Chapter 35
CHAPTER 35 Raven’s POV Hindi ko na alam kung ilang araw na akong hindi nakatulog ng maayos. Araw at gabi, tanging galit at paghihiganti lang ang laman ng isip ko. Tuwing pumipikit ako, ang mukha ng Mama ko ang nakikita ko basag, duguan, at puno ng luha. At sa likod ng lahat ng iyon ang ama kong si Jude Villanueva. Ang halimaw na itinuring kong huwaran. Ang lalaking dapat ay nagprotekta sa amin, ngunit siya mismo ang sumira sa buhay namin. Matagal ko nang tinatago ang poot, pero ngayong nalaman ko ang lahat kung paano niya binubogbog si Mama, kung paano niya tinakasan ang lahat ng kasalanan niya, at kung paano niya pinatay si Lolo Santiago hindi ko na mapigilan ang apoy sa dibdib ko. Hindi ko na siya ituturing na ama. Hindi na. Sa tulong ni Luna at Cassandra, unti-unti namin
- Writer
