Chapter 31
CHAPTER 31 (Raven’s POV) Hindi ko alam kung bakit napakabigat ng pakiramdam ko nang gabing iyon. Habang nagmamaneho ako pabalik ng mansyon kasama si Luna, tahimik lang siya sa tabi ko. Hawak niya ang tiyan niya, marahang humihinga, habang pinagmamasdan ang mga ilaw sa kalsada na mabilis na dumadaan sa bintana. “Luna, ayos ka lang ba?” tanong ko. Tumango siya, pero bakas sa kanyang mga mata ang pagod at lungkot. “Oo, Raven. Gusto ko lang sana matapos na lahat ng ito… Gusto kong maging payapa tayo.” Ngumiti ako kahit pilit. “Magiging maayos din lahat, Luna. Ipapaliwanag ko kay Lolo Santiago. Alam kong mauunawaan niya tayo.” Ngunit hindi ko alam ang gabing iyon pala, ang mismong gabi na magpapabago sa lahat. Sa Mansyon ng mga Villanueva Pagkapasok namin sa gate, agad kong napansin an
- Writer
