Chapter 28
CHAPTER 28 Luna’s POV Tahimik. Sobrang tahimik na parang bawat tunog ng puso ko ay nanginginig sa katahimikan ng malaking silid. Ang ilaw ng chandelier ay kumikislap sa kisame, pero hindi nito maibsan ang lamig at bigat na bumabalot sa buong paligid. Nakaharap kami ng aking mga magulang sa malaking sala. Tahimik silang nakatingin sa akin, pero ramdam ko ang galit, pagkadismaya, at kabiguan sa mga mata nila. Kasama ko si Raven, hawak niya ang kamay ko nang mahigpit. Ramdam ko ang init at t***k ng kanyang kamay sa akin, at ito lang ang nagbibigay sa akin ng kaunting tapang sa kabila ng nagbabagang tensyon sa paligid. Tumayo si Papa, si Don Ramon, at hinawakan ang braso ko nang mahigpit. “Luna alam mo ba kung saan ka babalik? Alam mo ba kung sino ang kasama mo?” malamig at matalim ang
- Writer
