"Manang, bakit nakatunganga ka riyan? Hindi mo ba narinig ang sinabi ko, sa iyo?!" nagulat pa nga ako sa sigaw ng senyorito Blake. Naglakbay pa kasi ang utak ko. Kaya hindi ka agad nakalapit dito.
Mabilis naman akong pumunta sa tabi nito upang simulang hanapin ang puting buhok at balakubak. Anak ng tinapa. Paanong magkakaroon ito ng puting buhok, eh. Sobrang bata pa nito. Hindi katulad ko na wala na sa kalendaryo.
"Rosana, bakit ang tagal mong kumilos? Binibilang mo pa ba ang buhok ko?!" singhal nito sa akin.
"Sorry po, senyorito," tanging nasambit ko na lang.
Ngunit--- nagulat ako nang biglang hawakan ng amo ko ang aking beywang pagkatapos ay hinila ako pahiga sa malambot na kama. Hindi ako makahuma dahil sa bilis ng mga pangyayari. Namalayan ko na lang na nakapatong na siya sa ibabaw
