CHAPTER 30
Matagal akong nakatitig sa pinto ng aking silid bago ako tuluyang nakakuha ng lakas ng loob na pihitin ang door knob. Ang bawat sulok ng modernong beach house na ito ay tila sumisigaw ng karangyaan, pero para sa akin, bawat pader ay paalala ng kapangyarihan ni Desmond. Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong mga kamay, at dahan-dahang lumabas patungo sa malawak na deck na nakaharap sa dagat.
Paglabas ko, sinalubong ako ng mainit na yakap ng hangin at ang nakakasilaw na ganda ng asul na karagatan. Ang ganda. Sobrang ganda. Ang puting buhangin ay tila mga kristal sa ilalim ng sikat ng araw, at ang mga alon ay payapang humahampas sa pampang. Sa isang sandali, nakalimutan ko ang galit ko kay Desmond. Nakalimutan ko ang nararamdaman kong pagkakasakal.
P
