Naupo ako sa sahig, sa mismong lugar kung saan niya ako hinalikan kagabi. Niyakap ko ang aking sarili. Isang taon... isang taon akong nagluksa para kay Dominic, at sa loob lang ng isang gabi, ang kapatid niya ang naging pinakamalaki kong kaaway.
Paano ako nauwi sa ganito?
Naisip ko ang gallery. Ang Lumina & Hue. Iyon ang bunga ng lahat ng paghihirap ko. Doon ko ibinuhos ang lahat ng kulay na nawala sa buhay ko. Kung sisirain ni Desmond iyon, parang pinatay na rin niya ako nang paulit-ulit. Alam niya ang kahinaan ko. Alam niya kung paano ako pasusukuin nang hindi gumagamit ng dahas, kundi sa pamamagitan ng pagbura sa lahat ng pinaghirapan ko.
Lumipas ang mga oras. Ang sikat ng araw ay dahan-dahang lumulubog, nagbibigay ng mahabang anino sa loob ng library. Hindi ako kumain, hindi ako umi
