Saktong papunta si Michael sa doctor’s office nang may masagi siyang isang babae na naging dahilan ng pagkahulog ng mga hawak nito. Agad niyang tinulungan ang naturang babae upang pulutin ang mga dala nitong libro. Sa tingin niya ay istudyante pa lang ang babae. A college student maybe?
“I’m sorry, hindi ko sinasadya,” hinging paumanhin niya sa dalaga.
Nang tumingin ito sa kaniya ay napahumindig siya. Kulay ginto ang kulay ng mga mata nito na tila pa kumkikinang dahil sa ilaw na galing sa bombilya ng hospital.
“Okay lang, Michael, wala kang dapat ipag-alala.”
Natigilan ulit sa ikalawang pagkakataon at sa dalawang dahilan.
Una ay dahil sa walang emosyon na boses nito;
At ang pangalawa ay alam nito ang pangalan niya. Tinawag siya nito sa pangalan niya!
Hinigit niya ang braso nito p
