindi pagiging komportable dahil sa biglaang pagkirot ng pagitan ng aking mga hita.

"Hindi ko alam kung ano'ng gusto o ang kinakain mo sa breakfast kaya nagpaluto ako ng marami para makapili ka," rinig kong saad ni Mr. Radcliffe mula sa aking likuran.

Nagsalubong ang mga kilay ko ng pinasadahan ko ng tingin ang buong lamesa at halos mapanganga nang makitang marami nga ang nakahaing pagkain. Waffles, hotdogs, toast, eggs, bacon, fried rice, hot rice, sausages, ham at madami pang iba na hindi ko na alam kung ano ang tawag ang nandodoon.

Napalunok ako dahil sa pagsalakay ng mababangong pagkain sa aking ilong. Ang tanging kinakain ko lang naman sa umaga ay kape at pandesal pero nakakahiya namang sa dami nang inihanda niyang pagkain ay 'yon lang ang kakainin ko.

I looked around the dining room. Palagi talaga akong namamangha sa uri ng karangyaang taglay ng bahay na ito. A circa-1950 Boris Lacroix chandelier graces the dining room and an Urs Fischer artwork makes a dramatic contrast to the dining room's antique table and chairs. There were also two cylindrical urns as a centerpiece of the long table.

"What's your plan for today?"

Bumaling ako kay Mr. Radcliffe at doon ko lang napansin na nakaupo na din pala siya sa katapat kong upuan.

"Nag-aaral pa ako kaya baka sa University ako dumeritso pagkatapos," sagot ko muna bago magsimulang kumuha ng pagkain.

"Ihahatid kita." Hindi siya tunog nagpapaalam at hindi din siya nagtatanong.

"A-ahm. Hindi kaya..." I trailed. "Magulat ang mga estudyante kapag nakita nila akong bumaba sa magarang sasakyan mo? Baka din kasi may makakilala sa 'yo, at isa pa, ayaw ko din na pag-usapan ako sa AU," bakas ang pag-aalalang tuloy ko.

Hindi siya nagsalita ngunit tumango naman siya bilang pagsang-ayon sa akin. Napangiti ako at nagpatuloy na sa pagkain. Hindi ko maiwasan ang mailang dahil sa kakaiba at ekstraheradong uri ng pagsisilbing ginagawa sa akin ni Mr. Radcliffe na sa katunayan ay hindi naman dapat niya ginagawa dahil isa lamang akong bayaran at hindi reyna niya.

Pagkatapos naming dalawang kumain ay naramdaman ko ang bigat sa tiyan ko. Ito na ata ang breakfast kung saan may pinakamarami akong nakain.

"I'm so full," hindi ko na napigilan ang isatinig.

"I'm glad you liked the foods," tumayo na si Mr. Radcliffe mula sa kanyang pagkakaupo. "Wait for me here, magbibihis lang ako at ihahatid kita palabas ng village."

Kahit na sinabi niyang doon ako maghintay ay natungo pa din ako sa living room upang doon siya hintayin.

My lips quivered when I saw Mr. Radcliffe coming down the stairs. He was now wearing an Ermenegildo Zegna plain navy two-button suit with a notch lapel and a same color shirt underneath with his Dunhill striped mulberry silk tie that gave him a serious boss aura. Medyo fit iyon sa braso at katawan niya dahilan para mahalata ang magandang pagkakahubog ng kanyang katawan. Sino nga ba ang makapagsasabi na hindi totoo ang mga prinsepe? Damn. He looks like a modern prince right now.

"Let's go?" that question of his brought me back to the present. Isinarado ko mula sa pagkakaawang ang mga labi ko at sunod-sunod na tumango sa kanya.

Agad namang lumapit si Mr. Radcliffe sa bintana ng driver nang taxi na sasakyan ko. Nagtaka ako nang maglabas siya ng cellphone upang kuhaan ng litrato ang driver at pati na din ang plate number nito sa likuran ng sasakyan.

"Don't do something stupid, Manong. If you do or something bad happen to her, I will hunt you," puno ng pagbabantang saad ni Mr. Radcliffe sa Driver. Sunod-sunod namang napalunok si Manong driver na halatang natakot sa banta niya dahil sa matigas na boses at deritsong mukhang ipinapakita niya dito.

Mr. Radcliffe turned to my direction after that. "And you, Baby, don't try to talk to other guys inside your University. Ignore them and don't even look at them. Always remember that you are mine, got it?" ma-autoridad nitong wika dahilan para mapatango ako ng wala sa oras.

He slightly smile at me before he leaned down and pecked a kiss on my lips. Kinatok niya ang bintana ng driver pagkatapos niya akong pagbuksan ng pinto sa backseat.

