Chapter 12
1979 Words
CHAPTER 12
Luna’s POV
Magmula noong araw na iyon noong lumapit sa akin si Cassandra hindi na ako mapakali. Parang may mga matang laging nakamasid.
At sa bawat dampi ng hangin, pakiramdam ko’y may dala itong mga bulong ng nakaraan.
Mga bulong na pilit kong nilalabanan.
Habang nag-aayos ako ng mga gamit sa kubo, biglang may narinig akong mga yabag sa labas.
Pamilyar. Mabigat ngunit marahan.
At bago pa ako makapagtago, narinig ko na ang boses niya.
“Luna…”
Si Raven.
Tumigil ako sa paggalaw, pilit na pinapakalma ang sarili ko.
Hindi ko alam kung haharapin ko ba siya o magtutulug-tulugan na lang para umiwas.
Pero bago pa ako makapagdesisyon, naramdaman kong bumukas ang pinto.
Naroon siya nakasuot ng itim na jacket, basa pa ng pawis, tila galing sa mahabang lakad.
At ang mga mata niya… puno ng pag-aalala.
“Okay ka lang ba?” tanong niya, habang marahang lumapit. “May sinabi ba si Cassandra sa’yo? May ginawa ba siya?”
Umiling ako. “Wala. At ayokong pag-usapan siya, Raven. Please… umalis ka na.”
Humakbang siya palapit. “Hindi ako aalis hangga’t hindi mo sinasabi sa akin kung ayos ka lang.”
Napatingin ako sa kanya sa lalaking ito na unti-unting bumubura sa mga bakas ng takot sa puso ko. Pero hindi pwede. Hindi dapat.
“Raven, tigilan mo na ‘to. Hindi mo alam ang pinanggalingan ko. Hindi mo alam kung gaano ako sira, kung gaano ako nadungisan…”
Huminga ako nang malalim, pinipigilan ang pagpatak ng luha.
“Hindi ako ‘yung babaeng dapat mong mahalin.”
Pero imbes na lumayo, lumapit pa siya.
Inabot niya ang kamay ko, marahang hinawakan hindi pilit, hindi marahas, kundi may lambing at pag-unawa.
“Luna,” mahina niyang sabi, “wala akong pakialam sa nakaraan mo. Wala akong pakialam kung ano man ang ginawa sa’yo o kung gaano ka nasaktan. Ang alam ko lang, ngayon, ikaw ‘yung taong nagpapatahimik sa mundo ko. Ikaw ‘yung dahilan kung bakit ayokong bumalik sa Maynila. Ikaw ‘yung dahilan kung bakit gusto kong manatili dito.”
Tumitig ako sa kanya, at sa unang pagkakataon, nakita ko sa mga mata niya ang katapatan.
Walang halong awa, walang pagdududa puro damdamin.
“Raven…”
“Hindi ko hinihingi na mahalin mo ako agad,” sabi niya. “Ang gusto ko lang, hayaan mo akong alagaan ka. Kahit sandali lang. Kahit dito lang, sa lugar na walang nakakakilala sa atin.”
Tumingin ako sa dagat.
Tahimik ito, pero ramdam ko ang mga alon sa ilalim kagaya ng mga alon sa dibdib kong gustong kumawala.
“Hindi mo alam…” mahina kong sabi. “Kapag may lalaking lumalapit sa akin, para akong binabalikan ng bangungot. Para akong kinukulong ulit sa isang kwartong walang ilaw. Para akong ginagapos ng mga kamay..”
Napahawak ako sa dibdib ko, pilit pinipigil ang panginginig ng boses ko.
“Raven, ayokong maramdaman ‘yung sakit na ‘yon ulit.”
Nilapitan niya ako, at bago ko pa siya mapigilan, marahan niyang hinaplos ang pisngi ko.
Mainit ang palad niya, at doon ako napahinga nang malalim para bang lahat ng takot ko ay unti-unting natutunaw.
“Hindi ko hahayaan na masaktan ka ulit,” mahinahon niyang sabi.
“Hindi ako katulad ng iba, Luna. Hindi kita gagapusin. Hindi kita pipilitin. Pero kung may kailangan kang sandalan…”
Niyakap niya ako hindi mahigpit, hindi mapang-angkin. Isang yakap na puno ng pang-unawa.
At doon, tuluyan nang bumigay ang mga luhang matagal ko nang pinipigilan.
Umiyak ako. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa ginhawang dulot ng yakap niya.
Matagal akong hindi niyakap nang ganito.
Matagal akong hindi nakaramdam ng ganitong katahimikan.
“Raven, tama na,” mahina kong sabi, pilit na itinutulak siya.
Ngunit hindi niya ako binitiwan agad.
“Luna… mahal kita.”
Parang tumigil ang oras.
Parang huminto ang alon.
At sa isang iglap, bumigat ang mundo ko hindi dahil sa bigat ng mga salita niya, kundi dahil sa katotohanang nararamdaman ko rin iyon… pero hindi ko kayang tanggapin.
