CHAPTER 127
"Ahh yes po. I'm sorry, Tita." Paghingi ko ng dispensa. Napakalakas ng kabog ng aking dibdib.
"Where are you?”
“Nasa bahay po ako.”
“Can we we meet? If you’re not busy?"
"Okey po. Saan po tayo magkikita?"
Mabilis akong pumunta sa hospital na sinabi niya sa akin. Nang buksan ko ang pintuan ng kuwarto ay nangatog ang aking mga tuhod. Mas mabilis ang pagbulwak ng aking luha kaysa sa magsalita. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa mga sandaling iyon.
Sa isang pribadong hospital ko natagpuan ang aking sarili. Kinutuban na ako nang isang kuwarto ang kanyang binubuksan. Pagkabukas ay agad na tumambad sa akin si Zeke!
Diyos ko! Si Zeke nga!
Gusto kong makaramdam ng saya kasi narito na sa harapan ko ang lalaking matagal ko ng hinahanap. Ang lalaking una at huli kong m
