AFTER 13 YEARS
With a cup of tea on my right hand and a bouquet of white roses on the other, I casually walked inside the cemetery.
Pinuntahan ko ang puntod nilang dalawa. Matagal-tagal na rin nang huli akong nakadalaw sa kanila.
Hindi nagtagal ay natagpuan ko ang sarili ko sa tapat ng dalawang libingan na may nakaukit na pamilyar na mga pangalan.
Scarlet. Evan. Long time no see.
Ibinaba ko ang mga dala-dala kong bulaklak para sa kanila. Walang ekspresyon akong nakatingin sa nasa harap ko.
"Don't worry... Soon, magkikita-kita na rin tayo." Sambit ko sa sarili ko.
Akmang iinumin ko na ang tsaa na dala-dala ko nang matigilan ako.
May paparating.
Sa totoo lang ay hindi ko mapapansin ang presensya niya kung hindi ko lang nakikita ang hinaharap.
Dalawang segundo lang ang lumipas nang
