“Pamela, ba’t nandito ka sa labasan?” tanong ko sa pinsan nang maabutang nakaupo siya rito sa may kanto.
“Bakit ngayon ka lang? Saan ka ba galing?” magkasunod niyang tanong na may kalakip pang pag-aalala sa kaniyang tinig.
“Ano bang nangyari sa iyo?” natatawa kong tanong sa kaniya.
“Pamela!” hiyaw ni tiyang.
Tumingin ako kay tiyang at ganoon na lamang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita ang travel bag na hawak nito. Kilala ko ang bag na iyon dahil akin iyon.
“Margherita.” Naramdaman ko ang lungkot sa tinig ni Pamela na tila may alam siya sa kung ano ang gagawin ng kaniyang ina.
Naglakad ako papalapit kay tiyang at saka akmang magmamano nang iabot niya ng marahas ang aking travel bag.
“A-anong ibig sabihi-”
“Umalis ka na sa pamamahay na ‘to, Margherita! Hindi ko kailangan ng bo