"Remember what I told you, Manong." He gave a warning smirk to the driver before he looked back tp me and lightly wave a hand on me.

---

I took a deep breath as I looked at my watch. I was late for my first subject. Hindi ko alam kung traffic ba o mabagal talagang mag-drive si Manong dahil natakot siya sa banta ni Mr. Radcliffe kaya't sobrang bagal niyang magpatakbo ng sasakyan; na sa sobrang bagal ay binubusinahan na kami ng mga nasa likod.

Kakalagpas ko pa lang sa gate ng Alston nang makaramdam ako ng sakit sa aking p********e ngunit sa kabila niyon ay pinilit ko pa ding bilisan ang paglalakad ko.

"AM!"

Napatigil ako sa paglalakad ng marinig ang boses ni Nichol na tumatawag sa pangalan ko.

"N-Nichol?" gulat na sambit ko sa pangalan niya ng tuluyan na siyang makalapit sa akin.

"Saan ka galing? Bakit hindi ka umuwi kagabi?" she asked in monotone.

I gulped. I felt that there was big lump on my throat.

"A-ano.... nag-overtime ako kagabi sa trabaho," I lied as I look away from her blank stares. Labis ang tahimik na pagadarasal ko na sana ay paniwalaan niya ang sinabi ko.

"Tsk." Umiling siya sa akin. "Dapat sa susunod ay magsabi ka sa amin. Nagising si Mama kagabi at hinahanap ka sa amin. Wala naman kaming maisagot na dalawa ni Mark dahil pareho naming hindi alam."

"Oo nga, pasensya na. Sa susunod ay mag-te-text ako sa inyo o tatawag muna," I said as I breath out. "Pupunta din muna ulit ako sa ospital mamaya bago pumasok sa trabaho."

"Dapat lang. Pinadala na sa akin ni Mama 'yong bag mo," saad niya ay ibinigay sa akin ang bag ko sa isang balikat niya na ngayon ko lang napansin na dala pala niya. "Nandiyan na din sa loob ang uniform mo."

"Salam—"

Hindi na niya ako hinintay na matapos sa pagsasalita dahil deritso lakad na siya palayo sa akin pagkahawak ko pa lang sa bag ko. Nagkibit-balikat na lang ako dahil sanay na naman ako sa kanya.

Pumunta muna ako sa locker room para magbihis. Nagtaka ako dahil medyo napaaga ang period ko sa kadalasan ng makitang may dugo sa panty ko. Mabuti na lamang at may extra napkin ako kaya't hindi ko na kailangan ang problemahin na baka matagusan ako.

Ang akala ko ay magiging maayos na ako ngunit habang nasa klase ay hindi ko magawang makapag-concentrate dahil sa sakit na kumakain sa buong sistema ko. Buong subject ay nakatungo lang ako dahil sa panghihina. Napapakagat labi na lang ako kapag dadaan ang matinding sakit sa gitnang bahagi ng katawan ko tuwing gagalaw ako.

At sa kabila ng matinding kirot na nararamdaman ko ay nagawa ko pa ding tumayo sa aking pagkakaupo at makapaglakad. Pawis na pawis at hinang-hina akong napa-upo pagkadating ko sa canteen. Sa panghihina ko ay hindi ko na magawa pang muling makatayo upang um-order ng makakain. Sa pagdaan ng minuto ay mas tumitindi ang sakit ng pagitan ng mga hita ko na halos hindi ko na maramdaman ang sarili ko.

"AM!"

Pilit na hinanap ng mga mata ko si Mia sa maliit na siwang ng mga mata ko ng marinig ko ang boses niya. Nakita kong patungo na silang dalawa ni Sydney sa puwesto ko kaya pilit kong muli ang sarili na umupo ng maayos. Maari ko silang pakisuyuan na ibili ako ng makakain dahil sa pag-asang pagkatapos kong kumain ay bumuti ng kahit kaunti ang pakiramdam ko.

"AM, okay ka lang ba?" nag-aalalang tanong sa akin ni Sydney ng tuluyan silang makalapit sa akin ni Mia.

"O-oo. Gutom lang s-siguro," hirap na sagot ko.

Nakita kong nagkatinginan ang dalawang kaharap ko at nag-senyasan patungkol sa akin. Mia leaned towards me like she's scanning me.

"Sigurado ka ba? You're so pale as white and basang-basa ka na din ng pawis, oh." sinapo ni Mia ang noo ko at agad na nanlaki ang mga mata niya. She quickly removed her hand from my forehead as if it burned. "You are burning hot, AM! May lagnat ka!"

At ang pagsigaw na iyon na lamang ni Mia ang tanging narinig ko bago lamunin ng kadiliman ang aking paningin.