“Raven,” mahina kong sabi habang pinipigilan ang luha, “hindi tayo pwede.”
“Bakit?”
“Dahil ikaw… ikaw ‘yung kalayaan na hindi ko pwedeng angkinin.
Dahil kapag tinanggap kita, parang binubuksan ko ulit ‘yung pinto ng mga multo ng nakaraan ko.”
Natahimik siya.
Bumitiw siya sa pagkakayakap at tumingin sa akin nang diretso.
“Kung takot ka, ako ang haharap sa takot mo.
Kung madilim ang nakaraan mo, ako ang magiging liwanag mo, Luna.”
At sa bawat salitang binitawan niya, naramdaman kong unti-unting natutunaw ang pader na itinayo ko.
Pero bago pa tuluyang bumagsak ang depensa ko, umatras ako.
“Ayokong masaktan ka, Raven,” sabi ko, halos pabulong. “Ayokong madamay ka sa gulong dala ng buhay ko.”
Lumapit siya muli, mahina ang tinig.
“Kung ang sakit ang kabayaran ng pagmamahal ko, Luna…”
Ngumiti siya nang mapait, may luha sa mga mata.
w“…handa akong masaktan.”
Hindi ko na alam ang mararamdaman ko.
Ang tanging narinig ko na lang ay ang t***k ng puso ko mabilis, magulo, at puno ng kaba.
“Raven, umalis ka na,” mahina kong sabi. “Bago pa ako tuluyang bumigay.”
Tahimik siyang tumango, bagaman alam kong mabigat iyon para sa kanya.
Ngunit bago siya lumabas ng kubo, tumingin siya sa akin nang matagal.
“Hindi ako susuko, Luna.”
“Ilang ulit ka nang nasaktan ng mundo.
Pero kahit ilang beses pa ‘yon mangyari… gusto kong ako naman ang bumuo sa’yo.”
At saka siya tuluyang lumabas, iniwan akong nakatulala sa pintuan, habang ang ulan ay muling bumuhos.
Dahan-dahan kong ipinikit ang mga mata ko, at sa bawat patak ng ulan, naramdaman ko ang init ng yakap niya ang yakap na ngayon ay parang sumpa at pag-asa sa parehong pagkakataon.
Dahan-dahan hinawakan niya ang mukha ko sabay hinalikan ang mga labi ko. Tinitigan ko na lang siya gusto ko siyang itulak pero ramdam ko ang presensya niya sa akin. Hindi ko na matanggihan ng magkalapit na mga labi naming dalawa.
Hinalikan na niya mga labi ko hanggang nagpa ubaya na ako sa kanya. Ramdam ko ang malabot niyang mga labi na ngayon ko lang maramdaman. Sobrang bilis ng t***k ng puso ko. Ramdam ko ang kanyang mainit na halik sa mga labi ko.
Hindi ko na mapigilan ang sarili ko hanggang sa matagal kaming naghahalikan sa loob ng kubo.
Habang hinahalikan niya ako ay dahan-dahan niyang tinanggal ang botones na nasa harapan ng blouse ko. Hinayaan ko si Raven kung anong gusto niyang gawin sa akin.
Hindi ko din ikukubli na hindi ko gusto dahil ang sinisigaw ng puso ko ay siya. Nang natanggalan niya ang blouse ko ay sinunod niya ang bra kong suot. Dumausdos ang kanyang halik sa leeg nagpa ubaya na lang ako sa gusto niyang gawin sa akin. Hanggang sa hinalikan niya dibdib ko habang nakapikit ako at mapapakagat labi na lang sa nararamdaman ko para sa kanya.
Napatingin siya sa akin.
‘’Mahal kita Luna hayaan mong iparamdam ko sayo.’’ Sabay titig niya sa akin.
Sinimulan niyang himasin ang aking dalawang bundok na nasa dibdib ko at doon na paawang ang aking mga labi saka napapikit. Tinanggal niya ang bra kong suot saka inilapag sa kama.
Hinawakan niya agad ang isa kong bundok saka hinimas saka inilapit ang kanyang bibig saka isinubo ito.
‘’Ahhhh…Ahhh…Ahhhh..’’ Dahan-dahan umuungol na bibig ko habang ramdam ko ang paglasap ng pagsipsip sa u***g ko ni Raven.
Ramdam ko ang init ng kanyang katawan na nakadikit sa katawan ko. Napahawak na lang ako sa kanyang likod habang sinisipsip ang aking u***g.
Habang sinisipsip niya ang dalawa kong s**o ang kanyang isang kamay ay dahan-dahan niya hinimas sa hita ko. Napaliyad na lang ako sa kiliti ramdam ko paghimas sa hita ko.
“Ahhhhh…Ughhhhh..Raven!…Ahhhh…” ungol ko habang nararamdaman ko ang kanyang kamay sa katawan ko.
Dahan-dahan niya tinanggal ang suot kong pang iba saka ang panties kong suot hanggang sa walang saplot ang aking katawan.
