Chapter 36
Chapter 36 Luna’s Pov Tumikhim siya, hindi man lang tumingin sa akin agad. Si Mama naman ay tahimik lang sa gilid, hawak ang rosaryo, halatang pinipigilan ang sariling luha. “Papa…” mahina kong sabi. “Bumalik lang ako para_” “Para saan?” putol niya agad sa matalim na boses. “Para samahan ang lalaking anak ng mamamatay-tao?” Napatigil ako. “Pa, hindi mo naiintindihan.” “Naiintindihan ko ang lahat, Luna!” malakas niyang sigaw. Tumayo siya at humarap sa akin, kita ko sa mukha niya ang galit na noon ko lang nakita. “Alam mo bang nilagay mo sa panganib ang pangalan ng pamilya natin? Alam mo bang dinala mo rito ang problema ng mga Villanueva?!” Napapikit ako, pinilit kong huwag umiyak. “Hindi ko siya dinala rito, Pa. Tumulong lang ako kay Raven.” “Raven?!” Muling lumakas ang boses n
- Writer
