CHAPTER 12
Paggising ko pa lang, ang bigat na agad ng pakiramdam ko. Hindi ito dahil sa puyat o dahil sa mugtong mga mata mula sa iyak kagabi.
Ibang uri ito ng bigat isang uri ng sikip sa dibdib na tila may hindi pa ako natatapos na obligasyon. Napatingin ako sa kisame ng kwarto ko, tanging ang huni lang ng aircon ang naririnig ko. Ayos na kami ni Dominic.
Niyakap ko na siya, pinatawad, at nangako siyang hindi na magsisinungaling.
Pero bakit ganoon? Bakit may bahagi pa rin sa akin na hindi mapakali?
Dahan-dahan kong itinaas ang kanang palad ko sa tapat ng mukha ko.
Pinagmasdan ko ang bawat guhit ng palad ko, lalo na ang bahaging tumama sa pisngi ni Desmond Salvatore kahapon. Ramdam ko pa rin ang bahagyang panginginig ng kamay ko tuwing naaalala ko ang lakas ng impak ng sampal ko s
