Chapter 27
Chapter 27 Luna’s POV Ang lungsod ng Maynila ay tila nagbago sa bawat pagdaan namin. Ang mga pamilyar na gusali, kalye, at mga ilaw ay nagmistulang mapurol at malamlam sa aking paningin. Ramdam ko ang kaba sa dibdib ko, habang pinipilit kong kontrolin ang takot at pangamba sa darating na oras. Hindi ito simpleng pagbalik lang sa bahay. Ito ang unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon na haharapin ko ang aking ama at ang aking nakaraan. Si Raven, sa tabi ko, tahimik lang. Wala siyang masyadong sinasabi, pero ramdam ko ang kanyang presensya, parang isang matibay na pader na handang sumalo sa anumang dagok na darating. Hinawakan niya ang kamay ko nang mahigpit, parang sinasabi sa akin na kaya namin ito, na hindi niya ako pababayaan. Habang papalapit ang sasakyan namin sa aming taha
- Writer