Napatingin ako sa kanya.
“Raven…”
“Shhhhh.. Luna mahal kita at ramdam ko din mahal mo ako. Pangako hindi kita sasaktan mahal ko.” mahinang sabi niya sa akin habang nakaupo siya sa tabi ko.
Tinanggal niya din niya ang kanyang jacket na suot at kanyang t-shirt saka sinuod ang kanyang pantalon na suot saka underwear na suot. Hinalikan niya muli labi ko saka pumadaosdos papuntang dibdib saka tyan at punta siya sa ibabang parte ng katawan ko.
Ngayong ko lang na ramdaman ang nangyri sa amin ni Raven hindi gaya noong hinalay ako ni Jude panay piglas ko. Ngayon ginusto ko. Ginusto kong nagpaubaya sa taong mahal ko .
“Ahhhhh…Ahhhh…ughhhhh…ughhhh…Shit Raven!” Ungol ko habang dinilaan niya ang p**e ko.
Binuka niya ang dalawa kong hita at doon nilasap niya p********e ko. Ramdam ko ang kanyang dila sa aking gitna na dinidilaan pati c******s ko. Napapakapit na lang ako sa kanyang ulo habang naka subsob si Raven sa p**e ko.
Tanging naririnig ko ang ingay sa pagkain niya sa p**e ko. Napapapikit na lang ako sa sarap sa ginagawa niyang pag kain at pag laro sa aking p**e.
Hindi niya ito tinantanan hanggang napapaliyad na ako sa kaka ungol na ginagawa niya sa akin.
“s**t! Raven..Ahhhhh…Ahhhh…” Ungol ko
Ramdam na ramdam ko ang sarap sa pagkain niya sa p**e ko. Hanggang sa ipinasok niya ang daliri niya at sinabayan itong labas pasok sa butas ko.
Doon napapasigaw na ako sa ungol habang ginagawa niya sa akin at sinabayan pa niya ang kanyang dila.
Napahawak na ako sa kama at napapaliyad na ako sa sarap na ginawa niya sa akin. Hindi ko matiis ang hindi pag ungol sa ginagawa niya sa akin.
“Masarap ba Luna?” Tanong niya sa akin.
Napatingin ako sa kanya saka tumango na lang.
Binilisan niya ang paglabas pasok ng kanyang daliri sa butas ko. Saka nakaramdam ako ng pamumuno sa aking puson na gusto kong ilabas. Napasigaw ako ng naramdaman ko mailalabas ko na ito habang labas pasok pa ang kanyang daliri at doon nailabas ko ang malapot na likido na nanggagaling sa loob ko doon sinalo ng kanyang bibig saka sinipsip ito.
“Ahhhhh!Shittt!Raven! Ughhhhh…ughhhhh.” Ungol ko pa rin habang sinipsip niya p**e kong basa.
Nang natapos siya ay pumatong na siya sa akin saka ipinasok ang kanyang matambok na ari sa butas ko.
“Ahhhh! s**t!Raven.” Sabit ko habang ipinasok ang matambok niyang ari.
“Uggghhh..ughhhh…ughhhh..” ungol niya habang naipasok na ni Raven ang matambok na tayong ari nito sa butas ko.
Ramdam ko ang init ng kanyang ari na sa loob ko. Napapaungol na naman ako sa sarap na ginagawa niyang pag bayo sa p**e ko.
Napa uga na lang ang kama gawa sa kawayan habang nagsesex kaming dalawa sa kama. Kitang kita ko ang bangis ng mukha ni Raven habang nakaharap sa akin. Tagaktak ang kanyang pawis habang binabayo niya ako.
“Luna.Ohhhh..Luna…Ohhhh.” Sambit niya habang umuungol siya sa ibabaw ko.
Ramdam ko ang kanyang ari nasa loob ko. Tigas na tigas akala mo’y galit.
“Raven..Ahhhh…Ahhhhh..Ahhhh..Shit!” Ungol ko din.
Pareho kaming sarap na sarap sa ginagawa namin dalawa. Pareho kaming pawis na pawis habang binabayo niya ako.
“Luna..Luna..Luna pa labas na..Ahhhhh…Ahhhhh..Ughhhhh..Shit! Ang sarap!..Ughhhh.” Ungol niya ng nalabasan na niya
Binunot niya ito saka ibinuga sa tyan ko.
Napahingal ako sa ginagawa namin dalawa. Nakaramdam ako ng takot bigla sa nangyari sa aming dalawa. Napabangon ako agad saka hinila ang tela nasa kama ko at panakip sa katawan ko.
“Mali, mali itong nangyari sa atin Raven.” Singal ko sa kanya agad.
Napaluhod siya sa babaan ng kama ko.
“Hindi Luna pareho natin ginusto nating dalawa mahal kita Luna. Hindi ako nagsisisi . Mahal na mahal kita hindi kita pababayaan Luna.” Sabi niya agad sa akin sabay yakap.
- Writer
