Matapos kumain ay inaya ni Michael si Jia sa Antipolo. Maganda kasi ang view roon lalo pa at ganitong gabi na. Overlooking kasi kaya ang nasa baba na mga kabahayan at nagmistulang bituin na lumanding sa lupa para magbigay ng kakaibang liwanag sa mundo.
“Ano kamo? Saan tayo pupunta?” Kahit ilaw lang na nagmumula sa street light ay sapat na iyon para makita niya ang reaksiyon ni Jia. Nakataas ang kilay nito at ang isang bahagi ng labi nito ay nakataas din na parang hindi makapaniwala sa sinabi niya. Nakapamaywang din ito na para bang nanay na pinapagalitan ang anak niya.
“Sa Antipolo. Why? May masama ba roon?”
Napalingon ito sa gawi ng mga kasama nila. Nakapagpaalam na siya kay Brent. And besides, ang sabi pa ng kaibigan niya, eh, imbes na iwasan niya ang kapatid nito, ay mas mabuti nan
