Racelle POV
Pinagmasdan ang bakanteng espasyo sa aking tabi. Umalis na sila at ginigising pa ako ni Estella nang personal silang makapagpaalam sa akin subalit hindi ako nagmulat ng mga mata kahit na gising na gising ako no’ng mga oras na iyon. Hindi ko lang kayang makita silang aalis. Gustong sumama subalit tama na nga muna ito sigurong manatili ako rito. Magpakalayo-layo muna at tulungan si Papa sa pagbabantay kay Mama na wala pa ring malay hanggang ngayon. Bumuntong hininga akong humarap sa kisame.
Bumangon ako nang may kumatok at alam kong si Papa iyon. Bumukas ito at nakangiting sumilip, “Anak, umalis na ang mga kaibigan mo. ginigising ka raw ni Estella pero hindi ka raw magising.” tumango lamang sa narinig.
Sinadya ko naman talagang gawin iyon. I can’t bear to hear their goodbye’s
