Ang helikopter ay lumapag sa helipad ng mansyon sa gitna ng malalim na gabi. Ang hangin na dulot ng mga elise ay tila humahampas sa aking mukha, tuyo at walang buhay, gaya ng pakiramdam ko matapos ang buong araw na pagpapanggap sa isla. Pagbaba namin, hindi binitawan ni Desmond ang aking kamay. Ang hawak niya ay hindi na lamang basta pag-gabay; ito ay isang pag-angkin na tila ibinabaon niya ang kaniyang mga kuko sa aking balat.
"Pagod ka na," bulong niya habang naglalakad kami sa hallway ng mansyon na tila walang katapusan ang dilim. "I have a surprise for you. Isipin mo na lang na ito ay regalo ko para sa ating 'successful' na shoot."
Hindi ako sumagot. Wala na akong lakas para magtanong o makipagtalo. Gusto ko na lang pumasok sa kwarto ko, magkulong, at umiyak hanggang sa mawalan ako n
