Hatred
"I... have to go." mahinang sabi ko nang maka-recover ako sa bangungot ng abs ni Tyson. He looked at me innocently and fixed his glasses. Good for him.
Kanina ko pa napapansin na medyo tabingi ang pagkakapwesto no'n sa mga mata niya pero hindi ko sinabi sa kaniya. Ewan ko ba, nahihiya ako lagi.
He's so well behaved, ibang iba siya sa mga lalaking nakilala ko. But why am I feeling this way na para bang kada malapit ako sa kaniya ay kinakabahan ako o ninenerbyos?
"Thank you for the dinner. And also, for letting me borrow your jacket." I said casually and paused. He just stood there in front of me. I don't know what he's thinking, hindi siya nagsasalita.
Come one Ty, say something.
"Right. I'll go now." ngumiti ako nang tipid at tumalikod na. When I was about to leave his unit
